De Financietoren, een landmark in de Brusselse skyline, is ook een imposant symbool van het wanbeheer dat de overheid in dit land tentoonspreidt.

De Financietoren, het grote kantoorgebouw aan de Brusselse Kruidtuinlaan, verandert voor 1,2 miljard euro van eigenaar. Het is de grootste vastgoeddeal ooit in België voor één enkel gebouw, een van de grootste ooit ook op het Europese vasteland. De nieuwe eigenaar is een Zuid-Koreaanse maatschappij. De verkoper is Breevast, de groep van de Nederlandse vastgoedondernemer Frank Zweegers.

Die doet een gouden zaak. Hij kocht het gebouw in 2001 voor 311 miljoen euro - de transactie was toen niet onomstreden - en investeerde nog eens 325 miljoen euro in de renovatie. Vandaag strijkt hij bijna het dubbele ervan op. Daarvoor mag hij de beleidsmakers in ons land op beide knieën danken. Die hebben het zo gemaakt dat de Belgische belastingbetalers mee betalen aan de fraaie som die Breevast nu binnenrijft.

De Financietoren is een van de gebouwen die het voorwerp waren van de sale-en-lease-backoperaties van de regering-Verhofstadt in het begin van de jaren 2000. Overheidsgebouwen werden verkocht om met de opbrengsten de begroting te spekken, maar de overheid huurde ze onmiddellijk terug. Op korte termijn een goede zaak voor de overheidsfinanciën, op langere termijn een slechte. Want het zadelde de overheid de volgende jaren op met hogere uitgaven.

De regeringen-Verhofstadt haalden de trukendoos boven om te kunnen pronken met een begroting in evenwicht. Dat evenwicht werd gekocht met geld dat de overheid achteraf dubbel en dik moest terugbetalen. Het Rekenhof merkte destijds al op dat de verkoop van de overheidsgebouwen weinig te maken had met goed beheer. De Regie der Gebouwen becijferde dat de constructies de overheid 1,8 miljard hebben gekost.

De hoge som die Breevast voor de Financietoren vangt, wordt voor een stuk betaald door de Belgische belastingbetalers.

Toenmalig minister van Begroting Johan Vande Lanotte (sp.a) verdedigde de verkoop van de Financietoren. Het gebouw zat vol asbest, voerde hij aan. Het was moeilijk in te schatten wat de verwijdering ervan zou kosten, daarom werd dat risico uitbesteed.

Maar die uitleg klopt niet helemaal. Koper Breevast bedong dat hij de kosten voor de asbestverwijdering en de renovatie van het gebouw mocht verrekenen in de huurprijs en de overheid verbond zich tot een huurovereenkomst op 30 jaar, niet heronderhandelbaar. Daardoor betaalt de overheid voor de Financietoren een huurprijs die een stuk boven de marktprijs ligt die gangbaar is op de Brusselse kantorenmarkt. Breevast nam helemaal niet het risico op zich, het heeft dat opnieuw op de Belgische overheid kunnen afwentelen.

De royale huurinkomsten die het gebouw oplevert, maken dat de Koreaanse kopers ondanks de forse som die ze op tafel hebben gelegd toch nog kunnen rekenen op een rendement van bijna 5 procent. Dat is in de huidige lagerenteomgeving heel aardig. Kom dat zien: de armlastige Belgische overheid strooit het geld kwistig rond! Het is bijzonder cynisch dat precies in de Financietoren de dienst is gevestigd die bij de belastingbetalers het geld bij elkaar moet harken om de fratsen van onze beleidsmakers te betalen.

Een architectonisch hoogstandje is de Financietoren niet. Nu staat hij daar ook als opzichtige schandvlek van slecht overheidsbestuur.

Lees verder

Gesponsorde inhoud