Kongolese partijen beginnen aan voorbereiding dialoog

Aan de onderhandelingstafel in de Botswaanse hoofdstad Gabarone zitten zeventig vertegenwoordigers van het Kongolese regime, de rebellen, de politieke oppositie en de burgermaatschappij. Daarnaast houden de Zambiaanse president, Frederick Chiluba, en Ketumile Masire, de bemiddelaar van de inter-Kongolese dialoog, een oogje in het zeil. Ook de Kongolese president, Joseph Kabila, was gisteren van de partij.

De inzet van de gesprekken in Gabarone is hoog. Hoewel het officieel slechts om een voorbereidende vergadering gaat, is het de eerste maal in jaren dat alle Kongolese betrokkenen in het aanslepende conflict rond de tafel zitten. De verschillende partijen moeten deze week een datum, plaats, agenda en procedure vastleggen voor de inter-Kongolese dialoog.

Deze dialoog is een van de pijlers van het bestandsakkoord van Lusaka dat de strijdende partijen in juli 1999 ondertekenden. De inter-Kongolese dialoog moet uitmonden in een breed akkoord over een machtsdeling, inclusief een nieuwe grondwet, de organisatie van vrije verkiezingen en de integratie van de rebellen in het regeringsleger. Om hierover een stabiel akkoord te bereiken, is veel geduld nodig.

Waarnemers waarschuwen dat de regering en de rebellen slechts moeilijk toegevingen zullen doen. Zij stellen zich ook vragen bij de geloofwaardigheid van de vertegenwoordigers van de politieke oppositie en de burgersamenleving. Die zouden vooral hun eigenbelang willen veiligstellen.

President Mogae riep alle aanwezigen op een einde te maken aan de oorlog in Kongo. 'Jullie mogen deze historische kans op vrede niet laten schieten', zei hij, 'Het Kongolese volk heeft al genoeg geleden.' Het aanhoudende strijdgewoel leidde tot een humanitaire ramp. Ontwikkelingsorganisaties schatten dat er de voorbije jaren twee miljoen Kongolezen direct of indirect zijn gestorven als gevolg van het conflict.

De uitvoering van het akkoord van Lusaka verliep de voorbije twee jaar uiterst moeizaam. Van de terugtrekking van de buitenlandse troepen kwam nog maar weinig terecht. En beide kampen beschuldigden elkaar regelmatig het staakt-het-vuren te schenden. De ontwapening van de talrijke gewapende groepen die het Oost-Kongo gebruiken als basis voor hun aanvallen liep ook al niet erg vlot.

Bovendien bleken niet alleen militaire overwegingen de buitenlandse troepen in Kongo te houden. Aan beide zijden maakten de geallieerden handig gebruik van het oorlogsgewoel om de hand te leggen op een flink deel van de Kongolese bodemrijkdommen. Het zal de buitenlandse betrokkenen veel moeite kosten hun manschappen ervan te overtuigen hun lucratieve positie op te geven en terug te keren naar huis. EZ

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud