Van Belgacom naar Proximus-privé

©Saskia Vanderstichele

Vinden de politieke partijen echt dat ze nog een strategische rol te vervullen hebben bij Belgacom? Of is het een goedkope melkkoe en zien ze het als een instrument om aan politieke zelfbediening te doen?

Ere wie ere toekomt. Stefaan De Clerck en Dominique Leroy laten een frisse wind waaien door Belgacom. Van Belgacom naar Proximus. Van een bedrijf met een staatsconnotatie naar een ‘merk met een innoverende uitstraling’. Dat is toch de bedoeling.

De benoeming van Leroy kwam er niet zonder slag of stoot. De invoering van haar loonplafond evenmin. Het kwam krakkemikkig tot stand en er zat een zorgvuldig verzwegen achterpoortje in. Maar het siert Leroy en De Clerck wel dat ze die filosofie van ‘redelijke lonen’ nu zo veel mogelijk doortrekken in het hele bedrijf. Ook bestuurders en andere directieleden moeten minder verdienen.

Niet overal loopt dat even makkelijk. Bij de NMBS botst Jo Cornu in zijn zoektocht naar een directeur op de loonbeperkingen. Bij Belgacom gaat het met het nieuwe directieteam wel de goede richting uit. Maar de toekomst moet uitwijzen of de nieuwe mensen die voor minder aan de slag gaan even goed (of beter, want dat is toch altijd de doelstelling bij een vervanging) zijn dan hun voorganger.

Belangrijker dan de loondiscussie is de boodschap die voorzitter De Clerck vandaag meegeeft aan de politiek. Het kan niet dat de overheid Belgacom als een koe blijft uitmelken. Het behoud van het dividend op hetzelfde (kunstmatige) hoge niveau zoals Didier Bellens het altijd heeft uitgekeerd, is onmogelijk. ‘We kunnen niet langer méér dividend uitkeren dan er kasstroom is.’ Elk jaar opnieuw de dividenden gebruiken als het spuug en paktouw voor de begroting, dat zal niet meer gaan.

De Clerck schreeuwt ook om duidelijkheid over de aanwezigheid van de overheid in het bedrijf. De PS wil haar greep op de overheidsbedrijven versterken, de liberalen willen eruit stappen, de christen-

democraten zweven daar ergens tussen.

Vindt de overheid dat ze echt nog een strategische rol te vervullen heeft in een geliberaliseerde sector als de telecom? Of ziet ze het als een instrument om aan politieke zelfbediening te doen? Of trekt ze zich terug en gebruikt ze de opbrengst voor maatschappelijk zinvollere taken? Bouw de schuld af zodat de rentelasten dalen. Gebruik die ruimte voor de echte kerntaken van een overheid. En dat zijn er genoeg. Inzetten op innovatie, goed onderwijs en goede zorg, bijvoorbeeld. Of ook: inzetten op een overheid die burgers laat ondernemen, eerder dan zelf te opereren in een markt die privéspelers vandaag al perfect invullen. Voor iedereen die het maatschappelijk nut voor ogen heeft, is de keuze snel gemaakt. Proximus-privé is een beter alternatief dan Proximus-politiek.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud