Jean Vanempten

Van een dijkdoorbraak is geen sprake maar ook Zweden weerstaat niet aan de lokroep van het rechtspopulisme. De immigratiecrisis moet nog maar beginnen.

De Zweedse sociaaldemocraten blijven de grootste partij in Zweden. Met een kwart van de stemmen halen ze wel het slechtste resultaat in een eeuw. Ook het Zweedse model is vermoeid.

Reikhalzend werd uitgekeken naar de het resultaat van de Zweden-Democraten. De rechtspopulistische partij lijkt net de drempel van 20 procent niet te doorbreken, maar de partij zit op de wip tussen de traditionele linkse en de traditionele rechtse partijen, en de vorming van een regering zal er zeker niet eenvoudiger op worden.

De Zweden-Democraten zijn opgebouwd op groepjes neonazi’s en andere extreemrechtse groepen. Onder leiding van Jimmie Akesson is de partij evenwel afgeboend en de fakkel ruimde als partijsymbool plaats voor een geel-blauw madeliefje. De partij groeide de voorbije jaren fors en gelijkmatig met de migratiecrisis.

Zweden was een voortrekker in het Europese migratiebeleid. In 2015, op het hoogtepunt van de crisis, ving het land 163.000 vluchtelingen op. De linkse regering van premier Stefan Löfven verstrengde de daarop volgende     jaren aanzienlijk het asielbeleid. Dit jaar zou het aantal asielzoekers moeten terugvallen tot een goede 23.000.

De migratiecrisis zorgde onmiskenbaar voor ongemak in de Zweedse samenleving. Veel gewelddaden werden aan de vluchtelingen toegeschreven. Geweld in achtergestelde wijken, brandende auto’s en schietpartijen, ... Hoewel er geen correlatie was met het migratievraagstuk, werd de link – net als elders in Europa - wel gelegd.

Met de Europese verkiezingen van mei 2019 in het vooruitzicht vormt het verkiezingsresultaat in Zweden andermaal een waarschuwing. Voor zover dat nog nodig was.

Zweden is een rijk land. De linkse regering boekte de voorbije drie jaar een begrotingsoverschot, de werkloosheid is bij de laagste in Europa en de overheidsschuld zit onder de 40 procent. Maar die mooie cijfers verhullen kennelijk een werkelijkheid die minder riant is.

Het land was ooit het lichtend  voorbeeld van de verzorgingsstaat, maar dat ideaal heeft duidelijk zijn limieten bereikt. Ook Zweden ontsnapt niet aan de Europese discussie over migratie.

Met de Europese verkiezingen van mei 2019 in het vooruitzicht vormt het verkiezingsresultaat in Zweden andermaal een waarschuwing. Voor zover dat nog nodig was.

De immigratiecrisis beheerst de volledige politieke agenda in Europa en de antwoorden blijven uit. De Europese Unie vindt geen uniform beleid dat gevoerd moet worden. De tegenstellingen zijn totaal. Over zowat alles is er onenigheid. Voor iedere partij die inzet op een antimigratiediscours, is de winst gegarandeerd in 2019. Die trend zal ook de traditionele krachtsverhoudingen in het Europees Parlement serieus ontwrichten, zoals al in verschillende Europese landen het geval was.

Een afdoend antwoord vinden is niet eenvoudig in de gegeven omstandigheden. Maar het uitblijven  van dat antwoord speelt overduidelijk het rechtspopulisme in de kaart. Zelfs  in Zweden. De Europese verkiezingen van volgend jaar zouden wel eens een flinke kater kunnen opleveren voor alle klassieke partijen en het Europese project nog meer ondergraven dan de eurocrisis.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content