Advertentie
Advertentie

Twee snelheden

©Alexia Mangelinckx

Spaarders en beleggers spekten de staatskas vorig jaar met 1 miljard euro extra. Tegelijk ligt de Belgische fiscus onder vuur omdat hij te soepel is voor multinationals. Er wringt iets.

Gaat de Belgische rulingdienst te ver in zijn pogingen internationale bedrijven rechtszekerheid te geven in het fiscaal complexe België? De Europese Commissie vraagt het zich af. Ze heeft de Belgische regering gevraagd alle informatie over de rulingdienst door te geven.

Nochtans is veel te zeggen voor het bestaan van de rulingdienst. Internationale bedrijven kunnen complexe belastingdossiers voorleggen aan de dienst. Op die manier krijgen ze de zekerheid dat ze de wet niet overtreden. In een wereld waarin internationale belastingen nooit eenvoudig zullen worden, is dat zinvol.

Maar het gaat ver. Internationale bedrijven hebben de luxe om een deel van hun inkomsten te verschuiven naar de landen waar ze weinig belastingen betalen. Ze doen dat door binnen de groep het ene dochterbedrijf diensten te laten verlenen aan het andere. Door de vergoeding voor die diensten kunstmatig hoog of laat te leggen, kan je winst verschuiven. De Belgische rulingdienst beslist daarom sinds kort wat zo’n correcte ‘transfer price’ is. De beslissing gebeurt dossier per dossier en wordt niet bekendgemaakt. Voor een beslissing waar zoveel miljoenen euro’s van afhangen, is dat op zijn minst een gevaarlijke manier van werken. De Europese Commissie vraagt zich nu af of het zelfs niet neerkomt op selectieve staatssteun.

Het contrast met dat andere fiscale nieuws kon gisteren niet groter zijn. De begroting zit op peil, met dank aan extra inkomsten vanwege de Belgische spaarders en beleggers. Een deel daarvan komt van ondernemers die hun kmo hebben vereffend en belastingen betalen op de winst die er nog in zit: de liquidatieboni.

Het toont opnieuw aan hoe we in een wereld leven die aan twee snelheden draait. Wie zich internationaal kan organiseren en mobiel is, staat in een sterke onderhandelingspositie en betaalt weinig belastingen. Wie niet weg kan, betaalt die slechte onderhandelingspositie cash. Wie in België werkt, een huis heeft, kinderen heeft die er school lopen en dus niet snel naar het buitenland zal verkassen, betaalt veel belastingen. Hetzelfde geldt voor kmo’s, die nu eenmaal niet moeten beginnen met transfer pricing of andere internationale trans­acties. En dat wringt.

Wat kan je daar nu aan doen? Onze economie zal aan twee snelheden blijven draaien, willen of niet. Maar we kunnen tenminste proberen het verschil in behandeling tot een redelijk peil te beperken. Redelijk is bijvoorbeeld dat iedereen dezelfde rechten heeft bij de fiscus. Net daarom wringt het des te meer dat de rulings over zoiets cruciaals als transfer pricing niet worden gepubliceerd. Rechtszekerheid is goed, zeker in complexe dossiers. Maar hier wordt beslist over dossiers waarin miljoenen euro’s op het spel staan en waarover de wetgeving bijzonder vaag is. Die beslissingen vervolgens niet

bekendmaken, is niet te verantwoorden tegenover de zwaar belaste Belg die niet kan vluchten.

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud