Water duurder maken is in principe een goed instrument om de vraag ernaar te beperken als schaarste dreigt. Maar er zitten toch enkele angels aan.

Omdat het al weken niet meer noemenswaardig heeft geregend, is de bezorgdheid over de waterbevoorrading in de zomer groot. In delen van Overijse kwam afgelopen weekend geen druppel meer uit de kraan door het hoge verbruik en een om technische redenen beperkte aanvoer. De droogte, die al vele weken aanhoudt, heeft in verschillende regio's van Vlaanderen geleid tot een sproeiverbod en andere maatregelen om het waterverbruik te beperken. Net als vorig jaar is sprake van afschakelplannen als het tot een drinkwatertekort dreigt te komen.

Om gezinnen en bedrijven aan te sporen zuiniger met water om te springen, vooral als de vraag het aanbod overtreft, denken de waterbedrijven in Vlaanderen eraan het water op die piekmomenten duurder te maken. Dat maakt het in principe mogelijk de vraag te sturen en in evenwicht te brengen met het aanbod.

Zo'n flexibele tarifering is maar mogelijk als in de woningen en bedrijven slimme digitale meters zijn geïnstalleerd, die precies registreren wanneer water van het net wordt gehaald. De uitrol is al bezig. Dat is dus geen verre utopie.

Het prijsmechanisme is een goed middel om de vraag te sturen. Dat maakt dat het schaarse water terecht komt bij wie daar op dat moment de meeste waarde aan hecht. Dat levert een economisch efficiënter resultaat op dan het hanteren van botte bijlen als rantsoenering of afschakeling. Het biedt ook de mogelijkheid het waterverbruik beter doorheen de dag te spreiden en zo te vermijden dat op piekmomenten bij niemand water uit de kraan komt.

Het verwijt zal komen dat water duurder maken in piekperiodes asociaal is.

Maar er zitten enkele angels aan. Water is ten eerste een levensnoodzakelijk product. Het valt te bezien in welke mate de vraag afneemt als het kraantjeswater duurder wordt.

Ten tweede hebben Vlamingen het moeilijk met variabele tarifering. Dat bleek vorig jaar uit de heisa over de 'Ben-taks', de kilometerheffing die Ben Weyts (N-VA) als Vlaams minister van Mobiliteit wilde invoeren om het fileleed te bestrijden.

Ten derde zal het verwijt komen dat een variabele tarifering asociaal is. Wie welstellend is kan zijn zwembad vullen op een moment dat iemand met een karig inkomen het zich niet kan veroorloven een douche te nemen.

Ten vierde kan het prijsmechanisme maar optimaal werken als daarmee niet enkel de vraag maar ook het aanbod kan worden gestuurd. Maar zolang de watersector niet is vrijgemaakt en daar geen concurrentie is, speelt een prijsincentive nauwelijks of niet langs de aanbodzijde.

De watermaatschappijen zoeken wel naar mogelijkheden het aanbod te verhogen en grotere bevoorradingsreserves aan te leggen. Maar ze mogen best worden aangespoord daar meer vaart achter te zetten. En werk te maken van het hernieuwen van de verouderde leidingen, waarlangs nu constant een grote hoeveelheid kostbaar drinkbaar water in de bodem weglekt.

Flexibele tarieven zijn in principe een goed idee. Er zal echter nog heel wat water naar de zee vloeien voor het in Vlaanderen zover is.

Lees verder

Gesponsorde inhoud