Verkeerde emoties (09/08)

De nationale luchtvaartmaatschappij van België heeft er nog maar eens een stakingsdag opzitten. Aan de spoormannen kunnen de Sabeniens niet tippen, maar ze doen aardig hun best. Begrijpelijk, zo'n reactie, kan je zeggen. De raad van bestuur geeft topman Müller groen licht om tot 2.000 banen te schrappen en de werknemers vernemen dat via de krant of de radio. Dat is nooit leuk. Toch hadden zowel de vakbonden als de directie de wilde acties en de daaruit voortvloeiend ongemakken voor de reizigers kunnen voorkomen.

In een land met een vrije pers kon je er donder op zeggen dat een beslissing van een cruciale raad van bestuur maandagavond geen staatsgeheim zou blijven tot donderdagmorgen, de dag van een bijzondere ondernemingsraad over het herstructureringsplan van Müller. De directie had die bijkomst de dag nadien of dezelfde dag moeten houden. Dat is niet gebeurd. Maar dan nog had ze kunnen anticiperen en de ondernemingsraad twee dagen vervroegen. Ook dat werd niet opportuun geacht.

Bovendien heeft een vakbondssecretaris, in plaats van de gemoederen te bedaren, de syndicale violen gelijk te stemmen en de informatieronde van donderdag af te wachten, het bedje gespreid voor lichtontvlambare syndicalisten. Eerst zwaaide ze met de wet-Renault die met voeten zou zijn getreden, daarna plaatste ze de directie voor een ultimatum zo niet zouden alle 'spontane' acties onmiddellijk erkend worden. 'Self fulfilling prophecy' heet dat. Wie iets verder kijkt dan zijn neus lang is, weet dat het doodzieke Sabena niet op die manier zal genezen.

Sabena kampt al sinds mensenheugnis, grotendeels ten onrechte, met een imagoprobleem. Vakantiegangers en zakenmensen gijzelen is niet echt het aangewezen middel om dat te veranderen. Dan was het voorstel van een ander vakbondssecretaris om donderdag een 24-uren staking te organiseren doordachter en minder opportunistisch: zowel de maatschappij, als de reizigers én het personeel hadden zich dan perfect kunnen organiseren en de boodschap was even krachtig, zo niet krachtiger, overgekomen.

Wat is erger? Zondigen tegen de wet-Renault - als dat al gebeurd zou zijn , want dat is lang niet zeker - of subtiel aanzetten tot wilde acties die de onderneming en de maatschappij miljoenen euro's kost en het vakantieplezier van duizenden Belgen vergalt? Daarbij de tewerkstelling bij Sabena inroepen, slaat nergens op. Ten eerste is het nog onduidelijk hoeveel ontslagen er zullen vallen, ten tweede is het utopisch te denken dat Sabena kan overleven zonder drastische besparingsmaatregelen.

Hopelijk toont de directie de vakbonden de resultaten van Sabena over het eerste halfjaar. Die zullen ongetwijfeld catastrofaal zijn en tevens ontnuchterend werken. Rendabele maatschappijen als British Airways zagen hun resultaat halveren, bij SAS werd het gedecimeerd. Maar zij spreken dan nog altijd over winst. Een woord dat het Sabena-vocabularium voorlopig niet kent. Een jaar geleden zei Müller spontaan dat een bedrijf dat niet rendabel is, geen toekomst heeft. Een uitspraak die nog altijd van kracht is.

Guido MEEUSSEN

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud