Zet de scholen niet op het strafbankje

Senior writer

Banken moeten ervan afzien hun harde financiële logica ook tegenover scholen te laten gelden. Strafrentes aanrekenen op bankrekeningen van scholen gaat te ver.

Hoe durven ze? Hoe durven banken een strafrente aan te rekenen aan scholen die tijdelijk aanzienlijke geldsommen op hun zicht- of spaarrekening parkeren? Moeten we ons daar niet bijzonder kwaad over maken?

Laten we de banken niet te snel veroordelen. Het vele geld dat bij hen wordt gedeponeerd, zadelt ze op met verliezen. Ze kunnen het niet allemaal rendabel herbeleggen.

Ze kunnen het investeren in obligaties van de Belgische overheid. Dat levert nul procent rente op. Ze kunnen het parkeren bij de Europese Centrale Bank (ECB). Dan betalen ze een strafrente. De banken worden zelf in de tang genomen door het extreme lagerentebeleid van de ECB. Ze moeten naar zulke maatregelen grijpen om hun rendabiliteit te beschermen, die een waarborg is voor hun stabiliteit.

Banken zijn geen liefdadigheidsorganisaties. Het zijn commerciële bedrijven. De loodgieter die de toiletten komt herstellen in de scholen doet dat ook niet gratis, de leverancier van het schoolmeubilair wil ook dat zijn factuur betaald wordt. Schiet dus niet op de bankier.

Straffen uitdelen, dat gebeurt op scholen wel meer. Maar dat scholen zelf gestraft worden, financieel nog wel, voelt erg ongemakkelijk. En terecht. De centen waarvoor ze hard hebben moeten ijveren en die ze hard nodig hebben, worden aangevreten eerst door inflatie, en dan door de strafrente. Hoeveel extra wafelverkopen moeten ze organiseren om dat weglekkende spaargeld weer aan te vullen?

Scholen, of scholengemeenschappen, hebben niet veel uitwijkmogelijkheden met hun centen. Dat ze soms met grote bedragen zitten, komt omdat het ritme van de stortingen van hun werkingsmiddelen niet gelijkloopt met hun uitgavenritme. En is het niet raadzaam dat ze een spaarpotje aanleggen voor grote uitgaven die ze verwachten op een later tijdstip te moeten doen? Voor scholen is het niet evident om aan uitgekiend cashmanagement te doen.

De banken stellen maatschappelijk verantwoord te willen handelen. Hier ligt voor hen een uitgelezen kans om dat te bewijzen.

Volgens de banken wijken de scholen met hun spaarcenten voor een stuk beter uit naar andere beleggingsproducten. Dan is de bank verlost van de negatieve rentemarge en kan ze de commissie opstrijken op het beleggingsproduct.

Maar het kan toch niet de bedoeling zijn dat scholen en scholengemeenschappen hun liquiditeiten gaan beleggen in obligatie- of aandelenfondsen, of godbetert in cryptomunten?. Dat houdt risico’s in die ze met hun schaarse middelen niet mogen nemen. De opdracht van een school is onderwijs te verschaffen. Je kan niet verwachten dat ze allemaal een financiële whizzkid in huis halen om de financiën te bestieren en een optimale beleggingsstrategie uit te dokteren.

De banken stellen maatschappelijk verantwoord te willen handelen. Hier ligt voor hen een uitgelezen kans om dat te bewijzen. Door het niet hard te spelen tegenover de scholen, maar clement te zijn. Door in dialoog naar oplossingen te zoeken. Zo kunnen de banken een steentje bijdragen voor het bouwen van de samenleving en de economie van morgen. Want dat doet het onderwijs.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud