Senior writer

Met de opheffing van de onschendbaarheid van Carles Puigdemont opent het Europees Parlement de weg naar zijn politieke gevangenschap. Dat voelt erg ongemakkelijk aan.

Het Europees Parlement heeft de politieke onschendbaarheid van de gewezen Catalaanse premier Carles Puigdemont en de oud-ministers Carla Ponsatí en Toni Comín opgeheven. Spanje vraagt hun uitlevering vanwege hun rol in de organisatie van het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid op 1 oktober 2017. Volgens Spaanse aanklagers maakten de drie zich schuldig aan 'rebellie, opruiing en malversaties'. Negen andere Catalaanse politieke leiders kregen in 2019 straffen van 9 tot 13 jaar cel voor hun rol in het onafhankelijkheidsproces.

Carles Puigdemont voorkwam een arrestatie door te vluchten naar België, samen met drie andere leden van zijn regering. Nadat het Spaanse gerecht een Europees arrestatiebevel uitgevaardigd had voor de gevluchte Catalaanse leiders begon een kat-en-muisspel.

De uitlevering van Puigdemont werd in België twee keer geweigerd door een rechtbank. Ook een Duitse rechter oordeelde dat de gewezen minister-president niet overgeleverd mocht worden aan Spanje.

Puigdemont, Ponsatí en Comín werden in 2019 verkozen in het Europees Parlement. Ze hadden een procedureslag voor het Europese Hof van Justitie in Luxemburg nodig om toegang te krijgen tot het halfrond. Ze waren als verkozenen toen al niet welkom.

Het is geen Spaanse zaak, maar een kwestie van het democratische gehalte in Europa en in Spanje.

Het zijn de drie klassieke politieke families - centrumrechts, centrumlinks en de liberalen - die voor de opheffing hebben gestemd. Niet alleen omdat ze goede banden hebben met het Spaanse regime, maar ook omdat Europese lidstaten afkerig zijn van elke vorm van onafhankelijkheidsstreven.

Maar je moet geen aanhanger zijn van het separatisme om de onschendbaarheid van de drie Catalaanse parlementsleden te verdedigen. Als ze aan Spanje worden uitgeleverd, zullen ze onmiddellijk aangehouden worden en vervallen hun politieke rechten. Elk proces dat tegen hen gevoerd wordt, is politiek gekleurd. Al is het maar omdat het tribunaal dat zal oordelen, vol zit met politiek benoemde rechters van de grote Spaanse machtspartijen.

In die zin zijn de opgesloten Catalaanse leiders politieke gevangenen. Ze hebben vanuit hun politieke overtuiging een referendum georganiseerd dat verboden was. De voormalige vicepremier van Catalonië, Oriol Junqueras, kreeg daarvoor een gevangenisstraf van 13 jaar. Dat ligt buiten elke proportionaliteit voor een geweldloze politieke daad.

Als dat pakweg in Rusland zou gebeuren, zou de verontwaardiging in Europa groot zijn. Nu wordt zedig weggekeken en is het een 'Spaanse zaak'. Het is geen Spaanse zaak, maar een kwestie van het democratische gehalte in Europa en in Spanje. Maar daarvoor ontbreekt kennelijk de moed.

De kans is groot dat een Belgische rechter uiteindelijk opnieuw moet oordelen. Een geluk voor de Catalanen dat de Belgische rechters kennelijk minder last hebben om objectief naar een dossier te kijken dan de Europese Parlementsleden.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud