algemeen hoofdredacteur

We komen uit de grootste naoorlogse crisis en toch is het pijnpunt bij de nakende heropleving nu al dat bedrijven niet genoeg of niet de juiste medewerkers vinden. Is er deze keer wel een gevoel van urgentie om de structurele mismatch op de arbeidsmarkt aan te pakken?

Staan we aan het begin van de roaring twenties na de pandemieklap? Het optimisme werkt in elk geval aanstekelijk. De vaccinatie vordert, de coronacijfers dalen, we kunnen mondjesmaat weer klinken op onze vrijheid en de economische perspectieven stijgen boven de verwachtingen uit.

De invloedrijke Europese conjunctuurbarometer van IHS Markit wijst op een 'spectaculair postpandemisch herstel'. Het optimisme over het orderboekje in Europese bedrijven was in de afgelopen 15 jaar nooit groter.

Het Belgische consumentenvertrouwen is deze maand al gestegen tot net boven het niveau van voor de coronacrisis. Consumptie wordt een van de grootste motoren van het herstel. Kortom, het zit wel snor met die veerkracht van de economie. Voor dit zomerkwartaal verwachten economen zelfs dat de Europese economie een indrukwekkende 15 procent hoger spurt.

Niet in alle sectoren, en er blijven grote coronazorgenkinderen zoals de event- en de 'fysieke' entertainmentindustrie, doet ondernemer Hans Bourlon in De Tijd uit de doeken. Maar toch. Deze verwachte economische boost levert een ontzettend mooie opportuniteit voor onze bedrijven om op de kar te springen waar de groei voor het rapen ligt: software, beveiliging, IT-diensten, biotech en farma, industrie, bouw, innovatie op zee, in voeding, in de zorg, enzovoort.

Bedrijven spreken nu al van de perfecte storm die het moeilijk maakt om de juiste mensen te vinden. Terwijl er in Vlaanderen 178.000 werkzoekenden en 360.000 tijdelijk werklozen zijn.

Dat begin van de roaring twenties wordt overschaduwd door één donderwolk. Bedrijfsleiders spreken nu al van de perfect storm die het moeilijk maakt om de juiste profielen te vinden, niet alleen voor zeer gespecialiseerde functies. De heropstart van de horeca wordt gehypothekeerd door een tekort aan kelners en keukenpersoneel. De lijst van knelpuntberoepen, intussen al met 190 (!) metiers, wordt almaar langer.

Paradoxaal genoeg zijn er in Vlaanderen tegelijk 178.000 werkzoekenden, 260.000 tijdelijk werklozen door de coronacrisis en 100.000 niet aan corona gerelateerde tijdelijk werklozen. En dat is dan nog zonder de grote groep chronisch inactieven in andere categorieën. Een déjà-vu van de structurele mismatch op de arbeidsmarkt, nu in versterkte vorm.

Zal er ditmaal wel a sense of urgency zijn om alles op alles te zetten om dit te verhelpen? Als corona een 'reset' is, dan moet die reset ook op onze arbeidsmarkt gebeuren. Hoe kunnen we mensen beter motiveren en leiden naar meer toekomstgerichte, duurzamere en productievere jobs? Er is een mentaliteitsshift nodig, maar ook massaal opleidingen en stages, in traditionele en minder traditionele vormen, digitaal en fysiek, op en naast de werkvloer.

Ons onderwijssysteem moet ook af van zijn inertie. Het geeft te denken dat we politiek wél kunnen beslissen over een snelle shift naar elektrische wagens, maar dat een vakschool zegt pas over vijf jaar volledig die shift te kunnen maken. Werkplaatsen in scholen kunnen niet zomaar worden omgebouwd, leerkrachten moeten in de plaats van over mechanische skills over softwareskills beschikken, enzovoort. Maar vijf jaar? We moeten beter kunnen dan dat.

De chronische inactiviteit van een veel te grote groep mensen is niet alleen een grote gemiste kans om volop te profiteren van de economische wederopstanding. Het is ook een enorme verspilling van menselijk potentieel.

Ook deze olifant in de kamer komt terug. Het is niet normaal dat mensen van allochtone origine nog altijd zo ondervertegenwoordigd zijn op onze arbeidsmarkt. Enerzijds is het aan hen om deze kans tot 'reset' te grijpen als er een pak vacatures bijkomen. Anderzijds is het aan de werkgevers hen die kans 100 procent te geven.

De chronische inactiviteit van een veel te grote groep mensen is niet alleen een grote gemiste kans om volop te profiteren van de economische wederopstanding. Het is ook een enorme verspilling van menselijk potentieel. Zinvol werk maakt mensen gelukkiger, houdt hen gezonder en geeft onze maatschappij meer cohesie.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud