Advertentie

Privé-onderneming verpakt Nederlandse euromunten

Budelpack kreeg de opdracht van de centrale bank pas in augustus 2000. Om in januari 2001 operationeel te zijn, had het verpakkingsbedrijf vier tot vijf maanden om het hele project voor te bereiden. Er was dus zeer weinig tijd voor de planning, bouw van machines en verpakkingslijnen en het testen van de fabrieksorganisatie.

In een fabriek van 1.500 vierkante meter bereiden 80 personeelsleden in twee ploegen de verdeling voor van de Nederlandse euromunten. Er moeten ruim 7.000 ton munten worden verpakt tegen 30 september. Budelpack investeert 3,5 miljoen euro (141 miljoen frank) in het project.

Budelpack moest in het contract met 100 procent zekerheid waarborgen dat het de beloofde verpakkingen kan leveren. De onderneming en haar leveranciers moeten dus een alternatief achter de hand hebben indien ze worden geconfronteerd met brand of andere calamiteiten. Voorts zijn de kwaliteitsvereisten zeer hoog. Er worden slechts twee foute verpakkingen per miljoen eenheden aanvaard.

Mede daarom zijn de veiligheidsmaatregelen in het gebouw erg streng. Bezoekers moeten bij het binnenkomen hun geld en alle metalen voorwerpen afgeven. Bij het vertrek wordt iedereen met een metaaldetector onderzocht. De metaaldetector is uiterst gevoelig, want ook een plastieken balpen zorgde voor een biep. 'Het is relatief gemakkelijk om het gebouw binnen te komen, maar het is veel moeilijker om weer te vertrekken', zegt Budelpack.

Er worden drie soorten verpakkingen gemaakt. In tegenstelling tot in België krijgt elke Nederlander vanaf 6 jaar van de overheid gratis een eurokit. De 16,3 miljoen eurokits bevatten telkens één exemplaar van de acht euromunten en hebben dus een waarde van 3,88 euro per stuk. De Nederlanders ontvangen per post een bon en kunnen deze bon vanaf 17 december inruilen bij de grote banken, de Post en de vestigingen van Hema, Shell en Combi Photo.

De twee andere verpakkingen gelijken op deze die ook België produceert. De Nederlandse consumenten kunnen vanaf 17 december bij de banken een pakket euromunten ter waarde van 11,34 euro (25 gulden) kopen om vanaf 1 januari 2002 gepast eurogeld te hebben.

Er worden 9,8 miljoen consumentenkits geproduceerd. Voorts worden 1,6 miljoen professionele eurokits gemaakt, die enkele tientallen exemplaren van de zes grootste euromunten bevatten. De handel moet deze kits bestellen bij de banken en krijgt ze thuis besteld door de Post. De twee kleinste euromunten worden apart verdeeld.

In oktober worden de verpakkingsmachines ontmanteld. Dit betekent echter niet het einde van het project. In januari 2002 komen de uit omloop genomen Nederlandse muntstukken naar Lelystad en worden daar gesorteerd. Daarna zal Budelpack waarschijnlijk ook de Nederlandse munten ontwaarden. Ten slotte worden de Nederlandse munten, die voor 90 procent uit nikkel bestaan, gesmolten. De metaalwaarde van de munten bedraagt zowat 70 tot 90 miljoen euro (150 tot 200 miljoen gulden). Het extra aanbod van nikkel op de markt kan een duidelijke negatieve invloed hebben op de prijs van dit metaal. WV

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud