Advertentie

Antwoord op de anti's

Morgen vindt in het Italiaanse Genua een betoging plaats aan de vooravond van de G7/G8-vergadering. De Italiaanse autoriteiten vrezen dat Genua tijdens de topontmoeting van de belangrijkste wereldleiders het toneel wordt van gewelddadige protesten. Daarmee zou de Italiaanse havenstad toegevoegd worden aan de weinig benijdenswaardige lijst van steden die de jongste jaren de protestbeweging zagen passeren. Sinds de ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie die eind 1999 in Seattle plaatsvond, zijn die protesten vaste kost tijdens belangrijke topontmoetingen.

Sinds Seattle zijn vele analyses gemaakt van die zogenaamde 'antiglobaliseringsbeweging'. Maar een echte beweging is het niet. Het gaat om een bonte verzameling organisaties die als gemene deler hebben dat ze ergens tegen zijn. Ze komen tijdens de internationale topontmoetingen hun ongenoegen ventileren tegenover de wereldleiders en, minstens even belangrijk, tegenover de wereldpers. De overgrote meerderheid van die anti's doet dat trouwens vreedzaam. Het gaat meestal slechts om enkele honderden herrieschoppers die ervoor zorgen dat het tot geweld komt.

Veel van die anti's hebben een terechte boodschap. De internationale topontmoetingen leggen veelal een eenzijdige nadruk op economische belangen, zonder voldoende aandacht te besteden aan pakweg sociale of milieu-overwegingen. Een treffend voorbeeld is het straatje waarin het protocol van Kyoto over klimaatverandering is gesukkeld. De belangen van de Amerikaanse olie-industrie halen blijkbaar de bovenhand in de discussie over de opwarming van de Aarde.

Het feit dat een boodschap terecht is, geeft natuurlijk nog niet het recht die op het even welke manier over te brengen. Het geweld dat recentelijk nog Göteborg teisterde tijdens de EU-top, kan niet het juiste middel zijn om je stem te laten horen. Maar het is wel een feit dat pas sinds het protest gewelddadig werd, er aandacht wordt geschonken aan de boodschap van de anti's. Vroeger mochten niet-gouvernementele organisaties (NGO's) vreedzaam protesteren en mochten vakbonden een grote betoging houden in de marge van een topontmoeting. Meer dan een korte vermelding in de media leverde hun dat niet op.

Door het geweld van enkelen kreeg de antibeweging als geheel aandacht in de wereldpers. En dat zorgt ook voor de aandacht van de politieke leiders. De antibeweging wist zich dus via het geweld een plaatsje op de politieke agenda te veroveren. Maandag beraadden de EU-ministers van Buitenlandse Zaken zich al over een 'dialoog met de antiglobalisten'.

De uitdaging voor de politieke leiders bestaat er dan ook in de antibeweging een platform te geven. Dat kan bijvoorbeeld door overleg met de organisaties in de marge van een top en door de NGO's toegang tot de media te verschaffen in het perscentrum. Dan is er geen geweld nodig om op straat voldoende media-aandacht te trekken. De politici vinden beter snel een antwoord op de anti's, want in het najaar doet het EU-circus Gent en Brussel aan.

Jim LANNOO

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud