Er wordt het best tabula rasa gemaakt aan de top van de VRT. Laat nieuwe mensen een nieuw hoofdstuk schrijven in een fel veranderend medialandschap.

Het was woensdag spitsroeden lopen voor minister van Media Benjamin Dalle (CD&V). Die moest in het Vlaams Parlement zijn beslissing verdedigen om Paul Lembrechts als VRT-CEO te ontslaan. Hij kreeg ook het vuur aan de schenen gelegd voor zijn weigering een rapport over het conflict tussen Lembrechts en Peter Claes, de nummer twee van de openbare omroep, publiek te maken. Het rapport van een bemiddelaar is volgens sommige bronnen niet scherp voor Lembrechts, wel erg kritisch over Claes.

Dalle zegt dat hij het rapport, bestemd voor de raad van bestuur van de VRT, niet heeft ingekeken en dat zijn beslissing om Lembrechts te ontslaan daar niet op is gebaseerd. Omdat hij zich als minister niet te moeien heeft met de interne werking van de VRT, en om niet van politieke inmenging beschuldigd te worden. Juridisch klopt dat. Maar als het rapport ooit aan de oppervlakte komt en Lembrechts daarin weinig wordt aangewreven, zit Dalle met een probleem.

Het conflict aan de top van VRT is hoe dan ook een politieke kwestie geworden, en Dalle komt daar niet onbeschadigd uit.

Politieke kwestie

Het conflict aan de top van VRT is hoe dan ook een politieke kwestie geworden, en Dalle komt daar niet onbeschadigd uit. Hij is niet het enige slachtoffer. Het hoofd van Lembrechts is al gerold, en het ziet ernaar uit dat dat van Claes zal volgen. Het is moeilijk te zien hoe die naar de Reyerslaan kan terugkeren. De weerstand tegen hem is te groot, niet alleen bij de andere leden van het directiecomité, ook bij een groot deel van het VRT-personeel.

Luc Van den Brande, de voorzitter van de raad van bestuur, heeft evenmin een goede beurt gemaakt. Hij heeft het conflict aan de VRT-top niet kunnen sussen. Hij heeft het zelfs erger gemaakt. Zopas is zijn mandaat met twee jaar verlengd. Om de continuïteit te verzekeren, luidt het argument. Maar hij vormt een hinderpaal om deze onverkwikkelijke bladzijde bij de VRT om te slaan.

Het compleet uit de hand gelopen conflict aan de top van de VRT heeft heel wat verliezers opgeleverd.

Oudgediende Leo Hellemans, die is teruggehaald om de gemoederen te bedaren, heeft weinig bewegingsruimte. Een nieuwe beheersovereenkomst onderhandelen is een taak voor de nieuwe CEO, die men tegen de zomer hoopt te vinden. Die CEO moet ook de vrijheid krijgen zijn directiecomité samen te stellen. Hellemans kan niet veel meer doen dan tijdelijk op de winkel passen.

Aan de top van de VRT moet tabula rasa worden gemaakt. De hoofdrolspelers in het drama dat er zich afspeelt, ruimen het best de baan, zodat anderen een nieuw hoofdstuk kunnen schrijven.

De opdracht van de omroep moet grondig worden herbekeken, want het medialandschap verandert snel. Het kijkgedrag evolueert en nieuwe concurrenten vechten met andere wapens. DPG Media, in Vlaanderen met VTM de commerciële concullega van de VRT, begint een fundamentele transformatie, weg van lineair en gratis tv-kijken naar een betalend streamingplatform. ‘We moeten de kijker volgen’, luidt het daar. De VRT kan niet gewoon voortdoen, en tegelijk meer geld vragen van de overheid. De grote vraag is welke rol een door de overheid gefinancierde openbare omroep nog te spelen heeft in het medialandschap van de toekomst.

Lees verder

Tijd Connect