VAR-iété

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Wie niet snel genoeg zijn televisietoestel uitzet als het leger voetbalanalisten in beeld komt, heeft het zeker al gemerkt. Er is een nieuwe vijand van de mensheid opgestaan. Een van alle moraliteit en geweten gespeende fielt: de VAR. De Video Assistent Referee. Niet te verwarren met de reclameregie van de reclameloze openbare omroep.

Vroeger wierp men met Pasen zijn kommer op de Heer, en de rest van het jaar op de voetbalscheidsrechter, een verwerpelijk stuk uitschot dat blindheid combineerde met gebrek aan kennis van de spelregels en omkoopbaarheid. Erger nog waren de lijnrechters, die er van de tien keer dat ze offside vlagden elf keer naast zaten.

Dat is veranderd. Voor de arbiter heerst nu een hartverwarmend begrip en niemand maakt zich nog druk over de lijnrechter, de scheidsrechter het minst van allen. Hij mag met zijn vlag staan zwaaien als droeg hij het leeuwenvendel op de IJzerbedevaart, de scheidsrechter laat gewoon doorspelen tot het spel stilligt, en dan checkt hij wel bij de VAR of het al dan niet buitenspel was.

Die videoref, op andere dagen zelf veldref, heeft de rol van pispaal met verve overgenomen. Trainers, spelers, journalisten en analisten kunnen niet het minste begrip opbrengen voor deze vergissing van de natuur in zijn dwaze busje op de parking naast het stadion. Koppelt incompetentie aan inconsequentie, en aan incontinentie, want dat hij bij duidelijke fouten níet ingrijpt doet vermoeden dat hij het busje geregeld verlaat voor sanitaire dwangmatigheden.

Het gepruts van de VAR wordt in de studio’s van Telenet al op ongeloof onthaald tijdens de rust- en nabespreking, wordt ’s avonds in ‘Sports Late Night’ in de verf gezet, krijgt maandag een vervolg in de kranten, en wordt ’s avonds in overtreffende trap afgeschoten in ‘Extra Time’. Waar zo goed als nooit een scheidsrechter wordt uitgenodigd, en al helemáál nooit een grensrechter. Werden wel elke week afgemaakt, maar de kans om zich te verdedigen is hen niet één enkele keer gegund. Misschien staat de Voetbalbond het niet toe, maar die bewijst hen dan geen dienst.

In ‘La Tribune’ op RTBF neemt Marcel Javaux die taak waar. Wijst zijn opvolgers terecht als hij moet, verdedigt ze als hij kan. Marcel was de eerste ref die een match, Anderlecht-Beerschot, heeft stilgelegd omdat de supporters zijn moeder beledigden. Hadden haar ritmisch en unisono een erg oud beroep toegedicht. ‘Dat menske is 82, heeft nooit een vlieg kwaad gedaan, altijd braaf naar de kerk geweest, ik laat zoiets niet zeggen’, brieste Javaux verontwaardigd.

 In Vlaanderen hebben we geen Marcel. En dus geeft iedereen zijn mening over waarom de VAR iets wel of niet gedaan heeft, behalve de enige die het weet: de VAR zelf. Absurditeit valt de sportjournalistiek zelden te ontzeggen.

 

Lees verder

Gesponsorde inhoud