Symboolwaarde

©Saskia Vanderstichele

De monsterboete voor Credit Suisse luidt de doodsklok voor het bankgeheim in de Alpenstaat. Met het einde van het Zwitserse bank­geheim zijn de fiscale paradijzen nog niet verdwenen.

Zelfs de voorzitter van de Zwitserse centrale bank maakt zich geen illusies meer. Het bankgeheim zal in de nabije toekomst worden vervangen door een automatische uitwisseling van gegevens van de bankklanten. De Zwitserse banksector zal zich moeten heruitvinden en de vermogende klanten op een andere manier aan zich moeten binden. De hardnekkigheid waarmee de Verenigde Staten de Zwitsers hebben aangepakt, heeft vooral te maken met het feit dat vermogende Amerikanen met plezier hun geld in de kluizen van de Zwitsers parkeerden om hun fiscus te tillen.

Zwitserland heeft natuurlijk geen monopolie op het huisvesten van grijs of zwart geld. Sinds de financiële crisis is de jacht op fiscale fraudeurs wereldwijd geopend, onder meer omdat de overheden geld nodig hebben om hun begrotingen rond te krijgen. De strijd wordt met steeds meer succes gevoerd. Ook in de Europese Unie komt het einde van het bankgeheim in zicht nu Oostenrijk en Luxemburg hun verzet tegen de uitwisseling van bankgegevens hebben opgegeven. En op de top van de G8 in juni en de G20 in september moeten

internationale afspraken volgen om een eengemaakte procedure voor gegevens­uitwisseling tussen banken en overheden te organiseren. Het valt nog te bezien of er een groot omvattend akkoord komt, de weerstand daartegen is niet helemaal gebroken.

Belangrijk is dat de gegevensuitwisseling inter­nationaal ook echt wordt afgedwongen. Zwitserland is een symbool, omdat het jarenlang de toppositie in het vermogensbeheer bekleedde. Maar het land is natuurlijk niet alleen in het aanbieden van anonieme bankdiensten voor geld dat voor de fiscus op de vlucht is. Een rist kleine fiscale paradijzen biedt nog ongegeneerd en voorlopig ongestoord zijn diensten aan. Anoniem en discreet, zij het met een hoger risico wat stabiliteit en rechtszekerheid betreft.

Als het de VS en de EU menens is met de strijd tegen de fiscale fraude, dan zullen ze ook die staten moeten dwingen om de nieuwe internationale standaarden voor gegevensuitwisseling te onderschrijven. Dat is geen eenvoudige opdracht. Maar ze is nodig. Anders krijg je de merkwaardige toestand dat de pas van de kleine fraudeur wordt afgesneden, terwijl de grote fortuinen zich met sprekend gemak discreet en anoniem blijven verplaatsen. Dan zullen andere landen zich manifesteren als een alternatief voor het verguisde Zwitserland. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Er zullen altijd wel mazen in het internationale, financiële net blijven. Maar de opdracht is het net zo fijnmazig te maken dat de belangrijkste fiscale ontsnappingsroutes afgesloten worden én blijven. Anders is het verdwijnen van het Zwitserse bankgeheim niet meer dan een symbool, zonder de nood­zakelijke globale impact.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud