Wat als u op de grootste zwarte lijst ter wereld staat?

Delphine Boël ©Photo News

Wat zou er met u gebeuren als u op ’s werelds grootste zwarte lijst ­belandt? Een lijst die alle banken en duizenden bedrijven over de hele aardbol gebruiken om klanten, sollicitanten en zakenpartners te screenen? Wat als die lijst u aanwijst als een risico of zelfs een gevaar?

We schrijven 6 januari 2012. Delphine Boël, de buitenechtelijke dochter van koning Albert II, krijgt een bericht van haar bank, Royal Bank of Scotland.  Al haar rekeningen worden afgesloten, geen discussie meer mogelijk, luidt het prompt. Met de bankrekeningen is nochtans niets mis. Al twintig jaar gebeurde  er geen enkele verdachte overschrijving mee. Ook Delphines moeder, barones  Sybille de  Selys Longchamps, ex-minnares van de  koning, krijgt die dag dezelfde boodschap van RBS. Ook haar bankrekeningen worden stopgezet.

Boël heeft er het raden naar waaraan ze dat te danken heeft. De bank kan haar geen verdere uitleg geven, om vertrouwelijkheidsredenen. Tot een ‘bron in de bankwereld’ haar vertelt over World-Check, een databank die alle grootbanken in de wereld gebruiken om cliënteel te screenen. De bankier vertrouwt Boël toe dat ze in die databank geboekstaafd staat als een ‘politically exposed person’ (PEP). En niet zomaar een politiek gevoelig iemand, iemand aan wie risico’s verbonden zijn voor de bank, door de schandaalsfeer rond haar situatie. Nooit eerder had Delphine Boël zo’n nadeel ondervonden van de onthulling in 1999 dat koning Albert een niet-erkende, buitenechtelijke dochter had.

Delphine Boël ©Photo News

Boël wil niet door het leven gaan als een ‘vuile PEP’ en op een zwarte lijst prijken naast criminelen zoals Marc Dutroux en terroristen zoals Nizar Trabelsi, terwijl de koning ongestoord leeft als een ‘propere PEP’. Maar bij de Amerikaanse dataleverancier Thomson Reuters, die World-Check verspreidt, geraakt Boël geen stap verder. Om haar van de lijst te schrappen moet ze een document ondertekenen dat ze niets te maken heeft met de koning, wat ze niet wil en kan doen. Ook alle andere demarches, onder meer bij de Belgische privacycommissie, falen. Zelfs de troons afstand van Albert in juli 2013 verandert niets. Het incident met haar bankrekeningen was de spreekwoordelijke druppel  die Boël ertoe aanzette een procedure te starten die het Belgische koningshuis tot vandaag beroert: de rechtszaak om koning Albert te laten erkennen als haar biologische vader.

Klokkenluider

Maar Delphine Boël is lang niet de enige naam in de mysterieuze World-Check-databank. De Tijd kon de hand leggen op de bestanden van 15.835 Belgen en inwoners van ons land die op de zwarte lijst prijken, zoals die eind 2014 is uitgelekt. We kregen de World-Check-lijst te pakken via de klokkenluider Chris Vickery, een computerbeveiligingsexpert in de VS. Journalisten in zes landen hebben de gegevens vijf maanden lang samen onderzocht. En vandaag publiceert De Tijd de resultaten samen met The Times (VK), The Intercept (VS), NPO Radio 1 ‘OneWorld en Argos’ (Nederland), La Repubblica (Italië) en NDR/Süddeutsche Zeitung (Duitsland), met steun van Journalismfund.eu.

Als World-Check u in zijn databank bestempelt als risicovol, draagt u die stempel over de hele wereld. Liefst 49 van de grootste 50 banken ter wereld gebruiken de databank om klanten te screenen. Zeker ook de Belgische banken. Een insider bij een van de vier grootbanken in ons land getuigt dat elke nacht het volledige klantenbestand doorgelicht wordt op basis van de World-Check-lijst. Ook ruim 6.000 bedrijven, organisaties en overheidsdiensten in meer dan 170 landen, zoals de Belgische antiwitwascel, gebruiken World-Check.

De Zuid-Afrikaanse ondernemer David Leppan richtte World-Check op in 1999 om de Zwitserse banken te helpen risicovolle klanten eruit te halen. Hij verkocht het bedrijf in 2007 aan enkele investeringsgroepen, die World-Check in 2011 op hun beurt doorverkochten aan Thomson Reuters. Die Amerikaanse dataleverancier telde daar zo’n 530 miljoen dollar voor neer.World-Check had toen 400.000 namen in zijn databank, maar intussen al enkele miljoenen. Dat maakt van World-Check veruit de grootste en belangrijkste privédatabank met ‘risicoklanten’.

World-Check kan u het leven behoorlijk lastig maken. Als World-Check u in zijn databank bestempelt als een risico, belandt u op een zwarte lijst bij alle grootbanken en meer dan 6.000 andere bedrijven en overheidsdiensten in de hele wereld. Die kunnen dan besluiten dat ze niets met u te maken willen hebben. Maar bij het doorploegen van de bijna 16.000 Belgische namen in de databank ontdekten we dat veel mensen ten onrechte of op basis van foute informatie door World-Check zijn gebrandmerkt, zelfs als criminelen. En zonder dat ze het weten.

Zo stonden op het moment dat de gegevens lekten, eind 2014, al 346 mensen uit België in de categorie ‘terrorisme’. Maar lang niet iedereen op die lijst is een terrorist of zelfs een terreurverdachte, blijkt uit ons onderzoek. Sommige mensen zijn ooit wel verdacht of opgepakt in een terrorismedossier, maar ze zijn nooit vervolgd of ze zijn vrijgesproken. Toch heeft World-Check hen niet van zijn terrorismelijst gehaald. Zo is er het geval van een jongeman uit Vlaams-Brabant die in 2006 naar Pakistan trok en zich tot de islam bekeerde. Zijn ouders maakten zich zorgen en stapten naar de politie. De jongeman bleek enkele verdachte contacten te hebben gehad met extremisten en het federaal parket opende een onderzoek naar hem en anderen. Hij werd internationaal opgespoord, vertoefde vier maanden in de cel, maar is uiteindelijk in 2011 buiten vervolging gesteld. Toch stond hij drie jaar later nog altijd op de World-Check-lijst als ‘verdacht van lidmaatschap van een terroristische groep’.

Gokwebsite

Ook de Belg Pascal C. staat op de terreurlijst als mogelijk lid van een groep die  jihadstrijders naar Irak stuurde. Nergens staat te lezen dat hij al in maart 2010 werd vrijgesproken door de correctionele rechtbank van Brussel. De rechter besloot dat hij destijds alleen maar wat vrienden geholpen had. Als we ook eens nagaan welke ‘betrouwbare’ bronnen World-Check  aanhaalt om de beschuldiging tegen de jongeman te verantwoorden, zien we niet alleen betrouwbare nieuwsartikels, maar ook een post op een obscure antiterrorismeblog die intussen niet eens meer  online is, en zelfs een artikel op een gok website dat ook al verwijderd is.

In de categorie ‘terrorisme’ vinden we nog een opmerkelijke naam: de Liga van Belgische Moslims. Dat is een organisatie die elk jaar de drukbezochte en soms controversiële ‘moslimbeurs’ organiseert in Brussel, maar al jaren oproept tegen geweld en aanslagen gelijkstelt aan barbarisme. Toch zwaait World-Check met de rode vlag ‘terrorisme’ als meer dan 6.000 banken, bedrijven en overheidsdiensten de naam van de liga, haar voorzitter, woordvoerder en medeoprichters intikken in de databank.

World-Check levert in het bestand nochtans niet de minste aanwijzing die de moslimliga linkt aan terreur of zelfs extremisme. Er staan maar drie bronnen bij. Een daarvan is een Koeweitse nieuwssite die al offline is. De tweede is een rechtse website uit de VS, de Nefa Foundation, wat staat voor Nine/Eleven Finding Answers.  Dat is op zich al een bedenkelijke bron, maar ook dat artikel is intussen al verwijderd. De derde bron is wel een betrouwbaar artikel van de krant Le Soir, maar het verwijst helemaal niet naar terrorisme, integendeel. Het artikel uit 2008 gaat over een charter dat de moslimliga ondertekende samen met 400 andere moslim organisaties in de wereld en alle moslims in westerse landen oproept om te ijveren voor vrede en welzijn.

Finsbury Park-moskee

De Belgen op wie World-Check onterecht de stempel terrorisme drukt, kunnen naar de rechter stappen. In het Verenigd Koninkrijk heeft de Londense Finsbury Park-moskee, waar deze week nog een aanslag plaatsvond tegen de moskee bezoekers, in maart vorig jaar een rechtszaak aangespannen tegen Thomson  Reuters, de eigenaar van de World-Check-databank. Omdat ook de moskee onterecht op de terrorismelijst stond. Met als concreet gevolg dat HSBC de bankrekening had afgesloten in 2015 en ook andere banken de moskee weigerden als klant. Tot de moskee begin dit jaar het pleit won.

Om een veroordeling te vermijden, moest Thomson Reuters openlijk toegeven dat de beschuldiging tegen de moskee fout was. De moskee was tot 2005 weliswaar gelinkt aan een haatprediker, maar het nieuwe bestuur had daarna het roer omgegooid, met nultolerantie voor terrorisme. Toch bleef World-Check meer dan tien jaar later nog altijd de oude berichten gebruiken als bron. Er volgde een rechtzetting én een schadevergoeding. En de Britse advocaat van de moskee broedt nu, na die overwinning, op nog meer rechtszaken voor een 20-tal andere cliënten die ook  onterecht op de zwarte lijst staan.

Ons onderzoek legt bloot dat lang niet alleen de terrorismelijst van World-Check vragen oproept. Zo is er ook een categorie ‘financiële criminaliteit’, waar op het moment dat de gegevens lekten 238 Belgische namen in stonden. Tussen enkele zware witteboordencriminelen, voor fraude veroordeelde diamantairs en figuren zoals Michel Nihoul, die terechtstond samen met Marc Dutroux, vinden we ook de namen van voetballegende Jean-Marie Pfaff en zijn echtgenote Carmen. Zij werden  jaren geleden vervolgd voor belasting ontduiking, maar bereikten in 2011 een  akkoord met de fiscus. Daarop besloot de Antwerpse kamer van inbeschuldiging stelling de zaak op te schorten. Dan rijst de vraag of de doelman jaren later nog thuishoort op een lijst met risicovolle financiële criminelen.

Corruptie

Als maker van een databank moet je zeker zijn dat gegevens accuraat en up-to-date zijn. Anders moet je ze vernietigen.
Willem Debeucke laere, Privacy commissie.

En wat te denken van een voormalige chef bij de lokale politie die in september 2013 over de hele lijn werd vrijgesproken voor oplichting en schriftvervalsing? Zijn profiel werd niet bijgewerkt na de vrijspraak en een jaar later stond hij nog altijd geboekstaafd als een financiële crimineel.

Nog een bekende naam: Willy Claes. Het klopt dat de voormalige vicepremier en secretaris-generaal van de NAVO is veroordeeld in de Agusta-zaak, maar die dateert van de jaren 90. Dat roept vragen op over hoe lang het duurt voor World-Check iemand van de risicolijst verwijdert. Vormt Claes een kwarteeuw na de feiten nog altijd een ‘risico’ als ‘financieel crimineel’?

Magistraat Christine Schurmans. ©BELGA

Een andere opmerkelijke naam in de categorie ‘financiële criminaliteit’ is die van Christine Schurmans, rechter bij het Brusselse hof van beroep. In tegenstelling tot de Pfaffs en Claes werd zij niet eens vervolgd voor feiten van fraude of andere financiële criminaliteit. Ze is in september 2011 alleen veroordeeld door het Gentse hof van beroep voor een beperkte schending van haar beroepsgeheim als magistraat. Omdat ze tijdens het grote proces over de val van de financiële groep Fortis een deel van het arrest taalkundig liet nalezen door een gepensioneerde rechter. Meer niet. Ze kreeg daarvoor de opschorting van straf. Maar wie haar profiel in World-Check leest, krijgt een andere indruk. Daarin wordt jaren later zelfs nog verkeerdelijk gesuggereerd dat er in 2009 een onderzoek tegen haar liep voor corruptie. Ook bij het vermelden van haar veroordeling voor schending van het beroepsgeheim geeft World-Check geen uitleg over het (lichte) gewicht van de feiten.

Celebrity

U kan rechtstreeks contact opnemen met World-Check of u kan onrechtstreeks een vraag stellen via de Belgische privacycommissie.

 

De gegevens en bronnen die World-Check gebruikt om mensen over de hele aardbol als risicovol te bestempelen, blijken dus lang niet altijd betrouwbaar. Dat mag niet verwonderen. Bij World-Check schuimen enkele honderden analisten, soms gewoon jobstudenten, vooral websites af op zoek naar publieke informatie om elke maand 25.000 nieuwe namen van ‘gevoelige’ organisaties, personen en hun familieleden in de databank te steken. Maar ze halen slechts een kwart van die namen uit officiële sanctielijsten. De rest halen ze uit meer dan honderdduizend andere ‘nieuws- bronnen’, geeft World-Check toe. Zo kan natuurlijk niemand een zwarte lijst maken die nauwkeurig, volledig en actueel is.

Wouter Vandenhaute. ©FRED PORCU/BELGAPLUS

In 2014 ontving World-Check nochtans een aanbeveling van de internationale politiedienst Interpol voor zijn ‘unieke database’. Toch geeft de Belgische lijst eerder de indruk dat vooral mediatieke zaken in de databank belanden. Zo staan ook celebrity Veronique De Kock én haar zoon in de databank wegens hun banden met de meermaals veroordeelde Frank Slaets, van wie De Kock echter al jaren gescheiden is. Nog zo’n bekende Vlaming: Hans Otten, ook alleen omdat hij ooit getrouwd was met de Mechelse politica Kristl Strubbe, die World-Check als politiek gevoelig bestempelde. Of Wouter Vandenhaute, bekend van het televisieproductiehuis Woestijnvis en De Vijver, die nog altijd gelinkt wordt aan een zaak van belastingfraude waar hij zowel in 2010 als in 2012 voor vrijgesproken is, maar World-Check werkte ook zijn bestand niet bij.

Het is een loterij of u op de grootste zwarte lijst ter wereld belandt of niet, samen met terroristen zoals Mehdi Nemmouche en Fouad Belkacem en gangsters zoals Marcel Habran en Victor Bout. Zo vinden we in de categorie ‘drugscriminaliteit’ naast notoire drugsbaronnen zoals Adrianus Van Wesenbeeck, die tien jaar cel kreeg als leider van een van de grootste drugsbendes ooit in België en Nederland, ook ex-wielerverzorger Freddy Sergant, wegens zijn dopingaffaire. Terwijl heel wat (echte) drugscriminelen nooit de pers halen en dus nooit op de drugslijst met slechts 172 Belgische namen kwamen.

Bekende ondernemers

Ook bekende ondernemers zoals Thomas Leysen, Michèle Sioen en Karel Vinck staan in de databank, zonder veel uitleg, in de restcategorie ‘individual’. Waarom? Mimi Lamote, ex-bestuurder van Belgacom/Proximus, staat er dan weer verkeerdelijk in als ‘Mimi Lamot’. En bij bedrijven uit gevoelige sectoren, zoals de chemie, rekent World-Check nog altijd UCB, hoewel die groep al meer dan tien jaar niet meer in de chemische sector actief is.

Op zijn website gaat World-Check er prat op een kwart van zijn gegevens te halen uit 530 officiële, betrouwbare sanctielijsten. Maar zelfs wie hemel en aarde verzet om van zo’n officiële sanctielijst geschrapt te worden, kan - zonder het te weten - nog altijd gebrandmerkt blijven in de World-Check-databank. Zo vinden we tussen de 346 Belgische namen in de categorie ‘terrorisme’ ook nog die van de Antwerpse Patricia Vinck en haar echtgenoot Nabil Sayadi. Nochtans zijn zij al in juni 2009 geschrapt van de Al Qaeda- en Taliban-sanctielijst van de Verenigde Naties. Het koppel was daar in 2003 op gezet, maar ijverde al sinds 2005 om van de VN-lijst te geraken. Ook de Belgische regering hielp hen daarbij, en verstuurde in 2009 zelfs een persbericht om de schrapping van het koppel van de VN-lijst toe te juichen. Jarenlang waren hun gelden onterecht bevroren. World-Check heeft dat in dit geval wel opgemerkt en vermeldt het ook in zijn bestand, maar houdt het koppel toch op zijn terrorismelijst, net als de namen van hun kinderen.

Kamervoorzitter Siegfried Bracke. ©Photo News

Ook de kinderen van heel wat politici, hoe jong ook, belanden trouwens in de risicodatabank. Bij de 6.565 politiek gevoelige personen (PEP), gaande van gemeenteraadsleden tot de eerste minister, vinden we doorgaans ook de namen van hun partner, broers, zussen, schoonouders, kinderen, stiefkinderen of zelfs kleinkinderen. Dat gaat van de partner van Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) tot de kinderen van Europees parlementslid en ex-premier Guy Verhofstadt, minister van Justitie Koen Geens en CD&V-partijvoorzitter Wouter Beke. Voor sommige gezinsleden heeft World-Check zelfs een apart risicoprofiel gemaakt. En ook wie uit de politiek stapt, kan eindeloos op de risicolijst blijven staan. Ondernemer Roland Duchâtelet, die al in 2012 de politiek vaarwel zei, figureerde jaren later nog altijd in de databank als politiek gevoelig.

Artiest

En wat met die andere ‘PEP’ Delphine Boël, met wie onze zoektocht begon? In Boëls World-Check-bestand lezen we weinig meer dan dat ze ‘artiest’ is en ‘moeder van twee kinderen’, én dat Albert II haar ‘vermeende vader’ is. Was dat laatste dan voldoende om haar bankrekeningen te sluiten? Maakte dat haar risicovol of ‘vuil’, zoals Boël het zelf verwoordde? Het toont aan hoe willekeurig de meer dan 6.000 gebruikers van World-Check kunnen omspringen met de databank en u het leven lastig kunnen maken. Het kan u als werknemer een job doen mislopen, het kan u als zelfstandige of als bedrijfsleider contracten kosten zonder dat u het beseft.

We legden onze bevindingen voor aan de Belgische privacycommissie. Die ziet tal van wettelijke problemen en gaat actie ondernemen. ‘Wij zijn als Belgische commissie zeker bevoegd wanneer financiële instellingen in ons land die databank gebruiken. Wij gaan de banken daar dus zeker over aanspreken’, stelt commissievoorzitter Willem Debeuckelaere. ‘Omdat ze gegevens gebruiken die ze niet van de klanten zelf kregen. En de meeste klanten zijn op geen enkele andere manier al verwittigd dat ze in de databank staan. Mensen kunnen ons, de privacycommissie, vragen hun gegevens te verifiëren bij de bank, via een webformulier op onze website.’

‘Je hebt ook ‘het recht om vergeten te worden’: hoe lang moet iemand een zaak meedragen door op zo’n risicolijst te blijven staan? En het moet proportioneel zijn: moet je ook de kinderen van politici als risicovol bestempelen?’

Debeuckelaere wil het World-Check-dossier voorleggen aan de andere privacy-waakhonden in de Europese Unie, zeker ook aan de Britse, omdat World-Check actief is vanuit het Verenigd-Koninkrijk. ‘Want World-Check moet als maker van de databank zeker zijn dat de gegevens accuraat en up-to-date zijn, anders mogen ze die data niet eens verwerken. Is hier wel degelijk onderzoek aan voorafgegaan? Gegevens moeten betrouwbaar zijn, dat is een van de basisregels in de privacywet. Zo niet, moet je ze vernietigen.’

Elk dag screenen

Zowel BNP Paribas Fortis, KBC, ING als Belfius gebruiken World-Check intensief. ‘We checken dagelijks ons klantenbestand met de databank van World-Check om te verifiëren of er geen sancties zijn ondernomen tegen onze klanten’, zegt Belfius. ‘De betrouwbaarheid is niet altijd 100 procent, maar voldoende accuraat om een degelijk praktisch instrument te zijn’, klinkt het bij KBC. De banken beklemtonen dat World-Check maar een van de bronnen is voor hun klantenanalyse.

Over de kostprijs van de databank willlen de banken niets kwijt. Dat zou afhangen van de omvang van het gebruik en het aantal gebruikers. Een abonnement op World-Check zou 625 pond, of zowat 710 euro, per gebruiker kosten, zo is uit goede bron vernomen. Als een bank honderd interne experten toegang geeft, komt dat dus neer op ruim 70.000 euro.

Antoinette Verhage, professor criminologie (Ugent), schreef haar doctoraat over de privébedrijven die een rol spelen in de strijd tegen witwassen. Ze plaatst, net als enkele internationale collega’s, grote vraagtekens bij de kwaliteitscontrole op de databanken van spelers als World-Check en klaagt het ontbreken van een duidelijke beroepsprocedure aan. ‘Mensen kunnen onterecht op zwarte lijsten terecht komen. Of ze blijven in de databank zitten, terwijl ze er meer niet in horen te staan. Zij riskeren in sommige gevallen dat hun bankrekeningen onterecht geblokkeerd worden’, zegt ze.

World-Check zelf erkent dat de informatie in zijn databank niet foutloos is. ‘Omdat we gebruik maken van gegevens uit het publieke domein, kunnen de data die we verwerken vergissingen bevatten of gedateerd zijn’, staat in zijn privacy statement te lezen.

Wie verkeerdelijk op de World-Check-lijst belandt, komt er nog moeilijk af. ‘Het enige wat je in dat geval dan kan doen, is een e-mail sturen naar World-Check of proberen om rechtstreeks de samenstellers aan te spreken via langdurige juridische procedures. Dat kan je bezwaarlijk een toegankelijke beroepsprocedure noemen’, zegt Verhage.

World-Check verwittigt de betrokkene niet vooraf als hij in de databank opgenomen wordt. Het bedrijf argumenteert dat in de publiek beschikbare bronnen die het verwerkt ‘geen contactgegevens voorhanden zijn’. ‘Bovendien zoeken we ook geen toestemming, omwille van de beperkte doeleinden waarvoor we de data beschikbaar maken voor onze abonnees’, voegt het bedrijf daaraan toe.

Volgens Verhage is er een onevenwicht tussen de strenge internationale regels voor de compliance-diensten bij de bank en de beperktere standaarden voor databanken als World-Check. ‘Hoe kunnen de banken bij de huidige gang van zaken echt weten dat ze optimaal hun risico's aan het beperken zijn?’

Een overheidsdatabank zou een oplossing kunnen zijn, zegt Verhage. ‘Dat biedt het voordeel van transparantie, kwaliteitscontrole en een toegankelijke beroepsprocedure. Een wellicht meer haalbaar alternatief is het invoeren van een kwaliteitslabel waarbij de overheid op inhoud en kwaliteit controleert.’

Behalve de bijna 16.000 Belgische namen staan nog ruim 2 miljoen andere ‘risicoprofielen’ van mensen, bedrijven en organisaties over de hele wereld in de databank van World-Check. Ook die bevatten fouten en onterechte beschuldigingen.

PETA, kort voor People for the Ethical Treatment of Animals, wist niet dat ze in de World-Check-databank stond. Toen onze Amerikaanse collega’s van de nieuwswebsite The Intercept de dierenrechtenorganisatie daar onlangs op wees, nam ze contact op met World-Check. Dinsdag al liet PETA weten uit de databank te zijn geschrapt.

Andere ngo’s die van de lijst probeerden te geraken, hadden meer moeite. Een moskee in Londen moest een rechtszaak starten voordat World-Checks-moeder Thomson Reuters instemde om de moskee van terrorismelijst te halen.

Maar we ontdekten evenzeer dat activisten van Greenpeace, de protestbeweging OccupyWall Street en de mensenrechtenorganisatie HumanRights Watch als risicovol worden bestempeld. Ze worden daarbij losjes gelinkt aan verdachte groeperingen. Occupy WallStraat wordt verbonden aan hackerscollectieven als Anonymous.

De lijst van onverwachte namen is lang. In Duitsland blijkt een moslimliga op de terrorismelijst te staan. In Nederland wordt een aardappelboer als risicovol voor witwassen bestempeld.

De collega’s van de Italiaanse krant La Republicca vonden zelfs paus Franciscus in de databank als ‘politiek gevoelig persoon’, terwijl sommige Italiaanse topcriminelen er niet in voorkomen.

Ze spotten ook de Amerikaanse klokkenluider Chelsea Manning, die in 2013 is veroordeeld voor het lekken van honderdduizenden geheime diplomatieke documenten aan WikiLeaks. Manning, die vorige maand is vrijgelaten, stond op het moment dat de lijst eind 2014 uitlekte, foutief vermeld als ‘financieel crimineel’.

WikiLeaks-frontman Julian Assange liet ons weten dat hij in 2012 niet eens een videoproductiebedrijf kon starten omdat hij op de World-Check lijst stond.



Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content