interview

Voorzitter Aviapartner: 'Onze mensen worden niet onderbetaald'

De Belgische topman van Aviapartner Laurent Levaux. 'Ik pleit voor de invoering van een stakingsaanzegging mét meldingsplicht.' ©BELGA

‘Ik steek niet weg dat ik het moeilijk heb met een deal die ik met het mes op de keel moest sluiten.’ Belgisch topman Laurent Levaux heeft de staking bij Aviapartner en het sociaal akkoord, dat zijn al noodlijdende bedrijf 1 miljoen euro extra per jaar kost, nog niet verteerd.

Donderdagochtend, Ukkel. De voorzitter van Aviapartner Group Laurent Levaux zit op het terras van de luxe-lunchbar Voltaire op het Georges Brugmannplein uit te blazen van een hevige syndicale week. ‘Het is warm geweest de voorbije dagen. De frisse lucht doet deugd’, grinnikt Levaux. Hij heeft twee uur voor een gesprek om de hoek van waar hij woont, voor het naar Londen gaat voor vergaderingen.

We zijn in het hartland van rijk en liberaal Brussel, een mini-Parijs. Hier zwaait de MR van Didier Reynders, ondanks een zware verkiezingsnederlaag op 14 oktober, de plak. Levaux is een vertrouweling van zowel Reynders als premier Charles Michel, maar onderhoudt evengoed goede banden met de PS-top. Levaux is in Franstalig België een absoluut zwaargewicht, die de bestuursmandaten aaneenrijgt. Niets zet zijn belang beter in de verf dan zijn rol als voorzitter bij Sogepa,een van de twee grote investeringsvehikels van de Waalse overheid. ‘We investeren dik 100 miljoen euro per jaar’, aldus Levaux.

Bent u blij met de deal bij Aviapartner?

Laurent Levaux: ‘Het is een goed akkoord, dat is het altijd na de ondertekening, maar ik ga niet zeggen dat het de uitkomst is van een goed en eerlijk gesprek. Tijdens de staking werd ik vanuit de vakbonden respectloosheid verweten. Maar respect moet van twee kanten komen. Tienduizenden passagiers zagen hun vakantie - waar ze voor gewerkt en gespaard hebben - in rook opgaan. Bij het begin van de staking donderdag zaten mensen 3.15 uur vast aan boord van een EasyJet-vlucht. Is dat respect? Maar goed, we gaan het akkoord helemaal honoreren. En ondanks onze stevige aanvaring ken ik de vakbondstop als intelligente mensen die zich aan hun woord houden.’

Het is een vakbondsklassieker tijdens stakingen dat de sociale dialoog niet werkt, dat het management slecht is en zijn afspraken niet nakomt. Dat is het spel.
Laurent Levaux
Belgisch topman Aviapartner

Moest het echt zes dagen duren? De bonden stellen dat het pas vooruitging toen u, de CEO en de nummer drie Richard Prince aan tafel kwamen de laatste dag.

Levaux: ‘Het is een vakbondsklassieker tijdens stakingen dat de sociale dialoog niet werkt, dat het management slecht is en zijn afspraken niet nakomt. Dat is het spel. Ik ken het al 40 jaar.’

Hadden het personeel en de vakbonden op geen enkel punt gelijk in hun grieven?

Levaux: ‘Ik kan leven met de afspraken over meer uren voor vaste contracten, de omzetting van deeltijdse en interimbanen in vaste jobs en een premie van 250 euro binnen zes maanden voor iedereen, in ruil voor het engagement niet tot wilde stakingen over te gaan. Over die premie hadden we eerder een ondertekende afspraak. Alleen mensen met een voltijds contract vanaf 32 uur zouden de volle pot krijgen. De dag na de afspraak brak de wilde staking uit. Maar bon, passons.’

‘Het probleem is dat de bonden per definitie tegen alles zijn wat geen vast contract is. Maar in onze business is het simpelweg onmogelijk iedereen vast in dienst te nemen. De luchtvaart bestaat uit piek- en dalmomenten. Vliegtuigen moeten tegenwoordig in een half uur gelost, geladen en weer vertrokken zijn. Bij vertragingen krijgen we boetes. Daarnaast moeten we continu schuiven met onze ploegen, omdat vluchten te vroeg en te laat aankomen.’ 

Een klacht is ook dat het materiaal verouderd en onveilig is.

Levaux: ‘Klopt niet. Ons materiaal is gecontroleerd en gecertificeerd door vliegmaatschappijen, de internationale luchtvaartfederatie en de directie transport van de overheidsdienst Mobiliteit. Het verhuur en het onderhoud gebeurt door het Belgische TCR, de grootste mondiale verhuurder van materiaal.’ 

Waarom zei u dan een extra investering van 3 miljoen euro in materiaal toe?

 Levaux: ‘Alleen de herbevestiging van een eerdere toezegging. Ik wil u erop wijzen dat Aviapartner als eerste Europese ‘handler’ al zijn materiaal elektrisch gemaakt heeft. Ik ga zeker niet ontkennen dat vakbonden meestal terechte verzuchtingen hebben. Maar het feit blijft dat dit een wilde staking was. Zulke illegale acties gebeuren te veel op Zaventem. Dit jaar waren er wilde stakingen bij Swissport Cargo, DHL en stiptheidsacties bij de douaniers. Trop is teveel.'

'Ik vind dat we moeten nadenken over een betere wettelijke en politieke omkadering. Ik pleit voor de invoering van een stakingsaanzegging mét meldingsplicht, zoals bij de NMBS en Belgocontrol bestaat. Als mensen willen staken, moeten ze dat ruim op voorhand laten weten. Dan weten we ook wie wel werkt en kunnen we ons daarop instellen. Dat systeem bestaat al in Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië.’

Ik ga zeker niet ontkennen dat vakbonden meestal terechte verzuchtingen hebben. Maar het feit blijft dat dit een wilde staking was. Zulke illegale acties gebeuren te veel op Zaventem.

Moet u niet gewoon werk maken van een beter sociaal klimaat?

 Levaux: ‘Vooral arbeiders in onze bagageafdeling hebben het werk neergelegd. Bagage is goed voor een vijfde van onze activiteiten. Een groot deel van ons personeel werkt bij de check-in in de vertrekhal of doet technisch werk op en rond het tarmac. Het merendeel van die mensen heeft niet gestaakt. Het is nochtans hard en stressvol werk, met klanten die gestresst zijn om hun vlucht te halen. De mensen op het tarmac werken bovendien in weer en wind. Ik heb een diep respect voor hun moed en competentie.’

Waarom wordt dan zoveel gestaakt? Het voorbije jaar waren er twaalf syndicale acties.

 Levaux: ‘Ik stel me vragen bij de opstelling van één vakbond die wilde stakingen lijkt te promoten. Welke? Die deductie laat ik u zelf maken. Ik stel hetzelfde vast bij de Waalse bedrijven waar ik bestuurder ben, Hamon en FN. Of neem Techspace Aero, waar drie dagen zonder reden is gestaakt. Ik ben voor het stakingsrecht, maar tegen politieke stakingen, waar één partij in opmars zich op profileert. De luchthaven is een favoriet doelwit omdat ze een grote visibiliteit oplevert in de media. Daarnaast zijn de potentiële gevolgen kleiner dan bij een bedrijf, omdat je een luchthaven niet kunt delokaliseren. Er is ook amper een risico op jobverlies, met jaarlijks een passagiersgroei van ongeveer 4 procent.’

Of zet het lowcostmodel steeds meer druk op de loon- en werkomstandigheden?

Levaux: ‘Onze mensen worden niet onderbetaald. De helft van onze duizendtal personeelsleden - 880 vaste en tussen 20 en 100 interims - is arbeider. Zo iemand verdient gemiddeld 2.200 euro netto voor een contract van gemiddeld 33 uur per week. We zijn 10 procent duurder dan Swissport, onze concurrent op Brussels Airport.’

‘Het klopt wel dat de druk in de luchtvaartsector enorm is. Vliegmaatschappijen betalen ons 30 procent minder dan tien jaar geleden. Er zijn drie types maatschappijen: de nationale die zo goed als allemaal verlieslatend zijn, de Etihads en Emirates van deze wereld die officieel privé zijn maar aan het olie-infuus van hun overheden uit het Midden-Oosten liggen én de lowcostmaatschappijen die als enige winstgevend zijn. In veel landen is meer dan de helft van de markt bezet door lowcostvliegers. Dat betekent een uitdaging voor onze rendabiliteit.’

Is de luchtvaart dan nog wel financieel interessant? U blijft maar verlies draaien.

 Levaux: ‘Niet waar. Behalve in België verdienen we overal geld in de Europese luchthavens waar we actief zijn, een 40-tal. Brussel is een apart geval omdat de Belgische loonkosten erg hoog zijn en de flexibiliteit van de arbeidsmarkt te laag. Vliegmaatschappijen gaan ons uiteraard niet meer betalen dan in de goedkopere landen. Swissport en Aviapartner hebben na een resem verliesjaren eindelijk een evenwicht gevonden dankzij een efficiënter kostenbeheer en hogere vergoedingen van de vliegmaatschappijen. Voor 2018 stevenden we - voor de staking - voor het eerst af op positieve resultaten. Die staan nu opnieuw onder druk door het sociaal akkoord, dat ons 1 miljoen euro per jaar kan kosten. We zullen dus opnieuw in de kosten moeten snijden of betere prijzen bedingen. Geen van beide is gemakkelijk.’

Volgens de bonden stuurt u op een faillissement aan.

Levaux: ‘Ridicuul. We zijn zeven jaar geleden onze licentie kwijtgespeeld, en hebben toen hard gevochten om die te houden. Hadden we er echt mee willen stoppen, dan hadden we toch geen nieuw dossier ingediend om de licentie tot 2025 te vernieuwen? In de aanbesteding stond trouwens een artikel dat we ons personeel volledig kunnen overdragen aan een andere afhandelaar bij het verlies van de licentie. Kostenloos. Als we nu failliet gaan, zou ons dat wel een bom geld kosten.’ 

Hadden we er echt mee willen stoppen, dan hadden we toch geen nieuw dossier ingediend om de licentie tot 2025 te vernieuwen?

U zit wel met een schuld van 50 miljoen euro in België. Hoe gaat u dat oplossen? 

Levaux: ‘Niet juist. De financiële schuld bedraagt minder dan 3 miljoen. Meer dan de helft van het totaal waren bankschulden van 3i (het Britse private-equityfonds dat na 250 miljoen euro van verliezen in 2014 uit Aviapartner stapte, red.) die de huidige aandeelhouders (Levaux en het Amerikaanse HIG, red.) hebben overgenomen, en dus aandelenkapitaal geworden zijn.’

Voor uw afdeling in Oostende vroeg u afgelopen week bescherming tegen de schuldeisers. 

Levaux: ‘Oostende is met 20.000 ton cargo veel te klein, terwijl het er in 2008 nog 100.000 waren. We verliezen er op een bedrijf met 49 mensen een half miljoen euro per jaar. Het gerechtelijk akkoord geeft ons de tijd een aantal opties te bekijken, waaronder een overname.’

Klopt het dat uw Amerikaanse aandeelhouder een exit zoekt?

 Levaux: ‘Onze markt beweegt continu. Swissport staat te koop, de Chinese eigenaar HNA zoekt geld, Menzies zoekt een alliantie, WFS is recent verkocht. HIG gaat op een dag ook vertrekken. Dat is hun metier.’ 

Doet u het zelf nog graag?

 Levaux: ‘Ik ga nergens heen. Als ik geen Belg zou zijn, was het misschien een ander verhaal geweest. Maar Aviapartner is nog altijd Belgisch en het is voor mij als voorzitter een vorm van trots om op Brussels Airport aanwezig te zijn.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect