Vrouwendrang, geen dwang

algemeen hoofdredacteur

Het voorstel van staatssecretaris Sarah Schlitz (Ecolo) om ook quota in te voeren in de directiecomités van bedrijven is 'une fausse bonne idée'.

De #girlpower in de Belgische beursgenoteerde bedrijven kreeg deze week een knauw. Françoise Chombar, die in 17 jaar de chipontwikkelaar Melexis uitbouwde tot een hoogtechnologisch internationaal bedrijf dat wereldtop is in zijn niche, geeft de CEO-fakkel door. Aan een man.

Chombar was en is niet alleen een topmanager die een fantastisch parcours heeft gereden met haar bedrijf, ze is ook een uitgesproken verdedigster van diversiteit. Ze komt op voor gelijke genderkansen en is een groot pleitbezorgster van inclusie in het algemeen. Ze laat haar stem daarover horen waar ze kan.

Het zijn vrouwen als Chombar of Ilham Kadri, de CEO van Solvay, en een handvol anderen die, zonder quota, respect afdwingen door hun sterke leiderschap. Door de resultaten die ze bereiken én door de manier waarop. Chombar hield zich in Melexis aan 'practise what you preach' en maakte werk van diversiteit op alle niveaus. Ze is samen met Kadri een echt rolmodel en een inspiratiebron voor tal van jonge vrouwen.

Ondanks die rolmodellen blijven, ook in de jongere generaties, vrouwen in topfuncties in directiecomités ondervertegenwoordigd. Trek dus, stelt Ecolo-staatssecretaris Sarah Schlitz voor, de quota die al gelden voor de bestuursraden van beursgenoteerde bedrijven door naar de topfuncties in de directiecomité.

Schlitz dwaalt. Zeker, diversiteit legt bedrijven geen windeieren. Diverse decisionmakers zijn meer in de diverse maatschappij ingebed, geven mensen gelijke kansen, begrijpen hun klanten beter en kunnen daardoor ook hun diensten afstemmen op de behoeften van die m/v- en veelkleurige maatschappij. Maar het doel heiligt hier niet de middelen.

Het kan toch nooit de bedoeling zijn dat vrouwen een vervelende verplichting worden?

De quota verruimen naar directiecomités is 'une fausse bonne idée', dat contraproductief zal werken voor vrouwen in topfuncties. De legitimiteit van wie als directielid benoemd wordt als er quota gelden, zal veel sneller in twijfel worden getrokken. Het kan toch nooit de bedoeling zijn dat vrouwen een vervelende verplichting worden?

Ja, de (beperkte) quotaregeling voor de raden van bestuur heeft geholpen om meer vrouwen het beleid te laten uitzetten bij bedrijven. Dat heeft zijn beperkte nut gehad. Maar iets verplichten blijft als maatschappij een enorm zwaktebod. Dat instrument mag slechts uiterst spaarzaam worden ingezet. Best tijdelijk ook, hoogstens bedoeld om eenmalig een omslag te realiseren en zo diversiteit in te burgeren.

De raden van bestuur zijn nu al een stuk vrouwelijker. Het is nu aan die raden van bestuur om met veel drang zelf ook vrouwen en minderheidsgroepen voldoende kansen te geven. Maar niet onder dwang. Quota zouden anno 2021 echt niet meer nodig mogen zijn om onderne(e)m(st)ers te laten inzien dat echte gelijke kansen iedereen vooruithelpen, hun eigen bedrijf nog het meest van al.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud