Steun aan ondernemingen in Wallonië anderhalf maal zo hoog als in Vlaanderen

Cepess actualiseerde het onderzoek dat het in 1997 deed over het begrotingsbeleid in Vlaanderen en Wallonië, op basis van de initiële begrotingen van 2001. Alle bedragen zijn uitgedrukt in constante franken van 1997. Voor Wallonië werd, naast de gewestuitgaven, ook 81 procent van de uitgaven van de Franse Gemeenschap verrekend. In Vlaanderen is er maar één begroting, die zowel de gewest- als de gemeenschapsuitgaven bevat.

In Vlaanderen stegen de uitgaven per inwoner tussen 1997 en dit jaar met 2,4 procent, van 97.649 frank (2.421 euro) naar 112.532 frank (2.790 euro). In Wallonië klommen ze in dezelfde periode van 107.633 frank (2.668 euro) naar 115.792 frank (2.870 euro), een toename van 1,7 procent. Wallonië blijft per inwoner meer uitgeven dan Vlaanderen, maar het verschil is kleiner geworden.

Een gelijkaardige ontwikkeling deed zich voor bij de inkomsten. In Vlaanderen namen die toe met 3,1 procent, van 91.000 frank (2.256 euro) per inwoner in 1997 tot 103.000 frank (2.553 euro) dit jaar. In Wallonië, dat van een hoger niveau vertrok (99.000 frank of 2.454 euro per inwoner in 1997), stegen de inkomsten met maar 2,3 procent tot 108.000 frank (2.677 euro).

Terwijl Vlaanderen sinds 1997 een begrotingsoverschot heeft, dat het mogelijk maakt nieuwe beleidsinitiatieven te nemen (belastingvermindering, zorgverzekering, ...) en de schuld versneld af te bouwen, moet Wallonië blijven lenen. De schuld neemt dit jaar met 12,9 miljard frank (320 miljoen euro) toe, 6,4 miljard frank (159 miljoen euro) minder dan in 1997. Vlaanderen is er in de periode 1997-2001 in geslaagd zijn schuld met meer dan 40 procent af te bouwen, tegenover maar 7 procent voor Wallonië.

Cepess stelt vast dat Wallonië ook dit jaar meer middelen inzet voor overheidssteun aan bedrijven, economische expansie, landbouw, werkgelegenheid, vorming, de administratie en schuldafbouw. Vlaanderen verhoogde fors zijn uitgaven voor energie en technologie, in die mate dat er per inwoner in 2001 dubbel zoveel aan wordt uitgegeven als in Wallonië.

Vlaanderen besteedt ook meer geld aan de sociale en culturele sector, de gezondheidssector, ruimtelijke ordening en milieu dan Wallonië. Het verschil in de milieu-uitgaven is fors toegenomen. Dat komt omdat de uitgaven per inwoners in Wallonië zijn gedaald (van 2.673 naar 1.721 frank), terwijl ze in Vlaanderen flink zijn gestegen: van 3.876 naar 6.871 frank.

In Vlaanderen is het aandeel van de uitgaven dat naar bedrijven gaat in vier jaar gedaald van 7,77 naar 6,12 procent. In Wallonië steeg het van 13,31 naar 14,22 procent. Van de uitgaven gaat dit jaar in Vlaanderen 10,2 procent naar de gezinnen, tegenover 4,76 procent in 1997. In Wallonië was de toename kleiner (van 6,1 naar 7,5 procent). Opvallend is dat de lokale besturen zowel in Vlaanderen als in Wallonië dit jaar een kleiner deel van de uitgaven krijgen (12,16 resp. 20,4 procent) dan in 1997 (19,9 resp. 29,6 procent).

PSC-voorzitter Joëlle Milquet concludeert uit het Cepess-rapport dat Wallonië nood heeft aan een "budgettair stabiliteitspact" en in zijn begrotingsbeleid een grotere prioriteit moet geven aan onderzoek en ontwikkeling, leefmilieu en de sociale sector, onder meer om de toekomstige behoeften inzake gezondheidszorg en vergrijzing op te vangen.

De PSC pleit voor een "andere bestuurscultuur" en een beleid dat efficiënter en goedkoper is, door het te verankeren rond twee polen: het gewest en de gemeente, desnoods versterkt door een stadsgemeenschap, maar zonder rol voor de provincies. Die kunnen voor de PSC afgeschaft worden.

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud