Senior writer

De Vlaamse loodsen zitten vastgeroest in hun privileges en vormen een hinderpaal voor een efficiënte werking van de Antwerpse haven. Wie probeert de boel los te wrikken?

Na de Scheldeloodsen vorige week voeren nu de zeeloodsen actie, als waarschuwing dat aan hun privileges niet mag worden getornd. Voor Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) wordt het lastig door te zetten met de hervorming van het loodswezen. De ambities waren overigens al getemperd, om de loodsen niet te fel voor het hoofd te stoten.

De loodsen schieten geregeld in een stakingskramp. Om nóg een vergoeding af te dwingen of te protesteren tegen een extra inspanning die van hen wordt gevraagd. Het zijn rotverwende jochies die goed weten dat ze zich maar eventjes nukkig moeten gedragen om hun eisen ingewilligd te zien.

Het gaat om een beperkte groep mensen, maar met een grote macht. Een corporatistische club. Ze kunnen de activiteit in de haven van Antwerpen, een belangrijke economische motor van het land, stilleggen door simpelweg te weigeren hun job te doen. En ze aarzelen niet om die macht te gebruiken. Te misbruiken. Want ze hebben weinig reden tot klagen: de loodsen worden uitermate goed betaald en ze hebben niet af te rekenen met een hoge werkdruk.

Ze zijn de zonnekoningen van het water, de Untouchables van de Schelde. Ze zijn onmisbaar voor het scheepvaartverkeer naar de Vlaamse havens. Daar ontlenen ze hun machtspositie aan. Maar zelf zijn ze immuun voor elke druk. Niemand kan hen niets maken. Niet de politici. Niet de havenbedrijven. Zelfs voor de publieke verontwaardiging hoeven ze niet te vrezen: als ze actie voeren ondervindt de grote meerderheid van de Belgen daar niet meteen hinder van.

De loodsen zijn de zonnekoningen van het water, de Untouchables van de Schelde.

De loodsen staan in voor wat een openbare dienst heet te zijn. Maar de kwaliteit van hun dienstverlening laat te wensen over. Zo zijn de dienstroosters van de loodsen niet afgestemd op de intensiteit van het scheepsverkeer, maar moet de scheepvaart op de Schelde zich schikken naar de werkroosters van de loodsen.

Omdat ze zich hebben vastgeklonken aan hun vastgeroeste privileges, zijn de loodsen een hinderpaal voor een efficiënte werking van de Antwerpse en de andere Vlaamse havens. Net als veel voorgangers dreigt ook minister Weyts zijn tanden stuk te bijten op de loodsen. In het beste geval zal hij hen tot kleine toegevingen kunnen bewegen.

Maar om het roest weg te schrobben en van het loodswezen een soepele schakel te maken in de keten die schepen naar de Vlaamse havens brengt, zijn drastische ingrepen nodig. De machtspositie van de loodsen moet worden ontmanteld. De doeltreffendste manier om dat te doen, is hen bloot te stellen aan de sancties van de markt. Door de loodsdiensten te privatiseren bijvoorbeeld, en door concurrentie te organiseren. Het zal de loodsen tot een redelijker opstelling dwingen en de uitwassen bannen.

Zo’n hervorming doorvoeren zal niet zonder slag of stoot gaan. Maar als we niet vastgeroest willen blijven - en dat willen we toch niet? - is de boel forceren de enige oplossing.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud