België laat recordaantal websites blokkeren

©Jiri Büller/Hollandse Hoogte

Het afgelopen jaar is in ons land de toegang tot 127 buitenlandse websites geblokkeerd. Dat is een veelvoud van de vorige jaren. ‘In deze hoogdagen van de privacy is dat nochtans geen evidentie’, zegt onderzoeksrechter Philippe Van Linthout.

Websites kunnen om allerlei redenen geblokkeerd worden: ze bevatten pedofiele of extremistische inhoud, ze zijn racistisch of discriminerend, er kan illegaal op gegokt of muziek gedownload worden, enzovoort. In 2014 werden in totaal 127 buitenlandse websites geblokkeerd, tegenover slechts 20 het jaar voordien en 73 in 2012. De cijfers staan in een antwoord van minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) op een vraag van CD&V-Kamerlid Roel Deseyn.

Bij het blokkeren van een website worden de surfers omgeleid naar een STOP-pagina. Daarop staat ook een faxnummer, waarop iedereen terecht kan die vindt dat de website ten onrechte niet meer beschikbaar is. Minister Jambon geeft in zijn antwoord toe dat er ‘geen onafhankelijk toezicht’ is op de blokkeringen, maar zegt dat die altijd ‘gebeuren op verzoek van een magistraat’. Philippe Van Linthout, voorzitter van de vereniging van onderzoeksrechters, benadrukt dat er wel degelijk proceduremogelijkheden zijn om de vrijgave van een website te vragen.

Van Linthout: ‘In deze hoogdagen van de privacy zijn sommige blokkeringen, bijvoorbeeld van extremistische websites, geen evidentie. Maar het is een nuttig instrument, ook al zijn er mogelijkheden om de blokkering van buitenlandse sites te omzeilen. Dan nog zien we dat een STOP-pagina zo’n 40 procent van de mensen weghoudt. Alleen de echte diehards volharden.’

Niet alle buitenlandse autoriteiten werken mee als wij een buitenlandse site willen laten verwijderen’, stelt onderzoeksrechter Van Linthout vast. ‘Als het gaat om pornosites bijvoorbeeld is er geen discussie. Voor ons kan het echter vanzelfsprekend zijn om een website met racistische of lasterlijke inhoud te verwijderen, maar zeker in de Verenigde Staten, waar de vrijheid van meningsuiting zeer zwaar doorweegt, is dat niet altijd het geval.’

‘We kunnen dan nog altijd de Belgische operatoren vragen om de toegang tot de website te blokkeren, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde. Grote bedrijven, ziekenhuizen of universiteiten hebben vaak een eigen DNS-server en kunnen zo nog altijd toegang geven tot de bewuste website. We spreken hier overigens over publieke websites en niet over die op het darknet, die het daglicht niet zien. Daar hebben we geen verhaal tegen.’

De blokkering van Belgische websites met .be-, .vlaanderen- of .eu-adressen is geen probleem. Die vallen onder het beheer van DNS Belgium of Eurid. Op basis van het Belgische strafwetboek kan het parket die websites via de beheerders echt offline halen voor de hele wereld.

Bij DNS Belgium valt te horen dat vorig jaar zo’n 30 à 50 instructies van de parketten zijn binnengekomen om sites offline te halen. ‘De overgrote meerderheid van die instructies kwam in bulk en had betrekking op internationaal gecoördineerde acties van overheden uit verschillende landen: de zogeheten ‘in our sites’-operatie (tegen schendingen van intellectuele eigendomsrechten op het internet, red.)’, legt woordvoerster Lut Goedhuys uit.

‘In die gevallen heeft DNS Belgium de domeinnamen afgenomen en een doorverwijzing naar een waarschuwingspagina van de overheid opgezet. De andere gevallen hadden betrekking op specifieke cases die het parket heeft gemeld. En behalve na instructies van het gerecht hebben we in 2014 ook een tiental domeinnamen ingetrokken op basis van uitspraken van Belgische of buitenlandse rechtbanken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content