Senior writer

Internationale farmareuzen hebben grof geld veil voor Belgische biofarmaparels. We kunnen onze expertise mooi te gelde maken. Toch laten die overnames een ongemakkelijk gevoel achter.

Eenmaal, andermaal? Verkocht! Het Gentse biofarmabedrijf Ablynx, dat eerder deze maand een overnamebod van het Deense Novo Nordisk als te laag had afgewezen, bezwijkt nu wel voor het voorstel van het Franse Sanofi dat 4 miljard euro op tafel legt. Ablynx is niet het eerste Belgische biotechbedrijf dat in de handen van een internationale farmareus belandt. Dat bewijst dat onze biofarmabedrijven onderzoeks- en ontwikkelingprestaties van wereldniveau neerzetten. We kunnen wel wat en daar mogen we best trots op zijn.

Edwin Moses, de topman van Ablynx, spreekt van een superdeal. Dat is het zeker, voor de aandeelhouders. Investeren in een jong biofarmabedrijf houdt altijd een groot risico in. Daar worden ze nu voor beloond, en hoe!

Is Sanofi de best denkbare partner voor Ablynx? Zal het Franse moederbedrijf zijn Belgische divisie voluit blijven steunen, ook financieel, als het op een bepaald ogenblik wat minder gaat?

Hij zegt dat het ook een goede zaak is voor de vestiging van Ablynx in Gent en voor de medewerkers. Overnemer Sanofi belooft het expertisecentrum van Ablynx in Gent verder te ontwikkelen. Met de steun van zo’n internationale farmareus kan het bedrijf inderdaad sneller enkele bijkomende passen zetten.

Kán. Absolute garanties zijn er niet. Is Sanofi de best denkbare partner voor Ablynx? Zal het Franse moederbedrijf zijn Belgische divisie voluit blijven steunen, ook financieel, als het op een bepaald ogenblik wat minder gaat? De belangrijke beslissingen worden vanaf nu niet meer in Gent maar in Parijs genomen. Of de overname van Ablynx een goede zaak is, voor het bedrijf en voor de Vlaamse economie, moet de toekomst uitwijzen.

Want ondanks alle jubelkreten over deze overname wringt er iets. België staat sterk in biofarma, maar slaagt er niet in om een van zijn vele beloftevolle biofarmabedrijven te laten doorgroeien tot een wereldspeler. Zodra ze enigszins succesvol zijn, duikt er een internationale farmagigant op die met een dikke cheque zwaait.

Biotechbedrijven in België verankeren is bijzonder moeilijk.

‘Europa heeft ambitieuze bedrijven nodig’, zei Edwin Moses zelf eind vorig jaar nog in een interview. Die ambitie ook echt verwezenlijken blijkt echter moeilijk. Enkele jaren geleden hebben Ablynx en Galapagos, een ander Belgisch biofarmabedrijf, gepraat over een fusie om zo een sterke biotechspeler te vormen in ons land. Dat is toen niet doorgegaan. Jammer. Nu wordt Ablynx overgenomen. De kans is reëel dat Galapagos binnenkort hetzelfde lot beschoren is.

Biofarmabedrijven in België verankeren is bijzonder moeilijk. Dat heeft te maken met hun bedrijfsmodel. Het onderzoek naar en de ontwikkeling van biomedicijnen is geldverslindend, zonder dat er een garantie op succes is. Er zijn internationale investeerders die dat gokje willen wagen - ook het aandeelhouderschap van Ablynx is sterk geïnternationaliseerd. Maar als zich dan de mogelijkheid aandient om flink te incasseren, grijpen ze die graag. Dat is de zwakke plek van de Belgische biofarmabedrijven. Er is zelden een sterke aandeelhouder aan boord die de ambitie heeft een onderneming uit te bouwen vanuit een langetermijnperspectief.

Dat een beloftevol bedrijf als Ablynx in buitenlandse handen valt, is een pil waarvan de bittere smaak enigszins wordt verzacht door het heel mooie bedrag dat de aandeelhouders krijgen. En door de wetenschap dat een flink stuk van dat bedrag wordt geherinvesteerd in andere jonge ondernemingen. Dat is het mechanisme waarop het biofarma-ecosysteem voor een belangrijk stuk drijft.

Lees al het Ablynx-nieuws in ons speciaal dossier.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud