Twitter-aanval op Mahdi brengt oplossing voor hongerstakers niet dichterbij

Senior writer

De delicate regeringsdiscussie over de hongerstakende sans-papiers via twitter uitvechten bemoeilijkt een oplossing.

Met een identieke twitter-oproep op hetzelfde ogenblik aan premier Alexander De Croo om het dossier van de hongerstakende sans-papiers naar zich toe te trekken, probeerden Paul Magnette, Jean-Marc Nollet en Meyrem Almaci -  de voorzitters van PS, Ecolo en Groen - federaal staatssecretaris Sammy Mahdi (CD&V) zondagnamiddag in de hoek te drummen. Ze kregen meteen de steun van kamerlid Raoul Hedebouw van het extreemlinkse PTB.

Zo’n gecoördineerde aanval op een lid van de regering waarvan PS, Groen en Ecolo zelf ook deel uitmaken via een publiek kanaal als Twitter, is niet netjes. En het brengt een oplossing in het heikele dossier ook geen stap dichterbij. Want de voorzitters van twee andere federale regeringspartijen, Open VLD en MR, wezen, ook via de Twitter, de vraag meteen van de hand.

Het is een bizarre manier om een zo’n delicate en geladen discussie te voeren. Die hoort thuis in de regering. Kunnen die mensen niet een keer gewoon met elkaar praten, of de telefoon nemen? Wat hopen ze te bereiken door het dispuut op de straatstenen uit te vechten en twitter als megafoon te gebruiken?

Met hun actie brengen ze premier De Croo ook in een lastig parket. Als hij het dossier inderdaad uit handen neemt van Sammy Mahdi, komt dat neer op een openlijke desavouering van de federale staatssecretaris voor Asiel en Migratie. Kunnen hij en zijn partij CD&V dit over hun kant laten gaan?

Kamp kiezen

Overigens heeft De Croo tot dusver de houding van staatssecretaris Mahdi in dit dossier verdedigd. Begin deze maand zei hij in de Kamer dat een hongerstaking het beleid niet kan bepalen en wees hij de vraag voor een collectieve regularisatie voor de actievoerende sans-papiers af.

Chantage als politiek drukkingsmiddel aanmoedigen, getuigt van minachting voor de democratische spelregels en beslissingsprocedures.

Met hun twitteroffensief plaatsen de voorzitters van PS, Ecolo en Groen zich in het kamp van de hongerstakers en de radicale actiegroepen die hen steunen, en dus lijnrecht tegenover de regering. Ze schieten ermee ook het initiatief af dat Mahdi zopas heeft genomen om de sans-papiers de kans te geven hun dossiers op individuele basis te komen bespreken. Maar de hongerstakers, daarin aangemoedigd door sommige actiegroepen, verkiezen het hard te spelen.

Het is moeilijk te begrijpen dat een aantal regeringspartijen daarin mee gaat. Door te suggereren dat hierover tweespalt bestaat in de federale regering, of door op die tweespalt aan te sturen, geven ze hongerstakers het signaal om niet te versagen en door te zetten. Als de hongerstaking op een drama uitloopt, mag dat ook hén aangerekend worden.

Regeringspartijen, en hun voorzitters, dragen beleidsverantwoordelijkheid. En het beleid kan niet worden bepaald door chantage. Ook niet als die chantage erin bestaat dat mensen ermee dreigen hun leven op het spel te zetten om hun slag thuis te halen. Dit als politiek drukkingsmiddel aanmoedigen, getuigt van minachting voor de democratische spelregels en beslissingsprocedures.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud