Zonder eensgezinde verdediging is elke aanval dodelijk

De motor van Michel I sputtert nog voor hij in gang geschoten is. Toch drukken de sombere vooruitzichten van de economie ons met de neus op de feiten dat er geen alternatief is voor de saneringen.

Het einde van de ellende is nog niet in zicht. Volgende week sukkelen we van de ene actie naar de andere: van een regionale staking met nationale gevolgen over een aparte NMBS-staking, naar de nationale staking. De toon verhardt en aan beide zijden van de taalgrens is het verzet tegen de zogeheten asociale maatregelen van deze regering goed georganiseerd. De eis dat grote vermogens meer moeten bijdragen is helemaal terug, tot zelfs bij coalitiepartner CD&V. Alsof dat - alleen - de oplossing zou zijn.

De versomberde vooruitzichten die de Nationale Bank gisteren op ons afvuurde, lezen bij dat protest als een realitycheck. Het begrotingstekort zou dit jaar boven 3 procent van het bbp uitkomen. En ook voor 2015 en 2016 komen de deficits naar verwachting respectievelijk 1,5 en 3,5 miljard euro hoger uit dan de regering had ingecalculeerd. De sanering waartegen nu zoveel protest is, is dus nog maar het begin. Zelfs als we de gecontesteerde maatregelen onverkort doorvoeren, zijn we er nog niet. Er zullen nieuwe besparingen nodig zijn, zegt Didier Reynders (MR) vandaag in De Tijd.

Die wake-upcall kan in twee richtingen werken. Ofwel slaagt de regering erin ook de vakbonden de ernst van de situatie te laten inzien. Dat kan alleen door met veel empathie het gesprek aan te gaan, maar vooral ook door offensief de eigen aanpak van jobcreatie uit te dragen. Minder overheidsballast is uiteindelijk de enige manier om hogere nettolonen mogelijk te maken. En dan zullen, nadat iedereen op 15 december zijn zeg heeft gedaan bij de nationale staking, na Nieuwjaar de sociale palavers hervat worden. Daarbij worden wat maatregelen bijgevijld, maar dat is het dan ook. En is Michel I vertrokken voor vijf jaar.

Of het kan ook de andere richting uitgaan. Ja, deze regering moet werken in een moeilijke economische omgeving, moeilijker dan bij het schrijven van het regeerakkoord was verwacht. Dat de groei tegenvalt, is volgens de NBB meer te wijten aan internationale factoren dan aan het beleid van de regering zelf. Maar toch zal het discussie oproepen over de effectiviteit van de voorgestelde ‘austerity’. Als meer moet worden bespaard dan gedacht, zal dat de samenhang tussen de regeringspartijen nog meer op de proef stellen.

In elk geval is het voor deze regering, Charles Michel voorop, geen optie meer om nog in verspreide slagorde te verdedigen als er slagen komen van de oppositie en van het straatprotest. Ze moet niet alleen bij de werkgevers maar eensgezind in het parlement, op de barricaden, in Wallonië, Brussel en Vlaanderen aan de burgers uitleggen waarom ze geen andere keuze ziet dan een spaarzaam beleid en een focus op jobs. Vooral CD&V.

Lees verder

Gesponsorde inhoud