Trampa 22

©mfn online editor import

Spanje ligt opnieuw onder vuur op de finan­ciële markten. Daardoor flakkert de eurocrisis weer op. Het economische dilemma waar het land voor staat, is niet eenvoudig op te lossen.

De Spaanse regering kampt met een Trampa 22, de Spaanse versie van een Catch-22. Op papier is het dilemma waar de regering voor staat eenvoudig. Maar in de praktijk valt het nauwelijks op te lossen. Enerzijds is er de dwingende noodzaak om het begrotingstekort terug te dringen en dus een fors besparingsbeleid te voeren. Anderzijds krimpt de economie, waardoor de inkomsten terugvallen en het effect van de besparingen wordt tenietgedaan. Bovendien communiceren de bewindvoerders in Madrid op zijn zachtst gezegd onhandig.

Het land moet drie problemen tegelijk aanpakken. De financiële sector blijft een fragiel kaartenhuis. Niet alleen door de gevolgen van de vastgoedcrisis, maar ook omdat bedrijven en gezinnen door de recessie in betalingsmoeilijkheden komen.

Het tweede probleem is dat de begrotingsmaatregelen onvoldoende lijken. En de invulling is soms erg vaag. Maandagavond werd in een mededeling aangekondigd dat Spanje

10 miljard euro gaat besparen in onderwijs en gezondheidszorg. De bezuinigingen moeten van de regio’s komen, en dat is politiek gezien geen eenvoudige zaak. Over de manier waarop die miljarden opgehaald zullen worden, legden ministers ook tegenstrijdige verklaringen af. Premier Mariano Rajoy was de afgelopen weken zelfs in geen velden of wegen te bespeuren om de communicatie te verzorgen.

Het derde probleem is dat Spanje in een economische krimp zit, de tweede recessie sinds 2009, waardoor iedere hoop op groei en stijgende tewerkstelling de kop wordt ingedrukt.

De combinatie van dat slechte nieuws gaf de Spaanse langetermijnrente meteen een forse opstoot. De 6 procent kwam beangstigend dichtbij, net als in december, toen de eurocrisis in alle hevigheid woedde. De Spaanse minister van Economie, Luis de Guindos, verklaarde gisteren nog manmoedig dat het land ‘op dit moment geen hulp nodig heeft’. Een toekomstige redding sluit hij blijkbaar niet uit.

De vierde economie van de eurozone bevindt zich op een gevaarlijk hellend vlak. De klassieke remedie, een devaluatie, is uitgesloten omdat Spanje nu eenmaal in een muntunie zit. De Europese Centrale Bank zou nog eens massaal geld kunnen pompen in het financiële systeem, maar dat zou de druk slechts tijdelijk wegnemen.

Het Spaanse probleem is er een voor de hele eurozone. De structurele oplossing moet dan ook van de hele zone komen. Dat betekent meer solidariteit. Maar die politieke boodschap is moeilijk te verkopen in de rijkere landen die er beter voor staan. De crisis laten voortwoekeren is evenwel nog gevaarlijker omdat de hele eurozone aangetast kan worden.

Europese experts gaan zich eind deze week vergewissen van de financiële toestand van Spanje. De diagnose stellen is eenvoudig. Bovendien is ze eigenlijk al bekend. De remedie niet. Als Spanje er niet in slaagt uit zijn economische Catch-22 te geraken, moeten anderen helpen. Dat scenario is zich aan het voltrekken. De eurozone staat nog voor moeilijke maanden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud