Advertentie

Wrange symboliek

©Sofie Van Hoof

Het Franse grondwettelijk hof heeft de zogenaamde miljonairstaks goedgekeurd. Voor de Franse president François Hollande een symbolische overwinning. Maar ze moet wrang smaken want niet alleen de rijke bovenlaag heeft genoeg van de grijpgrage Franse fiscus.

De snel dalende populariteit laat vermoeden dat het 'ras-le-bol-gevoel' vrij algemeen is. Na een eerste mislukte poging stemde het grondwettelijk hof zondag in met een aangepaste versie van de miljonairstaks.

Bedrijven die lonen uitkeren boven 1 miljoen euro, moeten daarop 50 procent belasting betalen en daarbovenop nog eens 25 procent sociale zekerheid. Degenen die het miljoen ontvangen, vallen niet onder de miljonairstaks omdat het hof eerder besliste dat de belastingdruk niet boven 66 procent mag stijgen.

Het hof bevestigde overigens nogmaals dat de vermogensbelasting niet verhoogd mag worden. In  totaal werd tien procent van de begroting 2014 verworpen door het hof.

Dat de miljonairstaks kan doorgevoerd worden, zal een pyrrusoverwinning blijken voor Hollande. De belasting was één van de verkiezingspunten en daarom bleef de Franse regering hardnekkig proberen om de fel omstreden taks in te voeren.

Het meeste verzet kwam overigens niet uit de bedrijfswereld, maar van de voetbalclubs waar de miljonairs dik gezaaid rondlopen. De miljonairstaks zal  de scheve Franse begroting evenwel niet rechttrekken, en evenmin enige invloed hebben op het economisch beleid van de regering.

De algemene onvrede over het gevoerde fiscale beleid leidde al tot verschillende demonstraties. En het probleem is dat de Franse groeimotor maar niet wil aanslaan.

Starheid

De werkloosheid blijft hardnekkig hoog.De beloofde ommekeer in de stijgende trend van de werkloosheidsstatistieken heeft de Franse president nog steeds niet bereikt.

En steeds meer mensen rekenen hem daarop af. Hollande dreigt het slachtoffer te worden van zijn eigen ideologische starheid. Maar hij zal net als Mitterrand in het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw ondervinden dat de ‘largesse’ van de Franse staat onvermijdelijk zal leiden naar de ‘rigeur’ die nodig is om die vrijgevigheid later te betalen.

De tweede economie van de eurozone is toe aan een grondige opknapbeurt. De groei moet gestimuleerd worden en de tewerkstelling moet dringend opgekrikt worden. Dat is geen eenvoudige opdracht maar wel dwingender dan zowat 1.000 grootverdieners op kosten te jagen. Meer nog, het zijn zelfs niet de grootverdieners die betalen, maar hun werkgever. Wrang dus, die goedkeuring van de miljonairstaks.

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Gesponsorde service

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud