Wir schaffen das nicht

Redacteur Politiek

Vijf jaar geleden is het, dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel over een menswaardig Europees migratiebeleid ‘wir schaffen das’ zei. Maar we kunnen het nog altijd niet.

Vijf jaar geleden was het beeld van de dode peuter Aylan al Kurdi het beeld dat de schaamte van het Europees migratiebeleid toonde. Dezer dagen zijn het de beelden uit het Griekse Moria, die ons leren dat de manier waarop we in de Europese Unie met migratie omgaan nog altijd ondraaglijk ondermaats is.

Dit weekend sliepen opnieuw duizenden mensen in Moria - op het Griekse eiland Lesbos - in portieken, op straat of zelfs op kerkhoven, nadat vorige week het vluchtelingenkamp afbrandde. Een driehonderd mensen kregen al nieuwe tenten, maar naar schatting twaalfduizend anderen wachten nog.

Het pijnlijke is dat de Europese leiders vijf jaar geleden al wisten wat moet gebeuren. Bouw en financier vluchtelingenkampen zo dicht mogelijk bij de conflictzones. Wees helder over wie toch in de EU binnen kan en wie helaas niet en beslis ook snel daarover. Probeer asielprocedures al in Noord-Afrika op te starten zodat niemand de Middellandse Zee over moet. Controleer de buitengrenzen zodat je de controle over het migratiebeleid niet verliest, omdat het de enige manier is om steun van de burgers te krijgen. Maak daarvoor afspraken met de Europese buurlanden. Verdeel als sluitstuk van het migratiebeleid de inspanning voor de opvang van mensen over alle EU-landen.

Het is de enige manier om een migratiebeleid uit te stippelen dat kans heeft om niet weg gestemd te worden in verkiezingen en toch een minimum aan menswaardigheid in zich kan dragen.

Niemand zei dat zo’n beleid makkelijk zou worden. En de voorbije jaren zijn er stappen in de goede richting gezet. Er zijn – felbetwiste maar noodzakelijke - afspraken met buurlanden van de EU gemaakt. Er zijn stappen gezet om de buitengrenzen beter te controleren. We financieren immense vluchtelingenkampen in Turkije.

De felbetwiste deal tussen Turkije en de EU was zelfs een eerste stap om tot zo’n beleid te komen. Maar vijf jaar later blijkt dat we de lasten nog altijd op de schouders van Griekenland leggen. Dat duizenden mensen in Moria vast zitten, komt omdat ze daar hun asielaanvraag moeten indienen en de Griekse administratie de toevloed niet aankan. Dit is in de kern niet eens een ethisch dilemma, maar een falen van de bureaucratie.

België behoort tot de Schengenzone. De Griekse kust is daarmee ook onze buitengrens. Wat in Moria gebeurt illustreert hoe het Europese migratiebeleid – dat ook het Belgische is – nog altijd pijnlijk tekort schiet. Het is vijf jaar geleden dat Angela Merkel de woorden ‘wir schaffen das’ uitsprak: we kunnen het. En er zijn in die tijd wel degelijk stappen vooruit gezet om een doel te bereiken dat bijzonder lastig is: een menswaardig migratiebeleid dat ook voldoende steun van de Europese burger krijgt.

Maar wie de beelden uit Moria ziet, moet erkennen dat we het eigenlijk nog altijd niet kunnen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud