Senior writer

Een jaar Trump staat gelijk met een jaar turbulentie en chaos. Zelden heeft een Amerikaanse president in een jaar tijd zoveel geplogenheden overboord gegooid, ongeacht de weerstand of de afkeuring.

Als Donald Trump één belofte heeft gehouden na een jaar presidentschap, dan is het wel dat hij de conventies in Washington grondig zou opschudden. In alle opzichten breekt hij met het conventionele beeld van een Amerikaanse president, zowel op persoonlijk als op politiek vlak. De aanpak van Trump staat voor een onbehouwen stijl, maar niet voor coherentie. Maar net de onvoorspelbaarheid van de president maakt dat hij het debat blijft monopoliseren en dat het voor volgers en tegenstanders de opgave is bij te blijven. Voor de ene controverse goed en wel is geluwd, is de volgende al in de maak. Trump is een wervelwind van meningen die onvermoeibaar - meestal voor dag en dauw - worden gelanceerd. Nooit eerder was een Amerikaanse president zo direct, zo rusteloos en zo omstreden aanwezig als de huidige bewoner van het Witte Huis.

Na een jaar mag één groep zeker niet klagen over de aanpak van de president, en dat zijn de bedrijven en beleggers. Bij de bedrijven stapelen de recordwinsten zich op en de Amerikaanse beurs blijft door het dak gaan. Natuurlijk is dat niet allemaal aan Trump te danken, de conjunctuur zit mee, maar de deregulering die de president heeft ingezet gecombineerd met een ongeziene belastingverlaging maakt dat de toekomst er voor die groep vrij rooskleurig uitziet.

Dat is het zowat. Op binnenlands vlak beloofde Trump ‘het moeras van Washington’ droog te leggen, maar dat lukte niet echt. In het Congres struikelde hij herhaaldelijk, het spectaculairst over de hervorming van de gezondheidsverzekering. Dat is nochtans een strijdpunt van alle Republikeinen. Alleen is er in de verste verte geen consensus over hoe Obamacare dan wel hervormd moet worden.

In een jaar tijd tartte Trump alle denkbare conventies en regels. Het alternatief was enkel zijn chaotische ik.

Voor het buitenlandse beleid gaat Trump zeker zo impulsief te werk als in eigen land. Zoals hij tijdens zijn kiescampagne beloofde, zegde hij het klimaatakkoord van Parijs op en legde hij handelsverdragen stil. Op geopolitiek vlak was er weinig ruimte voor diplomatie. In de leefwereld van de Amerikaanse president zijn deals belangrijker dan coalities voor de toekomst. In het Midden-Oosten koos hij resoluut voor Saoedi-Arabië en Israël en zette daarmee de regio nog meer onder spanning. In Azië liet hij zich verleiden tot een opbod met de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un, tot op het infantiele af - mijn knop is groter dan de jouwe. Het gevolg is een reële dreiging van een militair conflict in de regio.

En dan loopt er nog steeds een onderzoek naar de mogelijke Russische inmenging in de verkiezingscampagne.

In een jaar tijd tartte Trump alle denkbare conventies en regels. Het alternatief was enkel zijn chaotische ik. Dat betekent zonder meer dat de volgende drie jaar nog meer turbulentie uit het Witte Huis brengen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud