reportage

‘Alsof iemand een vloek over Durbuy heeft uitgesproken’

Durbuy is ingenomen door het water van de Ourthe. ©BELGA

Bedrukte gezichten, gevloek en veel ongeloof: de inwoners en horeca-uitbaters van Durbuy kijken wezenloos naar het stadje dat onder water staat. ‘Na corona is dit een mokerslag’, zegt chef-kok Wout Bru.

Het alarmsysteem loeit, een map met paperassen drijft voorbij, op het water ligt losgekomen parket en het stinkt overal naar mazout. De nog geen jaar geleden geopende receptie van hotel Le Sanglier des Ardennes staat tot 1,5 meter onder water.

Vanmorgen werden de tweehonderd gasten van het hotel - het paradepaardje van de investeringen van ondernemer Marc Coucke in het dorp - in allerijl geëvacueerd. Gewezen sterrenchef Wout Bru, die hier de restaurants uitbaat, heeft nog een natte broek van het leeghalen van de wijnkelder.

Met twaalf man droegen we de tienduizend flessen uit onze kelder naar boven, al is dit natuurlijk niets in vergelijking met de menselijke ellende.
Wout Bru
Uitbater restaurants Le Sanglier des Ardennes

‘De snelheid waarmee het water van de Ourthe binnenstroomde, was hallucinant. Met twaalf man begonnen we de tienduizend flessen uit onze kelder naar boven te dragen. Het was chaos: ik nam de duurste flessen eerst, maar de champagnedozen die al nat waren, begonnen te scheuren. Maar dit is natuurlijk niets in vergelijking met de menselijke ellende verder stroomafwaarts.'

Voor Durbuy, het toeristische hart van de Ardennen, wordt dat een nieuwe economische ramp nadat corona er al een spookstad van had gemaakt. Hetzelfde water dat hier voor miljoenen euro's schade veroorzaakt, moet nog verder naar de Maas en naar Luik stromen, waar de menselijke ellende nog vele malen groter is.

Via een boveningang leidt Bru ons rond op de eerste verdieping van het restaurant dat vol geredde spullen staat. Door de uitgevallen elektriciteit is het pikdonker. Met de zaklamp van de telefoons zien we het water klotsen op de trap die naar beneden leidt.

‘Over twee weken moest mijn nieuwe restaurant Le Grand Verre opengaan. Al het dure materiaal - snijmachines, thermomixers, porselein - lag klaar in de kelder. Het is allemaal verloren. Na de twee coronarampjaren zaten we eindelijk weer op schema. Nu heb ik het wel gehad. Het is alsof iemand een vloek over Durbuy heeft uitgesproken.’

Wezenloos

Het dorpsplein en historische centrum van Durbuy staan tot bijna 2 meter onder water. Hotel The River staat letterlijk in de rivier. Voor de toeristische dienst drijft een stoel voorbij. Aan wat woensdag nog de oever van de Ourthe was, zijn net boven het snelstromende water de daken van enkele meegesleurde auto’s te zien.

Na de vorige zware overstroming in 1990 werd een muur gebouwd om de stad te beschermen. Maar het water kwam 5 centimeter hoger, zodat de hele stad donderdagochtend in een mum van tijd onderstroomde. ‘Het is weer aan het stijgen’, waarschuwt een handelaar. ‘En straks openen ze stroomopwaarts een stroombekken zodat het nog hoger zal komen.’

Waarom hebben ze ons gisteren niet verwittigd? Dan had ik alles gewoon naar de eerste verdieping kunnen verhuizen.
Dominique Van Houtryve
Eigenares kledingwinkel

Dominique Van Houtryve staart wezenloos naar het water. Haar kledingwinkel Daydream is een nachtmerrie geworden. Ze opende de zaak 2,5 jaar geleden en was eindelijk op dreef. ‘Een buurman heeft zijn duikpak aangetrokken om in zijn zaak te gaan kijken. Ik wilde het lenen, maar hij zei dat het geen zin had: het water staat bij mij meer dan manshoog. Waarom hebben ze ons gisteren (woensdag, red.) niet verwittigd? Dan had ik alles gewoon naar de eerste verdieping kunnen verhuizen.’

Iets verderop wacht een man met zijn twee kinderen, geblokkeerd op de eerste verdieping van zijn huis, op de brandweer. Enkele handelaars hebben zich op het enige droge terrasje van het dorp gezet en delen blikjes en flesjes Jupiler. Ze kijken machteloos toe.

Een man loopt bedrijvig rond om orders te plaatsen voor pompen en droogblazers. Het is Bart Maerten, de CEO en mede-eigenaar van LPM, het overkoepelend bedrijf dat de avonturen- en horeca-activiteiten van hem en Coucke bundelt. Hij heeft net te horen gekregen dat Pairi Daiza, het andere bedrijf dat Coucke bezit, waterpompen kan sturen die ze twee weken geleden gebruikten bij overlast daar. ‘De schade is niet te becijferen’, zegt hij. ‘Dit hotel draaide op gloednieuwe elektronica, die allemaal in de kelder stond.’

Hij overlegt met Bru wanneer de restaurants weer open kunnen. ‘Dinsdag of woensdag’, zegt hij gedecideerd. Bru denkt eerst dat het een grap is, maar ziet dan dat de ondernemer in Maerten het meent. De chef wijst op het reclamebord met zijn foto bij het ondergelopen terras. Het water reikt er bijna tot zijn kin. ‘Schrijf maar op: Wout Bru houdt het hoofd boven water’, zegt hij met een halve grijns. En dan ernstig: ‘Laat ons vooral hopen dat er niet nog meer slachtoffers vallen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud