Torschlusspanik

©mfn online editor import

De Duitse taal is de hofleverancier van linguïstische pareltjes als Weltschmerz, Gestalt en rücksichtslos. Traders in de Londense City maakten woensdag kennis met nog twee hoogstandjes van de taal van Goethe. Het eerste was Leerverkäufe, het bevlogen Duitse woord voor ‘short sale’. In het Nederlands raken we niet verder dan het minder vlotte ‘op een koersdaling speculeren door geleende aandelen te verkopen, in de hoop ze later terug te kopen’.

(tijd) - Het tweede woord dat opgeld maakte in de City, was Schadenfreude. Want Londense handelaars maakten zich woensdag vrolijk over Berlijn. De Duitse beurswaakhond BaFin kwam plots met een verbod om ‘naakt’ short te gaan in obligaties en credit default swaps uit de eurozone of in Duitse financiële aandelen. En scoort zo een own goal, sorry Eigentor. De Europese collega’s, de Franse minister van Financiën Christine Lagarde op kop, waren ‘not amused’ over de eenzijdige beslissing.

De maatregel is bizar. Op de site van BaFin prijkt nog altijd zijn studie van 8 maart. Daarin stelt de waakhond na onderzoek van de markt voor credit default swaps, een soort verzekering tegen wanbetaling, dat er ‘geen aanwijzigingen zijn van massale speculatie tegen Grieks staatspapier’. Als die conclusie nog geldt, waarom twee maand later een verbod?

Behalve bizar is het shortverbod ook inefficiënt. Het laat zich makkelijk omzeilen. Het volstaat in Londen op de muis te klikken in plaats van in Frankfurt. En het is ook contraproductief. BaFin zette nog eens de Europese verdeeldheid in de verf. Na anderhalf jaar gepalaver is er in de schoot van de Europese beurswaakhondenkoepel CESR nog geen consensus over shorten in financiële aandelen. Het shortverbod illustreert dat zo’n maatregel grandioos doel mist: België verbiedt sinds september 2008 naakt shorten in Ageas, Dexia en KBC. Wie recent de Ageas-koers alle kanten zag uitspatten, weet hoe nuttig dat verbod is als ‘rustbrenger’.

Rust bracht de maatregel gisteren niet. Integendeel. Na enkele dagen relatieve rust steeg de Griekse rente plots weer fors, terwijl de Duitse rente nieuwe laagterecords verkende. Het gros van de verkooporders komt niet van speculanten. Wel van ‘long only’ investeerders die de voorbije jaren Grieks, Spaans of ander ‘perifeer’ staatspapier insloegen, in hun honger naar wat extra rendement. En nu en masse de uitgang zoeken.

Europese beleidslui moeten dringend focussen op de echte prioriteit: de ondoorzichtige markt voor credit default swaps naar een gereglementeerde markt verhuizen, met meer transparantie en één clearinghuis dat alle tegenpartijrisico op zich neemt.

Europese overheden die nu de speculanten verketteren, vergeten dat ze diezelfde ‘speculanten’ hard nodig zullen hebben om al hun overvloedig schuldpapier de komende jaren verkocht te krijgen. Zo dreigt hun schatkist plots naar Grieks voorbeeld angstig te moeten vaststellen niet langer bij de markten te kunnen aankloppen voor financiering. Torschlusspanik, heet dat in mooi Duits.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud