nieuwsanalyse

Vijf redenen waarom de zorgsector op straat komt

De zorgsector protesteerde op 24 november al in Brussel tegen het uitblijcven van een sociaal akkoord. ©Photo News

De vakbonden hopen dinsdag ruim 10.000 betogers in Brussel tegen de besparingen, het personeelstekort en de stijgende werkdruk in de zorgsector.

Met een nieuwe betoging verhogen de vakbonden de druk op de politiek om extra geld vrij te maken voor de non-profitsector. Eind november bracht de ‘witte woede’ ook al 17.000 manifestanten op de been, maar sindsdien is er niets fundamenteel veranderd volgens de bonden.

Vijf redenen waarom ze opnieuw op straat komen:

1. Sociaal akkoord

De vakbonden hopen dinsdag opnieuw ruim 10.000 mensen uit de zorg te mobiliseren uit onvrede over het uitblijven van een sociaal akkoord tussen de werknemers, de werkgevers en de overheid. Ze ijveren voor meer budget om het personeelstekort en de werkdruk in de zorgsector aan te pakken. Het overleg met de Vlaamse en de federale regering werd in december vorig jaar opgestart, maar zit volgens de vakbonden muurvast.

‘Als meer mensen in de ouderenzorg belanden, moet je ook iets doen om de personeelsbezetting per patiënt op peil te houden.’
Mark Selleslach
nationaal secretaris LBC

'We willen komen tot een sociaal akkoord dat iets doet aan het gebrek aan personeel', zegt Jan Piet Bauwens, van de socialistische bediendebond BBTK. 

Ook Mark Selleslach van de christelijke vakbond LBC, vindt extra budget noodzakelijk. ‘Als meer mensen in de ouderenzorg belanden, moet je iets doen om de personeelsbezetting per patiënt op peil te houden.’

 

2. Meer loon

Bij de onderhandelingen over een sociaal akkoord is het voor de bonden ook tijd dat er gesproken wordt over loonsverhogingen in de social-profitsector.

'In de privésector is er een akkoord om de lonen met 1,1 procent te laten toenemen boven op de indexering, terwijl het bij ons al van 2001 geleden is dat er nog marge was voor een loonsverhoging', zegt Bauwens. 'Veel mensen die deeltijds in de zorg werken, hebben moeite om rond te komen. Bovendien moet je het werk aantrekkelijker maken om de uitstroom op te vangen en nieuw personeel aan te trekken.'

3. Werkdruk

Extra budget en afspraken over het minimumaantal personeelsleden per patiënt moeten voor de bonden de werkdruk in de zorgsector verlichten. Volgens de Werkbaarheidsmonitor Vlaanderen ligt de werkbaarheid in de gezondheids- en welzijnssector op het laagste niveau sinds de start van de metingen in 2004.

42%
42 procent van het rusthuispersoneel in Vlaanderen heeft stressklachten.

Ruim een op de drie zorgverleners kampt met stressproblemen en het aandeel burn-outs piekt op 11 procent. In ziekenhuizen vindt 46 procent van de personeelsleden de werkdruk hoog, een toename met 9 procentpunten in drie jaar tijd. In de rusthuizen kampt een recordaantal van 42 procent met stressklachten, in de gehandicaptenzorg en de jeugdbijstand is dat een op de drie. 

4. Rimpeldagen

De vakbonden vrezen dat de druk nog zal toenemen omdat minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) wil snoeien in de ‘rimpeldagen’. Dat zijn extra vrije dagen voor wie in de zorg werkt en ouder is dan 45 jaar. De Block wil die leeftijdsgrens na het sociaal overleg optrekken naar 50 jaar en geen rimpeldagen meer toekennen aan mensen in een administratieve functie.

Voor Bauwens is de afbouw van de rimpeldagen niet bespreekbaar. ‘Mensen zullen woedend op straat komen of ze haken af en belanden in ziekteverlof. We willen ook dat mensen langer werken, maar het moet haalbaar blijven. Iemand die 60 is, kan niet meer vijf dagen per week patiënten optillen.’

5. Gehandicaptenzorg

Er heerst ook grote ongerustheid in de Vlaamse gehandicaptenzorg, waar sinds dit jaar de nieuwe financiering van kracht is. Zorginstellingen krijgen hun geld niet meer rechtstreeks, maar elke gehandicapte ontvangt een bedrag dat hij vrij kan besteden.

©BELGA

Hoewel het totale budget voor de gehandicaptenzorg hetzelfde blijft, moeten sommige zorginstellingen het door de verschuivingen van de persoonsvolgende financiering met minder doen

‘De autonomie van de cliënt is een goede zaak', vindt Mark Selleslach. ‘Maar er moeten ook kwaliteitsnormen komen en afspraken over het minimumaantal personeelsleden per cliënt. Als de Vlaamse regering erop rekent dat alles zichzelf organiseert, dreigt ze de controle over de gehandicaptenzorg te verliezen.’

Wat nu?

De politiek houdt voorlopig de lippen stijf op elkaar over de onderhandelingen voor een sociaal akkoord. ‘We zitten met de vakbonden om de tafel’, klinkt het op het kabinet van De Block. ‘Maar we gaan die discussies niet in de media voeren.’ Ook Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) wenste gisteren niet te reageren.

Bij de vakbonden klinkt het dat de onderhandelingen niets opleveren zolang de politiek niet met centen over de brug komt. ‘Pas dan kan je kijken waar je prioritair in moet investeren’, aldus Bauwens. Ze hopen dat tegen de zomer een meerjarenakkoord uit de bus komt, al klinkt er scepsis over de haalbaarheid van die ambitie.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content