Advertentie

Zwart geld

©Saskia Vanderstichele

Met stroop vang je meer vliegen dan met azijn. Daarom houdt het steek de deur naar fiscale regularisatie open te houden, op voorwaarde dat de boetes hoog genoeg zijn.

Volgens de katholieke leer kan God je je schulden vergeven, op voorwaarde dat je boete doet. De Belgische fiscus hanteerde de voorbije jaren een gelijkaardig biechtsysteem. Wie in het buitenland zwart geld had geparkeerd, kon het na betaling van een boete terug naar België brengen. Een proces wegens belastingfraude kwam er dan niet.

De derde en voorlopig laatste ronde van die fiscale regularisatie is ten einde gelopen, maar bij fiscaal advocaten en private bankers blijven Belgen met zwart geld aankloppen. Sommigen zijn gewoon te laat met hun beslissing om met zichzelf en de belastingdiensten in het reine te komen. Anderen krijgen schrik omdat het net zich in het buitenland almaar strakker sluit. In nog andere gevallen gaat het om erfeniskwesties en wil een nieuwe generatie met een schone lei beginnen.

De grote vraag voor de volgende regering is daarom of de deur van de fiscale regularisatie opnieuw open mag. Er zijn twee goede redenen om het wel te doen, al kleeft er een belangrijke voorwaarde aan vast.

De eerste reden is pragmatisme. Je kan ervan dromen dat de fiscus elke Belg met zwart geld in het buitenland in het vizier krijgt, maar je weet dat het nooit zo zal lopen. Fiscale regularisatie heeft daarom een plaats in het arsenaal van de fiscus, al mag het niet het enige wapen zijn. Dat is het ook niet: net omdat de pakkans in het buitenland groter wordt, besloten veel Belgen van de regularisatie gebruik te maken.

Een tweede reden is rechtvaardigheid. Nu heeft de fiscus in fraudezaken het recht om een minnelijke schikking te sluiten. Soms gebeurt het, soms niet. Het resultaat is vaak willekeur. Het houdt steek om de regels duidelijker te schetsen, in een permanente regeling voor fiscale regularisatie.

En dan is er nog een belangrijke voorwaarde. De boetes moeten hoog genoeg zijn. Dat er geen fraudeproces komt, maakt de dingen eenvoudiger. Maar het kan niet de bedoeling zijn dat de Belg die zijn belastingen wél correct betaalt, zich een principiële onnozelaar voelt. Of om het opnieuw in de katholieke terminologie te verwoorden: de penitentie moet zwaar genoeg zijn.

Maar zodra die voorwaarde is vervuld, is er tegen fiscale regularisatie weinig in te brengen. Het enige slachtoffer van belastingontduiking is de staat zelf. Als die voldoende wordt vergoed via boetes, is er geen reden tot klagen. De schade is dan hersteld.

Tegelijk kunnen dan miljarden euro’s naar België blijven stromen. Het is geld dat opnieuw in de Belgische economie circuleert, dat makkelijker kan worden uitgegeven, dat makkelijker kan worden geïnvesteerd. Niet dat dat economische doel alles rechtvaardigt. Maar als het kan worden bereikt op een manier die door de beugel kan, zou het pas echt zonde zijn het niet te doen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud