Onder de verantwoordelijkheid van 
Keytrade

Beleggen

Actief met passief

Meer in Beleggen

 © shutterstock

 © shutterstock

Met behulp van trackers die een bepaalde index volgen, kunnen beleggers op een actieve en goedkope manier hun vermogen beheren.

Advertentie

Advertentie

Advertentie

Sinds de start van de financieel-economische crisis van 2008 is de populariteit van Exchange Traded Funds (ETF’s), ook wel trackers of beursgenoteerde indexfondsen genoemd, sterk gestegen. Ze combineren de flexibiliteit van een individueel aandeel met de risicospreiding van een fonds. Hun belangrijkste troef? De eenvoud van het product, meent Geert Van Herck, beleggingsstrateeg bij Keytrade Bank. ‘Met één instrument volg je meteen een hele onderliggende markt. Zo kun je vlot in allerhande sectoren, regio’s of indexen beleggen.’

Een ander belangrijk voordeel zit in de kosten. ‘ETF’s zijn goedkoop. De totalekostenratio van de gemiddelde tracker – dat zijn de kosten van een fonds ten opzichte van de activa onder beheer – ligt in Europa rond 0,3 à 0,4 procent. Bij de meest courante trackers, zoals die op de S&P500 of MSCI World, is dat zelfs minder dan 0,2 procent. Vergelijk dat maar eens met fondsen waar de totalekostenratio doorgaans boven de 2 procent ligt, terwijl het gros van hen er over een periode van vijf tot tien jaar niet in slaagt om de index te kloppen.’

Via trackers zetten beleggers met passieve instrumenten een actieve strategie op het getouw, merkt van Herck op. ‘Een waardebelegger kan bijvoorbeeld focussen op opkomende markten omdat die vandaag aantrekkelijker zijn dan Europa en de VS.’

Tegenpartijrisico

Als het gaat om trackers in aandelen, verkiest de Voorzitter van het investeringscomité van Keytrade Bank de fysieke variant. ‘Deze trackers investeren rechtstreeks in aandelen. Synthetische trackers daarentegen kopiëren de prestatie van een index door een derivatencontract af te sluiten met een financiële tegenpartij. Daar zit met andere woorden een kredietrisico aan, zoals de crisis van 2008 bewees. Toen kwamen verschillende synthetische trackers in de problemen omdat die tegenpartij haar verplichtingen niet kon nakomen. Ondertussen zijn die risico’s door de strengere regelgeving wel gedaald. Die schrijft onder andere voor dat het kredietrisico over verschillende tegenpartijen moet gespreid worden in plaats van enkel met één tegenpartij te werken.’

Niettemin hebben ook fysieke trackers specifieke risico’s. ‘Sommige ETF’s doen aan securities lending’, geeft Van Herck aan. ‘Dat betekent dat ze hun aandelen uitlenen aan shorters die speculeren op een koersdaling. Zij verkopen het geleende aandeel meteen in de hoop het later goedkoper terug te kopen. Het risico bestaat altijd dat zij tegen dan onderuit zijn gegaan, en de ETF de aandelen dus niet meer terugkrijgt.’

Beleggers die ETF’s willen aanschaffen, moeten ook stilstaan bij het verschil tussen trackers die dividenden uitkeren en kapitaliserende trackers. Die eerste zijn welgekomen voor wie rekent op een periodiek inkomen uit zijn beleggingen, maar ze komen met een belangrijk nadeel ten opzichte van de tweede, legt Van Herck uit. ‘Kapitalisatietrackers keren geen dividenden uit aan de belegger, maar investeren de dividenden die de onderliggende vennootschappen uitkeren. Net als bij fondsen is het dus de boodschap om bij ETF’s goed de factsheet te bestuderen om te weten met welk type je te maken hebt.’

Advertentie

Advertentie