In Duitsland duwen enkele haarden de besmettingsgraad van het coronavirus fors hoger. Kan een tweede lockdown vermeden worden? Het signaal is duidelijk: de pandemie is niet voorbij.

De ergste broeihaard bij de opflakkering van het coronavirus ligt in het vleesbedrijf Tönnies in Noordrijn-Westfalen. Zeker 1.331 medewerkers zouden al besmet zijn met het virus in amper enkele weken tijd. 

Alles wijst erop dat de erbarmelijke werkomstandigheden in de Duitse vleesbedrijven daarvan de oorzaak zijn. Talloze al dan niet legale onderaannemers leveren zeer goedkope werkkrachten aan de slachtbedrijven, vaak uit Roemenië of Bulgarije.

De werkomstandigheden zijn barbaars, de werkweken eindeloos lang - tot 200 uur per maand volgens getuigenissen in de Duitse pers - en de werknemers worden dan nog eens in barre omstandigheden ondergebracht. Het is een gevaarlijke cocktail die iedere uitbraak versnelt.

Voorlopig wil Armin Laschet, de minister-president van de deelstaat, geen lockdown afkondigen voor de regio Gütersloh waarin de fabriek ligt. Hij hoopt de uitbraak te beperken. Dat is geen eenvoudige opdracht. De opsporing van de werknemers van de vleesfabriek blijkt geen sinecure. Blijkbaar zijn niet al hun gegevens bekend.

Duitsland moet nu bewijzen dat bij een goed testbeleid en de effectieve opsporing van lokale broeihaarden geen nieuwe lockdown nodig is.

De eigenaars verschuilen zich achter de privacybescherming, wat in deze lachwekkend is. Vermoedelijk weten ze gewoon niet wie tegen een hongerloon meer dan 50.000 varkens per dag komt verwerken in hun fabrieken.

Maar niet alleen in Noordrijn-Westfalen gaat het mis. In het stadsdeel Neu Köln in Berlijn en in Maagdenburg in Saksen-Anhalt zijn ook nieuwe broeihaarden ontdekt. Dat leidde tot alarmerende berichten van het Robert Koch Institut, dat de verspreiding van het coronavirus in Duitsland opvolgt.

De zogenaamde R-factor steeg van 0,89 op woensdag over 1,17 op vrijdag en 1,79 op zaterdag tot 2,88 op zondag. De R-factor geeft aan hoeveel mensen één besmette persoon kan aansteken. Om de epidemie te bedwingen moet die factor optimaal onder 1 liggen en liever nog lager. 

In de aanpak bij de uitbraak van de coronacrisis was Duitsland de beste leerling van de Europese klas. De medische opvang was ronduit voortreffelijk, de opsporing door testen vanaf het begin erg goed en dus viel het aantal slachtoffers voor het grote land relatief mee. Economisch nam Duitsland ook een resem maatregelen om de bedrijfswereld en de arbeidsmarkt overeind te houden.  

Blijft Duitsland het gidsland, of faalt het op dit cruciale punt? In dat geval staan heel Europa nog moeilijke maanden te wachten.

En nu dit. Duitsland moet nu bewijzen dat er bij een goed testbeleid en de effectieve opsporing van lokale broeihaarden geen nieuwe lockdown nodig is. De Duitse traceerapp is inmiddels al 10 miljoen keren gedownload. Is dat genoeg? Of maken broeihaarden zoals de vleesverwerkingsbedrijven ieder efficiënte aanpak onmogelijk? Het gewoon menselijk opsporen is duidelijk nog niet volmaakt.

Komt daarbij dat de coronacrisis in Europa zwaar begint te wegen. Alles wijst erop dat de lockdownvermoeidheid enorm hoog ligt, zoals feestjes in Elsene en Anderlecht het voorbije weekend bewezen. Ook elders in Europa, zoals in Berlijn, komt er steeds meer openlijk verzet tegen de coronamaatregelen. Begrijpelijk misschien, maar levensgevaarlijk.

De pandemie is niet weg. In Peking is er een nieuw uitbraak. In de VS kampen een reeks staten nog steeds met een groeiend aantal slachtoffers en in Latijns-Amerika moet het ergste nog komen.

De opflakkering in Duitsland maakt pijnlijk duidelijk dat een gevreesde 'tweede golf' om de hoek loert. Dat zou een echte nachtmerrie kunnen worden. Blijft Duitsland het gidsland, of faalt het op dit cruciale punt? In dat geval staan heel Europa nog moeilijke maanden te wachten.

Lees verder

Gesponsorde inhoud