Stefaan Michielsen

Het langverwachte rapport van een Frans studiebureau over de geluidshinder van vliegtuigen op Zaventem reikt geen mirakeloplossing aan.

Een van de werven die de regering-Michel niet heeft aangepakt, ondanks de doelstelling die daarover in het regeerakkoord was opgenomen, is een duurzame oplossing voor de geluidshinder rond de luchthaven van Zaventem. Federaal minister van Verkeer François Bellot (MR) besliste wijselijk zijn hand niet in dat wespennest te steken, en heeft in het dossier geen enkel beleidsinitiatief genomen. Hij heeft zich ertoe beperkt een studie te bestellen, nadat hij daartoe in 2017 was verplicht door de rechtbank.

Dat rapport, gemaakt door het Franse studiebureau Envisa, is klaar. Te laat voor Bellot om er nog mee aan de slag te gaan. ‘Het rapport vormt een goede basis voor de volgende regering’, meldt het kabinet van Bellot. Dat is maar de vraag. Nieuw benoemde ministers hechten gewoonlijk geen grote waarde aan rapporten die hun voorgangers hebben laten maken.

Het rapport van Envisa is nochtans interessant. Het is striemend voor hoe de politici de vele voorbije jaren dit dossier hebben aangepakt. Het heeft het over ‘het ondoorzichtige, arbitraire, ongecoördineerde, versnipperde en partijdige karakter van de regelgeving en het beheer van het probleem’. En de Fransen verbazen zich erover dat maatregelen om de geluidsoverlast te verminderen, zoals investeringen in de luchthaveninfrastructuur of het beter benutten van de systemen om de geluidsniveaus te monitoren, niet zijn genomen.

Het rapport is striemend voor de manier waarop de politici het dossier van de luchthaven van Zaventem hebben aangepakt.

Maar een mirakeloplossing heeft ook Envisa niet. ‘Door de ongelukkige locatie van de luchthaven en de dichte bebouwing in de buurt ervan zijn de mogelijkheden beperkt om de vluchten te concentreren over minder bevolkte gebieden.’

Het rapport kaatst de bal terug naar de politiek. ‘Of de geluidsoverlast bij een kleine populatie wordt gelegd of integendeel beter eerlijker gespreid wordt over een grotere populatie en op welke basis, is geen wetenschappelijke maar een politieke kwestie’, klinkt het.

Envisa heeft wel goede raad over hoe de beleidsverantwoordelijken het probleem het best aanpakken. Ze moeten het algemeen welzijn, en dat omvat ook het economisch belang van de luchthaven, boven de lokale en regionale politiek stellen. Er moet één nationale geluidswet komen voor het hele land - het geluid van vliegtuigen overschrijdt de regiogrenzen - gebaseerd op een intergouvernementeel akkoord tussen de federale en de regionale regeringen. En het pleit voor een federale toezichthouder voor het vliegtuiglawaai, onafhankelijk van een ministerieel kabinet.

Dat zijn de voorwaarden om tot een billijke en rechtvaardige oplossing te komen voor het spreiden van de geluidshinder. Maar dat vraagt bijzonder veel van de politici in ons land. Te veel. Het is moeilijk te zien hoe politici uit Vlaanderen, Brussel en Wallonië in een federale regering én in de verschillende regionale regeringen het daar ooit eens over kunnen worden, ook omdat hun kiezers er zo gevoelig voor zijn.

De Franse experten van Envisa doen waardevolle aanbevelingen. Maar ze botsen op de Belgische institutionele en politieke realiteit.

Lees verder

Tijd Connect