Advertentie

Voorlopig regeert de macht van de straat

Arcelor houdt vandaag geen buitengewone algemene vergadering over de inkoop van 6,5 miljard euro eigen aandelen. Guy Dollé en Joseph Kinsch, de gedelegeerd bestuurder en de voorzitter van de Europese staalgroep, zien die inkoop als een onderdeel van hun grote verzet tegen het vijandige overnamebod van de Indiase staalmagnaat Lakshmi Mittal.

Veel aandeelhouders zien dat anders. De top van Arcelor besloot daarom maandag een beetje schoorvoetend de buitengewone algemene vergadering te verdagen naar een latere datum.

Het is het eerste succesje voor de talrijke aandeelhouders van de grootste staalgroep van Europa. Veel aandeelhouders vonden zich de voorbije maanden niet in het eigengereide verzet van de Arcelor-top tegen Mittal. De uitkering van een superdividend van 1,5 miljard euro dat Dollé en Kinsch hen beloofden als zoethoudertje, ging volgens velen te ver. De aandeelhouders zagen het geld liever geïnvesteerd in groeiprojecten van Arcelor.

Maar vooral de fusie met de Russische staalgroep Severstal was de druppel te veel. De directie van Arcelor zocht en vond in de Russische zakenman Alexei Mordasjov de witte ridder om Arcelor uit de handen van Mittal te houden. Het management van Arcelor wil de fusie met Severstal tijdens een algemene vergadering volgende week vrijdag bezegelen. Heel wat aandeelhouders zien die fusie absoluut niet zitten. Als de helft plus één aandeelhouder voor is, is de fusie beklonken. Adam, de Franse vereniging van minderheidsaandeelhouders, diende alvast een verzoek in bij het Luxemburgse gerecht om de algemene vergadering uit te stellen.

Het eigenzinnige optreden van het management van Arcelor stuit vele aandeelhouders tegen de borst. Zij zien in de verdediging van Arcelor tegen Mittal vooral een gevecht van Dollé & Co om hun eigen vel te redden. De grote strategische visie achter het verzet ontgaat hen. Waarschijnlijk vooral omdat die visie er niet echt is. Dat de directie van Arcelor lange tijd weigerde met Mittal rond de tafel te zitten, verbaasde veel aandeelhouders.

Arcelor is vooral gebaat met een evenwichtige en eerlijke benadering van zijn toekomst met oog voor alle 'stakeholders' of belanghebbenden: het management maar vooral de aandeelhouders. Dat is vooralsnog niet mogelijk. Aandeelhouders kunnen niet via de geijkte en formele kanalen reageren. Dat laten Dollé en Kinsch voorlopig nog niet toe. Neen, de aandeelhouders van de grootste staalgroep van Europa moeten het voorlopig hebben van de macht van de straat. Luid roepen, gerechtelijke stappen en dat soort dingen.

Het lijkt te werken. Het management van Arcelor luistert. Voor even toch.

Maar het is wel een kwalijke evolutie. Nu deugdelijk bestuur of 'corporate governance' ordewoorden zijn in elk Europees bedrijf van enige omvang, is transparantie een conditio sine qua non. Alleen dan kunnen de aandeelhouders in eer en geweten oordelen over de toekomst van hun bedrijf.

Tom PEETERS

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud