Vruchtbare grond

Waarom moet je iemand geld vragen als je van plan bent het nadien gewoon terug te geven? De vraag stellen is ze beantwoorden. Vennootschapsbelasting heffen om nadien ondernemingen subsidies te geven, lijkt een schoolvoorbeeld van onverstandig en overbodig overheidswerk.

Toch is de Vlaamse regering vaak bij dat soort werk betrokken. Niet omdat ze graag onverstandig en overbodig bezig is, maar omdat ze wel bevoegd is voor subsidies, maar niet voor bedrijfsbelastingen. Het verzoek van de drie kopstukken van de Vlaamse regering, Yves Leterme (CD&V), Fientje Moerman (VLD) en Frank Vandenbroucke (sp.a), om zelf te mogen sleutelen aan de vennootschapsbelasting, klinkt daarom heel logisch.

Niet dat fiscale maatregelen alles oplossen. Een bedrijf dat geen winst maakt, is bijvoorbeeld niets met een belastingkorting. Maar door de bank genomen werken lagere belastingen duidelijker en sneller dan subsidies. Ze leiden meestal tot minder paperassen. Gelobby wordt moeilijker.

De Vlaamse financiën zijn - mee dankzij de staatshervorming - gezonder dan de federale. De Vlaamse regering heeft daarom meer ruimte om de vennootschapsbelastingen te verlagen dan de federale. Zo'n maatregel is een van dé hefbomen om jobs te creëren. Jozef Konings (KULeuven) en Hylke Vandenbussche (UCL) berekenden in mei nog het effect van een belastingverlaging. Als België het tarief van de vennootschapsbelasting van 33,99 procent naar 25 zou brengen, zou dat 90.000 extra banen opleveren.

Er zijn heel wat voordelen aan verbonden, en het hoeft dan ook niet te verbazen dat het pleidooi voor een regionale korting op de vennootschapsbelasting niet nieuw is. Ook vorige ministers van Economie drongen er al op aan. Jaak Gabriëls (VLD) stelde het in 2001 voor. 'Het zal niet makkelijk zijn het erdoor te krijgen', voegde hij eraan toe. 'Maar eens moet het er toch van komen.'

Nog eerder, in 1996, had Eric Van Rompuy (CD&V) al geprobeerd met 'Marivlam' de Vlaamse bedrijven een korting te geven op de vennootschapsbelasting. Maar de Waalse regering was tegen.

Ondertussen lijken de geesten echter gerijpt. In haar Marshallplan riep de Waalse regering een jaar geleden 'zones franches' in het leven. Het gaat om gebieden met een hogere werkloosheid, waar de regering-Di Rupo een tandje wil bijsteken. Ze vroeg de federale regering daarom in die regio's een korting op de vennootschapsbelasting toe te staan. Dat gebeurde overigens vooralsnog niet.

Met het Marshallplan op de Waalse politieke agenda is er meer kans dan vroeger dat de regionale korting op de vennootschapsbelasting op vruchtbare grond valt. Bovendien financieren de regio's zo'n korting zelf. De inkomsten die ze door belastingvermindering missen, kunnen ze nu evengoed weggeven via subsidies.

Het verzoek van de Vlaamse regering heeft daarom eigenlijk niets te zien met meer of minder solidariteit, maar wel met goed bestuur. Dat is meteen de reden waarom het op de agenda voor een verdere staatshervorming een hoge plaats verdient.

Bart Haeck

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud