Ziekste man van Europa

algemeen hoofdredacteur

Verscheidene dijken in de strijd tegen corona zijn de afgelopen dagen doorbroken. Een nakende dijkbreuk is die van industriële bedrijven die stilvallen. Dat wat we ons niet kunnen veroorloven, een algemene lockdown, komt akelig dichtbij.

Premier Alexander De Croo hield vrijdag de boot af van een algemene lockdown, waarbij scholen, bedrijven, winkels, alle geneeskundige zorgen behalve covidzorg, en het sociale leven helemaal zouden stilvallen. In de plaats daarvan besliste de regering grote bijeenkomsten en sport nog wat meer in te perken. Het lijkt op vechten tegen de bierkaai, omdat de lokale overheden in Brussel en Luik hebben nagelaten veel sneller en forser in te grijpen bij het uitbreken van broeihaarden. De vraag rijst of dat, nu we zover van het pad af zijn, voldoende is.

Want het plaatje oogt erg somber. Wallonië (1.413 gevallen per 100.000 inwoners) en Brussel zijn respectievelijk de meest en tweede meest getroffen regio van Europa. De ziekenhuizen zijn aan het kraken. Beterschap in de curves zien we (nog) niet en het aantal overlijdens stijgt. We zijn de zieke man van Europa.

De afgelopen dagen zijn in sneltempo meerdere verdedigingslinies tegen het coronavirus doorbroken. Een eerste gapend gat in de dijk tegen corona is dat nu enkel nog mensen met symptomen kunnen worden getest. Meteen wordt ook de hele tracingstrategie wankel en is de corona-app eraan voor de moeite, want die moet kunnen bogen op gegevens van besmettelijke mensen, ook die - en misschien vooral die - zonder symptomen.

Een derde dijkbreuk is, na die in onze testing en in onze niet-dringende zorg, evenmin nog ver af. Die in onze bedrijven.

Een tweede dijkbreuk is er de facto in de zorg. Andere zorg dan covidzorg is inmiddels in tal van ziekenhuizen in een bijna-lockdown gegaan. Veel andere zorg wordt weer uitgesteld wegens capaciteitsgebrek of omdat de patiënten het niet meer vertrouwen. Ziekenhuizen in de meest getroffen regio's kunnen nu nog covidpatiënten her en der naar minder rode plekken transfereren maar ook daar is het saturatiepunt bijna bereikt.

Een derde dijkbreuk is evenmin nog ver af, die in onze bedrijven. Door de plotse enorme toenames van quarantaines, mede veroorzaakt doordat de dijk van testen en tracen is gebroken, komen de productieketens in het gedrang. Daardoor dreigt onze export stil te vallen en onze economie nog meer en voor lange tijd de dieperik in te gaan. Bij Audi Brussels draait de band trager en meerdere bedrijven vrezen dat ze volledig stil zullen vallen als we achter de feiten blijven aanhollen. Sommige zijn zelf, in verspreide slagorde, aan de slag gegaan met sneltests. Als dat niet gemonitord en gestroomlijnd wordt en de resultaten niet doorstromen naar Sciensano, dreigt een chaos. De overheid probeert nu, later dan andere landen, ook snel-snel toch nog sneltests te bestellen. Een goeie zaak dat ze uiteindelijk op die kar gesprongen is, maar zoals we al meer gezien hebben in deze crisis: too little, too late.

Het drama van België en al zijn overheden: iedereen kijkt naar iedereen en men verzuimt het snel en lokaal in te grijpen.

De prioriteit van de regering-De Croo was dat zorg, scholen en bedrijven zo veel mogelijk open konden blijven bij de opspelende coronacijfers. Dat waren en zijn de juiste prioriteiten. 'Ons land kan zich geen tweede lockdown veroorloven', verklaarde de premier.

Dat klopt, maar door het stop-and-gobeleid van de voorbije maanden, waardoor het draagvlak bij belangrijke delen van de bevolking is weggevallen, door het ontbreken van een deftige voorbereiding op een tweede golf en door een te laks lokaal optreden in Brussel en Luik is de dijk al doorbroken. Had men er in die laatste twee broeihaarden lokaal veel sneller het slot erop gezet, dan was de verspreiding wellicht een stuk beperkter geweest.

De vele regeringen in dit land hebben zo veel grote gaten laten vallen in de coronabestrijding dat we nu de ziekste man van Europa zijn. Daardoor komt 'dat wat we ons niet kunnen permitteren' toch zeer dichtbij: een in zo veel opzichten vernietigende algemene lockdown.

Tot vrijdag keek men in Luik en Brussel naar de federale regering om dan toch strengere maatregelen uit te vaardigen. De federale regering keek dan weer naar de provincies. Iedereen kijkt naar iedereen. En niemand die snel knopen durft door te hakken, terwijl de Luikse en Brusselse ziekenhuizen het begeven. Het drama van België.

De vele regeringen in dit land hebben zo veel grote gaten laten vallen in de coronabestrijding dat we nu de ziekste man van Europa zijn. Daardoor komt 'dat wat we ons niet kunnen permitteren' toch zeer dichtbij: een in zo veel opzichten vernietigende algemene lockdown.

Lees verder

Gesponsorde inhoud