Redacteur Politiek

In de strijd tegen het coronavirus kwam 'één ploeg van elf miljoen' aan de start. Met de finish in zicht is dat team uiteengevallen in een kopgroep en achtervolgers, met daar tussenin een almaar pijnlijker kloof.

De maskers mogen af. Veel voelbaarder en zichtbaarder kan de terugkeer naar het normale leven niet worden. De beslissingen die de federale regering en de deelstaatregeringen vrijdag op het Overlegcomité aankondigden, voelen aan alsof na een lange race de finish binnen handbereik is.

Uiteraard zijn we er nog niet, maar de beperkingen die blijven, kan je moeilijk onredelijk vinden: een covidsafeticket in discotheken, omdat het nachtleven nu eenmaal geen anderhalvemeterwereld is. Wel nog mondmaskers in ziekenhuizen, op het openbaar vervoer en bij de kapper. En waar 500 mensen samenkomen, krijgt de organisator de keuze: maskers laten dragen of een covidsafeticket tonen.

De Brusselse ervaring leert dat de laatste niet-gevaccineerden zich maar mondjesmaat laten overtuigen.

Het is een situatie waar een klein jaar geleden iedereen had voor willen tekenen. Eind vorig jaar lagen meer dan 1.400 coronapatiënten op intensieve zorg, nu bijna zeven keer minder. Eind vorig jaar stierven in de slechtste weken meer dan 1.400 coronapatiënten, nu bijna zeventig keer minder. Het was de periode waarin federaal minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) zei dat de 'blok erop' moest. Vrijdagavond bedankte hij de bevolking voor de solidariteit die ze getoond heeft.

Het betekent helaas niet dat de zorgen over de coronapandemie volledig zijn verdwenen. Ze hebben plaats geruimd voor een ander probleem: niet iedereen van wat het 'team van elf miljoen mensen' werd genoemd, komt tegelijk over de eindmeet. En het pijnlijke is dat de kloof tussen de kopgroep en de achtervolgers groter lijkt te worden.

De Belgische vaccinatiecampagne is een succesverhaal. Maar om het volledige team van elf miljoen over de streep te krijgen, dient zich nog een stevig gevecht aan.

Het Overlegcomité van vrijdag was het tweede op rij waarin Vlaanderen en Brussel andere maatregelen namen. Vorige keer kondigde de Vlaamse minister-president Jan Jambon (N-VA) versoepelingen aan, waarna zijn Brusselse ambtgenoot Rudi Vervoort (PS) aankondigde niet te kunnen volgen. Sinds vrijdag is de spreidstand nog groter. Vlaanderen maakt zich op voor het laten vallen van de mondmaskerplicht in de horeca en de winkels, terwijl Brussel alle coronamaatregelen behoudt en een covidsafepas zal invoeren om de burgers te beschermen.

In gevaar brengen

Dat leidt tot spanning. Premier Alexander De Croo (Open VLD) zei dat de situatie in Brussel 'ni acceptable, ni tenable' is en dat we als samenleving 'niet kunnen aanvaarden hoe sommigen ervoor kiezen anderen in gevaar te brengen'. In sommige Brusselse gemeenten is minder dan de helft gevaccineerd. Het gaat veel te traag vooruit, gaf Vervoort toe.

Het leidt tot de conclusie dat er nog een lastig moment komt voor we helemaal over de finish zijn. De ziekenhuizen zijn nog niet uit de problemen. Ze dreigen nu vol te raken met de nog altijd te grote minderheid van niet-gevaccineerden. Bovendien komt de winter eraan, waarbij meer mensen binnenskamers dicht bij elkaar leven. En de Brusselse ervaring leert dat de laatste niet-gevaccineerden zich maar mondjesmaat laten overtuigen.

De Belgische vaccinatiecampagne is een succesverhaal. Maar om het volledige team van elf miljoen over de streep te krijgen, dient zich nog een stevig gevecht aan.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud