Redacteur Politiek

De impeachmentprocedure tegen de Amerikaanse president Donald Trump is de juiste beslissing, al is ze wellicht een slechte campagnestrategie.

De Amerikaanse president Donald Trump verhoogde gisteren de inzet van zijn episch gevecht met de Democraten door de transcripts vrij te geven van een telefoongesprek met de president van Oekraïne. De Democraten zien in de tekst extra munitie voor de procedure die ze woensdagavond startten om de president af te zetten. Trump vindt dat de onthullingen hem vrijpleiten.

Los van het politieke gevecht in Washington is de tekst problematisch. Hij toont hoe Trump zijn Oekraïense ambtsgenoot vraagt een onderzoek te starten naar Joe Biden, die op dat moment al genoemd werd als grote tegenkandidaat van Trump bij de presidentsverkiezingen van 2020. De tekst toont bovendien hoe Trump zijn persoonlijke advocaat inzet om de Amerikaanse diplomatie te omzeilen. En ook hoe je een narcistische vastgoedmagnaat kan vleien. De Oekraïense president laat vallen dat hij bij een bezoek in de VS in de Trump Tower in New York logeerde.

De centrale politieke vraagt blijft echter onbeantwoord. Koppelde Trump de op dat moment geblokkeerde 391 miljoen dollar steun aan Oekraïne aan een Oekraïens onderzoek naar zijn politieke tegenstander? Uit de tekst blijkt het niet zwart op wit. Tegenstanders van Trump zullen zeggen dat een goede verstaander aan een half woord genoeg heeft om de quid pro quo te begrijpen. En dat het algemeen belang werd misbruikt om het persoonlijke belang te dienen: buitenlands beleid in dienst van de Trump-campagne 2020.

Het zijn geen normale tijden en Donald Trump is geen normale president.

In normale omstandigheden zou de beslissing om Trump af te zetten op alle vlakken logisch zijn. Maar dit zijn geen normale tijden en Trump is geen normale president.

Zo blijft het raden naar wat hem bezielt om de transcripts vrij te geven. Heeft hij dit gevecht uitgelokt om zijn achterban aan te vuren en zijn campagne een vliegende start te geven? Bluft hij, omdat hij effectief in het nauw is gedreven? Leert zijn overlevingsinstinct hem dat deze affaire Joe Biden meer zal schaden dan hemzelf? Want het blijft even controversieel dat de zoon van Biden voor het grootste aardgasbedrijf van Oekraïne werkte terwijl zijn vader als vicepresident van de VS mee de spanningen tussen Rusland en Oekraïne overzag.

Al die overwegingen verdeelden tot voor kort de Democraten, waar de voorzitster van het Huis van Afgevaardigden, Nancy Pelosi, om strategische campagneredenen de impeachment-procedure tegenhield. Als dit gevecht mislukt - net zoals de aantijgingen van het Russische complot om de Hillary Clinton-campagne te kelderen nooit werden hardgemaakt - is nog meer colère bij de Trump-kiezer het enige wat overblijft.

Tegelijk heeft Joe Biden een punt als hij stelt dat dit soort beslissingen de partijpolitiek overstijgen. Je kan het niet laten passeren als een president publiekelijk laat uitschijnen dat hij het algemeen belang misbruikt om zijn persoonlijke machtsambitie te dienen. Net zoals de rechters van het hooggerechtshof in Londen deze week gelijk hadden om Boris Johnson terug te fluiten, ook al maakten ze het hem daarmee wellicht makkelijker om in de volgende verkiezingen de stemmen van balorige brexiteers achter zich te krijgen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud