portret

'Partijtop N-VA lijkt vadsigheid niet meer te zien'

Wim Van de Velden

Als jager in het Gentse intercommunaleschandaal had Siegfried Bracke (N-VA) de scalp van kandidaat-burgemeester Tom Balthazar (sp.a) aan zijn gordel bengelen. Maar uiteindelijk eindigde hij zelf als prooi.

Siegfried Bracke, gemeenteraadslid in Gent, raakte in nesten omdat hij weigerde te zeggen hoeveel hij verdiende met zijn riante schnabbel bij Telenet. ‘Daar hebt u geen zaken mee’, klonk het arrogant. Het werd een nederlaag, die hij via Twitter aankondigde. ‘Dienstmededeling. Ik vertrek uit Telenet Adviesraad. Poenschepper? Ik niet. Maar hoeft niet meer voor mij. Geen punt. Punt’, tweette Bracke.

Meteen werd druk gespeculeerd of Bracke al dan niet door N-VA-voorzitter Bart De Wever onder druk is gezet om zijn verlies te nemen. Bracke liet alvast verstaan dat De Wever ‘not amused’ was met hoe het is gelopen. Want de aanval van Bracke in Gent is, zoals in het judo, door de socialisten en de groenen omgezet in een tegenaanval op de Antwerpse N-VA.

De rechterhand van De Wever, schepen Koen Kennis, kwam in opspraak als de N-VA-mandatenkoning. De boemerang van Bracke keerde terug in het gezicht van de N-VA, die nu geldt als een partij als een ander, waar evengoed ‘zakkenvullers’ zitten. Kamervoorzitter Bracke op kop.

Perceptie 

De Wever gruwt bij de gedachte dat zijn partij wordt gezien als een andere partij. Hij weet hoe verwoestend de perceptie kan zijn, zeker als het gaat over politici als zakkenvullers.

Hij kwam dan ook snel tussenbeide toen zijn rechterhand Koen Kennis in het vizier werd genomen. Maar in plaats van de kracht van verandering te prediken, nam De Wever het op voor Kennis. Die mag dan wel 40 mandaten en tientallen vergoedingen krijgen, hij werkt er ook ‘hard voor’. De hardwerkende Vlaming, de achterban van de N-VA, kon daar niet mee lachen.

De Wever heeft ervoor gekozen de N-VA in alle machtscenakels te doen infiltreren, om de N-VA als Vlaamse volkspartij te kunnen consolideren. De N-VA doet dus mee aan de gangbare praktijken.

De Wever gaf ook niet het signaal dat hij die praktijken niet koosjer vindt, maar hekelde vooral hoe de politieke klasse zichzelf aan het kastijden is door elkaar op te jagen over de vergoedingen in de intercommunales. Of hoe het establishment het monster van de antipolitiek zelf nootjes aan het toegooien is.

Bracke kreeg van De Wever uiteindelijk ook de mantel der liefde toegeworpen. De Wever kan hard zijn voor zijn eigen mensen, zoals hij dat wel eens is geweest voor Philippe Muyters en zelfs Liesbeth Homans. Maar als zijn mensen in de penarie zitten, komt zijn menselijkheid naar boven.

De communicatielijn was dan ook dat Bracke wordt gesteund. De N-VA laat de eigen mensen niet vallen. ‘Net zoals vele parlementsleden heeft Bracke naast zijn parlementair mandaat ook verdiensten in de private of de publieke sfeer. Zodra Bracke merkte dat er een perceptie tegen hem werd gecreëerd, heeft hij onmiddellijk ontslag genomen uit zijn private mandaat’, liet de N-VA-voorzitter gisteren ‘on the record’ weten.

Sterk signaal

Het is nooit een overweging geweest om Bracke te laten vallen. Al hadden sommigen dat wel een sterk signaal gevonden.

‘Bracke is altijd ‘ne speciale’ geweest’, is ook te horen in de N-VA. Onder de Vlaams-nationalisten is hij altijd wat de vreemde eend in de bijt gebleven. Electoraal heeft hij in Gent de N-VA ook niet echt naar hogere sferen getild, maar De Wever vindt dat Bracke toch heel wat verdiensten heeft. Ook al is het niet duidelijk of hij in 2018 de lokale N-VA-lijst zal trekken. Maar het is niet omdat er één fout is gemaakt, dat hij Bracke naar de verdoemenis wenst, is te horen in zijn entourage.

De meerwaarde van Bracke is dat hij de sociale flank van de partij bewaakt. De N-VA is vaak weggezet als een asociale en harteloze partij, wat zeker bij de start van de regering-Michel een belangrijke handicap was voor De Wevers streven om van de N-VA de nieuwe Vlaamse volkspartij te maken. Bracke voelt dat feilloos aan en wijst er in de partij ook op hoe de mensen politiek-rationele beslissingen zullen percipiëren.

Dat hij zelf niet inzag dat het niet te verkopen viel dat hij als goedverdienende eerste burger van het land nog wat bijverdiende bij Telenet, en dat ook De Wever de zaken lijkt te willen minimaliseren, is volgens de traditioneel zeer kritische Vlaams-nationalistische achterban misschien nog het grootste probleem.

‘De partijtop lijkt de vadsigheid zelfs niet meer te zien, laat staan dat ze er een probleem mee heeft. Dat is een schande’, valt te horen. Bracke heeft de partij echt wel in verlegenheid gebracht.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect