Redacteur Politiek

De wereld mét een coronavaccin heeft sinds woensdag in België een startdatum: 5 januari 2021. Om die wereld te doen werken, is vertrouwen in de wetenschap en de overheid nodig. En een volwassen dialoog over die vaccins.

Waar 2020 het jaar van het coronavirus was, dient 2021 zich aan als het jaar van het coronavaccin. De federale regering is van plan om vanaf 5 januari te beginnen met vaccineren, meldde premier Alexander De Croo (Open VLD) woensdag. De komende dagen worden meer details bekend. Vast staat dat het ziekenhuispersoneel en de ouderen eerst komen.

Voor de federale regering wordt het een van de grote uitdagingen van 2021. Terwijl dit jaar eerst nog gezocht moest worden naar mondmaskers en beschermingsmateriaal en daarna naar een veilig en werkbaar evenwicht tussen de lockdown en het economisch leven, verschuift de aandacht nu naar het vaccin.

Een deel van de opdracht is logistiek. Welke vaccins? Tegen welke prijs? Via de huisarts of via de triagecentra? In welk tempo voor de brede bevolking? In welke volgorde? Na de eerste golf van prioritaire groepen?

De hoofdopdracht is iets totaal anders: voldoende Belgen overtuigen zich te laten vaccineren. Het coronaslot kan pas van de samenleving als 70 tot 80 procent van de bevolking zich laat vaccineren. Niet het vaccin brengt de verlossing, wel de vaccinaties.

Daarmee belanden we bij een andere discussie: vertrouwen. We leven in een tijdsgewricht met best veel wantrouwen. Tegenover de overheid, tegenover de media, tegenover alles wat elite uitademt, maar ook tegenover de wetenschap. De antivaxbeweging is even oud als de ontdekking van de vaccins, meer dan twee eeuwen geleden door de Brit Edward Jenner. Maar nu dreigt de maatschappelijke kostprijs van een onredelijk verzet tegen inentingen immens te worden.

Uit de voorbije negen maanden zijn enkele lessen te trekken. De chaos waarmee in maart werd gezocht naar mondmaskers en beschermingsmateriaal moet nu plaatsmaken voor een degelijker voorbereiding, omdat deze keer de tijd er is. Het politieke vacuüm dat de regering-Wilmès liet vallen voor de virologen, moet nu gevuld worden door regeringsbeslissingen en -communicatie, wat ook gebeurt.

En sommige dingen die dit jaar wel zeer goed liepen, moeten goed blijven lopen. Een van de voorbeelden is de heldere en sobere manier waarop Sciensano bericht over de coronacijfers en dat waar nodig combineert met duiding, zoals deze week over de gebreken van zelftests.

Al die dingen zijn nodig omdat er terechte vragen te stellen zijn over de vaccins. Hoe kan het dat ze zo snel ontwikkeld zijn? Wat weten we over de mRNA-technologie, die vaak gebruikt wordt in de strijd tegen kanker, maar nieuw is in de vaccinwereld? Wat is het risico op bijwerkingen?

Dat debat moet ernstig worden genomen. De grootse fout is dat we vervallen in een virologische geloofsbelijdenis, die de bevolking verdeelt in afvalligen en trouwe volgelingen. Het alternatief is een volwassen dialoog over de vaccins. Over hoe ze werken, hoe ze zijn getest, tot stand zijn gekomen en vervolgens geproduceerd. En over waarom ze zo cruciaal zijn om onze geliefden te beschermen en de ellende van het annus horribilis 2020 achter ons te laten.

Lees verder

Gesponsorde inhoud