Nú moeten de plannen worden gemaakt voor het beleid dat volgend jaar moet worden gevoerd. Maar het politieke bedrijf in ons land ligt stil.

De toestand is ernstig, maar (nog) niet hopeloos. Dat lijkt kort samengevat de situatie in de federale regeringsvorming. Het rondetafelgesprek dat de informateurs Didier Reynders (MR) en Johan Vande Lanotte (sp.a) zondagavond met de vertegenwoordigers van zeven partijen uit het federale parlement voerden, leverde niet de doorbraak op die snel tot een nieuwe federale regering zal leiden. Maar de impasse bleek blijkbaar niet compleet, want koning Filip heeft de informatieopdracht van Reynders en Vande Lanotte verlengd. En wel meteen tot 9 september.

Er wordt dus geen tijdsdruk op de onderhandelingen gezet. Maar de informateurs lassen ook geen vakantiepauze in. Ze werken discreet voort. In de hoop dat het wat oplevert. De geesten zullen nog wel wat moeten rijpen. PS-zwaargewicht Paul Magnette herhaalde maandag dat regeren met de N-VA voor de PS nog altijd geen optie is.

Zelfs als er tegen oktober een federale regering is - dromen mag, is 2019 op veel vlakken een verloren jaar.

Negen weken na de verkiezingen van 26 mei is er nog niet veel schot in de zaak gekomen, tenminste wat de vorming van een federale regering betreft. In Brussel is er al wel een bestuursakkoord én een regering. En ook in Wallonië zijn de gesprekken tussen de PS, Ecolo en de MR om samen een nieuwe Waalse regering te vormen al aardig gevorderd.

In Vlaanderen liggen de kaarten in principe niet zo moeilijk. Maar de gesprekken over de vorming van een Vlaamse regering schieten niet op omdat N-VA-voorzitter Bart De Wever, die het initiatief heeft, tegelijk ook kijkt naar de zetten op het federale schaakbord. Daarom drukte hij begin juli de pauzeknop in. Deze week zou die echter weer worden uitgezet.

De kans is dus reëel dat we tegen 1 september, het moment van de traditionele politieke rentree, een nieuwe Brusselse, Waalse én Vlaamse regering hebben. Het bestuur van het land zal dan alvast voor een deel verzekerd zijn. En als de regionale regeringen eenmaal zijn gevormd, kan dat misschien helpen het pad naar een nieuwe federale regering te effenen. Die is ook nodig, want belangrijke beleidsdomeinen zijn nog altijd federaal.

Tijd die wordt verspild, heeft een prijs.

Het is niet ongewoon dat het in een complex en politiek versplinterd land als België een poos duurt om een federale regering op de been te brengen. Maar tijd die wordt verspild, heeft een prijs. Het politieke bedrijf ligt helemaal stil, terwijl in deze periode van het jaar volop de plannen moeten worden gesmeed voor het beleid dat volgend jaar moet worden gevoerd.

In de laatste week van juli 2017 kondigde de regering-Michel haar grote Zomerakkoord aan, vorig jaar rond hetzelfde tijdstip kwam ze met haar Arbeidsdeal. Nu moeten we het stellen met de aankondiging dat de twee informateurs voortwerken. Hun doel? Een nieuwe regering en een nieuw federaal regeerakkoord.

Het omzetten van zo’n politiek akkoord - over begroting, arbeidsmarkt- of pensioenhervormingen, klimaatdoelen - in concrete, door het parlement goedgekeurde en uitvoerbare maatregelen, vergt echter veel tijd. Dus zelfs als er tegen oktober een federale regering is - dromen mag, is 2019 op al die vlakken sowieso een verloren jaar. En 2020 wellicht ook.

Lees verder

Gesponsorde inhoud