Tijd op krediet

©mfn online editor import

De versoepeling van het Chinese muntbeleid is vooral een symbolische tegemoetkoming aan de verzuchtingen van de VS. Om een harde confrontatie te vermijden op de top van de G20, eind deze week, beslisten de Chinese leiders om de yuan minder strikt te koppelen aan de Amereikaanse dollar.

De Chinese beslissing viel vorige zaterdag en werd toen instemmend onthaald. Het was duidelijk dat met het Witte Huis, maar ook op andere plaatsen, de versoepeling van het monetair beleid was doorgepraat.

Een dag later werd al een stukje enthousiasme de kop ingedrukt. De Chinese centrale bank maakte duidelijk dat alle veranderingen aan de munt slechts geleidelijk zouden gebeuren en dat rekening zal worden gehouden met de eigen exporteurs.

In het Amerikaanse Congres was de voorbije maanden een sterke anti-Chinese stemming opgebouwd vanwege de te sterke Amerikaanse munt, althans in de ogen van de Amerikaanse politici. De zwakke Chinese munt zorgde voor een sterke export maar hinderde wel de concurrentie van andere landen. Maar wat de Amerikanen soms liefst willen vergeten, is dat het Chinese muntbeleid er ookvoor zorgde dat de Amerikaanse schuld zonder problemen kon geplaatst worden. Door de strakke koppeling van de yuan aan de dollar, kocht de Chinese centrale bank dollars om de yuan laag te houden.

Met de aankondiging van de versoepeling hebben de Chinezen vooral tijd gekocht, zo lijkt het. Ze hebben een rechtstreekse confrontatie vermeden op de top van de G20 eind deze week. Maar het probleem van de verhouding tussen dollar en yuan is daarmee verre van opgelost. Een directe handelsoorlog lijkt in de nabije toekomst wel vermeden.

De Chinese beslissing om de yuan niet langer strikt te koppelen aan de dollar, maar aan een internationale muntkorf zou wel eens eigenaardige effecten kunnen hebben. Zo is de euro, door de crisis, sterk in waarde gezakt ten opzichte van de yuan. En Europa is nog steeds de belangrijkste uitvoermarkt voor China, zelfs voor de VS. De Chinezen kunnen dus even goed argumenteren dat de yuan eigenlijk overgewaardeerd staat ten opzichte van de euro.

De dollar heeft, onder meer dankzij China, een quasi-monopolie verworven als reservemunt van de wereld. De wijziging van het Chinese muntbeleid zou wel eens kunnen leiden tot de afbouw van die hegemonie en de opkomst van andere sterke munten, waarvan de yuan er een is.

De Amerikaanse eis om de yuan los te koppelen van de dollar is eigenlijk een eis om de munt de laten appreciƫren. Maar dat is niet noodzakelijk het resultaat. Voor de VS zou de eis wel eens als een boomerang kunnen terugkeren. Ofwel stijgt de yuan niet voldoende, ofwel kopen de Chinezen minder dollarschuld en in beide gevallen is dat een bijkomend probleem voor een met schulden overladen Amerika.

Het grote voordeel van een soepel muntbeleid ligt allicht in China zelf. Door een hogere wisselkoers zal de inflatie getemperd worden en worden de Chinezen zelf rijker. Dat zou dan een eerste stap zijn in de overgang van 'de fabriek van de wereld' naar een hogere binnenlandse consumptie.

De uitkomst van de aangekondigde versoepeling is niet meteen duidelijk en de voorzichtige Chinese aanpak kennende, kan het eindresultaat nog even op zich laten wachten. Zeker is dat het niet de wonderoplossing is die sommige Amerikaanse Congresleden ervan verwachten.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud