Van Gaever hekelt top van failliet City Bird

Van Gaever heeft al een rijkgevulde carrière in de transportsector achter de rug. Hij was gedelegeerd bestuurder van DHL-dochter EAT en stond aan de wieg van DAT, de regionale Sabena-dochter. Van Gaever stichtte ook de Antwerpse luchtvaartmaatschappij VLM, had vier jaar een wegtransportbedrijf, en was vijf jaar voorzitter van de Franse wegvervoermaatschappij Onatra. Hij volgde de voorgeschiedenis van City Bird met bijzondere belangstelling. Hij was namelijk kandidaat-overnemer van het in 1991 ter ziele gegane charterbedrijf Trans European Airways (TEA), dat 20 jaar eerder was opgericht door de Luikenaar Georges Gutelman.

TEA werd echter in ijltempo voor slechts 540.000 euro, een peulschil voor een luchtvaartbedrijf, overgenomen door Victor Hasson, met de steun van Gutelman. Samen richtten zij EuroBelgian Airlines (EBA) op, dat vijf jaar later voor 44,6 miljoen euro werd doorverkocht aan de Britse zakenman Richard Branson. De verkoop van TEA werd zo snel bedisseld dat Van Gaever zelfs geen kans kreeg om een bod uit te brengen. 'Ik had het geld, maar de curator weigerde met mij te spreken', stelt Van Gaever. Het prijskaartje voor TEA vindt hij nog altijd lachwekkend laag. 'Voor die prijs mochten Hasson en Gutelman de interessantste vliegtuighuurcontracten uitkiezen, en kregen zij de klanten en getrainde piloten van het bedrijf er gratis bij', zegt Van Gaever.

Dat EBA vrijwel onmiddellijk winst maakte, was voor Van Gaever dan ook niet meer dan normaal. Hij merkt op dat Richard Branson, die EBA nadien kocht voor 44,6 miljoen euro en het omvormde tot Virgin Express, zich al snel realiseerde dat hij te veel had betaald voor EBA. Virgin Express zat de voorbije jaren diep in het rood, maar zou na een zware herstructurering dit jaar winst moeten maken.

De ex-VLM-topman is ook niet te spreken over de beschuldigingen van Hasson aan het adres van de toerismegroep Thomas Cook. Die had haar overnamebelofte ingeslikt. Hasson trok naar de rechtbank, die Thomas Cook in kort geding verplichtte City Bird over te nemen, en een dwangsom van 625.000 euro (25 miljoen frank) per dag oplegde. Toen Thomas Cook voet bij stuk hield, en de situatie van City Bird uitzichtloos bleek, werd de chartermaatschappij vorige week toch failliet verklaard. Voor Hasson was Wim Desmet, de topman van Thomas Cook voor West- en Oost-Europa, de gebeten hond.

'Een schande', vindt Van Gaever over het vonnis dat Thomas Cook verplichtte een dagelijkse schadevergoeding te betalen. Van Gaever vindt dat City Bird zijn ondergang enkel en alleen aan zichzelf te danken heeft. 'Het was het meest amateuristische management dat ik ooit heb gezien. Ze wilden veel te veel doen. Ik heb altijd gezegd dat het slecht zou aflopen', zegt Van Gaever.

Desmet verdedigde zich tegen de kritiek van Hasson door te stellen dat Thomas Cook zich na de terreuraanslagen van 11 september, die een dramatische impact hebben op de luchtvaartsector, niet meer kon veroorloven City Bird over te nemen. Van Gaever vindt dat City Bird doelbewust had aangekondigd dat het zou worden overgenomen door Thomas Cook, lang voor er daadwerkelijk een akkoord was. 'Op die manier werd Thomas Cook in een zeer moeilijke positie gedrongen, en kregen de leveranciers terzelfdertijd de boodschap dat ze hun geld wel zouden krijgen', oordeelt Van Gaever, die opmerkt dat City Bird toen al lang een vogel voor de kat was. De terreuraanslagen in de VS op 11 september veranderden daar nauwelijks iets aan. 'De invloed van 11 september op City Bird kan je vergelijken met een verkoudheid voor een terminale kankerpatiënt', zegt hij. 'Dat de patiënt kort daarop toch overleed, bewijst dat Thomas Cook een lijk zou hebben gekocht.'

Dat City Bird failliet werd verklaard, vindt Van Gaever een goede zaak. 'City Bird leefde artificieel vanaf de eerste dag', klinkt het. City Bird bouwde in zijn vijfjarig bestaan een passief van zowat 200 miljoen euro op. Van Gaever spreekt dan ook van een 'gigantische faling'.

Van Gaever kan ook geen begrip opbrengen voor de beslissing van Hasson om Sabena, toen nog aandeelhouder van City Bird, totaal onverwacht te beconcurreren op de route naar Kongo. Sabena had op de vluchten op Kinshasa een erg lucratief monopolie. Sabena reageerde furieus omdat City Bird zijn vertegenwoordiger in de raad van bestuur niet inlichtte over de samenwerking met de Kongolese luchtvaartmaatschappij LAC. 'City Bird sloeg Sabena daarmee in het gezicht', vindt Van Gaever.

Sabena's vertrouwen in Hasson was door de affaire-LAC geschonden, en de nationale luchtvaartmaatschappij bouwde meteen haar belang in City Bird af. Ook Van Gaever was rond die tijd op bezoek bij het bestuur van LAC, maar liet zijn plannen na een gesprek met de voorzitter van het bedrijf varen. 'Hij sprak over geld alsof het niets was, terwijl in het armtierige kantoortje waar we zaten twee ruiten van de drie stuk waren en het toilet ongelooflijk vies was', herinnert Van Gaever zich.

De extra financiële steun, die de regering beloofde bijeen te schrapen om ontslagen werknemers van Sabena en City Bird te vergoeden, vindt geen genade in de ogen van Van Gaever. 'Uit schrik voor de vakbonden komt er een speciale regeling voor het personeel van de luchtvaartmaatschappijen, maar waarom zou iemand die aan de balie van City Bird werkte veel meer moeten krijgen dan iemand die werkt aan de balie van, zeg maar, een Brussels hotel? Waarom wordt hier met twee maten en twee gewichten gewogen? Eens te meer bewijst dit dat niet alle Belgen gelijk zijn voor de wet.' Bert LAUWERS

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud