Vuurlinie

©RV DOC

In de strijd om Gaza kwam een school van de Verenigde Naties in de vuurlinie terecht. Resultaat: 17 doden. Israël of Hamas, wie heeft de moed om als eerste de wapens neer te leggen?

Voor de 17de dag op rij trok het Israëlische leger gisteren in de Gazastrook ten strijde tegen de militante Palestijnse beweging Hamas. En voor de 17de dag op rij vielen in het strijdgewoel burgerdoden. Bij een aanslag vielen in één klap 17 doden, onder wie zeven kinderen, en meer dan 200 gewonden.

Wat de aanval zo onthutsend maakte, was dat het doelwit een van de ruim 100 scholen was van de Verenigde Naties in de Gazastrook. En laat die gebouwen nu net een toevluchtsoord zijn voor 110.000 burgers die op de vlucht zijn geslagen voor het blinde geweld. Maar zelfs daar blijven de ontheemden niet gespaard; de school was trouwens het vierde gebouw dat tijdens het recente Israëlische offensief onder vuur kwam te liggen.

Wat volgde, was een welles-nietesspelletje van bedenkelijk niveau. Hamas wees met een beschuldigende vinger naar de Israëli’s. Maar die gebaarden van krommenaas en beweerden dat de Palestijnse militanten al een hele dag raketten hadden afgevuurd, waarvan er misschien enkele op de school waren terechtgekomen. Enfin, het Israëlische leger beloofde de zaak te onderzoeken.

Maar ongeacht de uitkomst van die enquête toont het zoveelste bloedbad in Gaza aan dat er niet langer gewacht mag worden om een staakt-het-vuren te forceren.

Met de moed der wanhoop probeerde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, de strijdende partijen de afgelopen dagen te overtuigen de wapens neer te leggen. Een van zijn medewerkers liet gisteravond weten dat ‘de kloof tussen beide kampen groot blijft’. En dat de toverformule nog niet gevonden is om Hamas en Israël te overtuigen.

Als er niet snel duidelijkheid komt, klonk het in de entourage van Kerry, keert de minister terug naar huis. Het is alvast veelzeggend dat de machtige Verenigde Staten nauwelijks greep krijgen op Israël, hun belangrijkste bondgenoot in het Midden-Oosten. En op de lijn met de leiding van Hamas, volgens Washington een terreurorganisatie, zit zoals altijd al flink wat ruis.

Voor wie zich afvraagt waar Europa uithangt in deze tijden van Gazacrisis, is het antwoord simpel: nergens. De Europese Unie heeft, onder andere door de grote verdeeldheid tussen de lidstaten, nauwelijks een strategie om om te gaan met het aanhoudende conflict tussen Israël en de Palestijnen. En dat is dubbel zonde. In de eerste plaats omdat steeds opnieuw tientallen, honderden doden vallen wanneer het vuur aan de lont komt.

Maar ook omdat het conflict, en zeker de huidige oorlog, zich hier in Europa laat gevoelen: de anti-Israëlische sentimenten laaien hoog op, met lelijke en onaanvaardbare uitlopers van antisemitisme. Europa kan dus niet anders dan zich te bemoeien met het Midden-Oosten. Laat zo’n staakt-het-vuren een eerste stap zijn. Want de strijd in de Gazastrook levert alleen maar verliezers op, vooral bij burgers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud