Advertentie

Voetbalgokje

©Alexia Mangelinckx

Voetbal, het blijft een geweldig spelletje. Maar het is moeilijk om niet cynisch te worden bij de business die op de populariteit van de sport gebouwd wordt.

Het jaarlijkse werkingsbudget van de Verenigde Naties. Dat is het gemiddelde bedrag - 1,5 miljard euro - dat gokkers over heel de wereld per wedstrijd op het WK inzetten. Voor belangrijke wedstrijden, zoals de historische halve finale Brazilië-Duitsland dinsdagavond, loopt dat op tot ruim 2 miljard euro.

De bedragen zijn zo groot dat bij de minste uitzonderlijke uitslag - de 1-7 van de Brazilianen tegen de Duitsers - ergens wel de wenkbrauwen worden gefronst. Klopt dit wel? Wat doping is voor elke sterke prestatie in een wielerwedstrijd, is gokken voor uitzonderlijke voetbaloverwinningen. Die schaduw hangt over het succes.

Niet dat het op het WK zo’n vaart loopt. De Belg Karl Dhondt, die voor de UEFA gokken op voetbal monitort, zegt over wedstrijden als Brazilië-Duitsland geen verdachte gokbewegingen te hebben opgemerkt. Tegelijk wil hij voor niets nog zijn hand in het vuur steken. ‘Na wat ik de voorbije zes jaar als gokinspecteur heb gezien, ben ik vooral cynisch geworden.’

En daarmee vat hij het janusgezicht van het voetbal treffend samen. De doelpunten die alleen al de Colombiaan James Rodriguez en de Nederlander Robin Van Persie de afgelopen weken maakten op het WK in Brazilië, leren hoe makkelijk het is lyrisch te worden over voetbal als sport. Het is terecht ’s werelds meest internationale en populaire spelletje. Maar de business die rond dat spelletje is opgebouwd, en die munt slaat uit de populariteit ervan, maakt het moeilijk om niet cynisch te worden. Want de bedragen tot 2 miljard euro gokgeld per match zijn slechts de cijfers van de officiële gokkantoren. Daarnaast zijn er vooral in Azië illegale gokactiviteiten waarvan niemand goed de omvang kent.

Niet echt geruststellend is dat er niet meteen een politieke tegenmacht is om die gokwereld onder controle te houden. En de organisator van het WK voetbal zelf, de FIFA, blinkt niet meteen uit in ethische rechtlijnigheid en transparantie. Alles aan de beslissing om het WK voetbal in 2022 in Qatar te organiseren, ruikt naar bijna openlijke corruptie. Ook in de aanloop naar het vorige WK in Zuid-Afrika is gesjoemeld met enkele vriendschappelijke wedstrijden van het gastland. Maar niemand is gestraft.

Bovendien is het moeilijk om te zien hoe de miljarden die in het voetbal omgaan, relevante positieve neveneffecten hebben. Uiteraard is het beter om blije feestende mensen te zien dan kwade zuurpruimen. Maar dat alleen volstaat niet. Sowieso is het de wereld op zijn kop dat de FIFA - met fiscaal voordelige hoofdzetel in Zwitserland - rijk wordt van het WK, terwijl het gastland Brazilië de kosten voor het WK voor dringender zaken had kunnen gebruiken.

Doet dat iets af aan de sportieve schoonheid van het spelletje? Uiteraard niet. Maar als je ook het bredere plaatje bekijkt, moet Koning Voetbal opletten geen keizer zonder kleren te worden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud