‘50-plussers zijn geen losers'

©rv

‘Stop met te zeggen dat 50-plussers geen kans hebben op de arbeidsmarkt’, zegt Jan Denys, arbeidsmarktexpert bij Randstad. Zijn bedrijf viert deze week het 40-jarige bestaan van de uitzendsector.

‘De uitzendarbeid was het Uber van de jaren 60’, zegt Jan Denys, arbeidsmarktexpert en het gezicht van hr-dienstverlener en uitzendbedrijf Randstad. ‘Iedereen roept dat de taxidienst Uber de taxisector kapotmaakt, net zoals iedereen 40 jaar geleden beweerde dat door de komst van de uitzendarbeid niemand nog een vaste baan zou krijgen. Maar wat blijkt? Uitzendarbeid leverde vooral bijkomende banen op, net zoals Uber vooral mensen aanspreekt die anders nooit met een taxi rijden.’

Denys heeft, naar aanleiding van het 40-jarige bestaan van de uitzendarbeid in België, met ‘Uitzendwerk, 360° handboek’ een overzichtswerk samengesteld over de geschiedenis en de uitdagingen van de sector. ‘Een van de belangrijkste evoluties van de voorbije jaren is dat we heel intensief zijn gaan samenwerken met de VDAB’, zegt hij. ‘Daardoor is in Vlaanderen een model ontstaan voor het begeleiden van werkzoekenden, waar het buitenland ons om benijdt.’

Jan Denys, arbeidsmarktexpert bij Randstad ©wim kempenaers (wkb)

Onze activering is dan wel wereldtop, maar ons land telt zo’n 600.000 werklozen. Hoe kan dat?
Denys: ‘Het probleem is dat onze arbeidsmarkt heel wat zwakke plekken heeft. Een daarvan is dat onze werkloosheidsuitkeringen nog altijd niet beperkt zijn in de tijd. Zelfs de Scandinavische landen zetten daar een limiet op, maar als je dat hier voorstelt, ben je asociaal.’

‘Voorts worden te weinig banen gecreëerd. Dat komt omdat arbeid in ons land te veel kost. We zijn allergisch voor flexi-jobs en de loonkosten liggen te hoog, net zoals de minimumlonen. Vooral kwetsbare groepen, zoals jongeren, zijn daar het slachtoffer van en vinden bijgevolg geen werk.’

De afwezigheid van jobs is net een van de argumenten waarmee de vakbonden van leer trekken tegen het voornemen van de regering om bruggepensioneerden te begeleiden naar werk.
Denys: ‘Dat is een heel flauwe en domme redenering. Mensen die zulke dingen beweren, begrijpen niet hoe de arbeidsmarkt in elkaar zit. Net door systemen als het brugpensioen vinden 50-plussers geen werk, want ze werken stigmatiserend. Iedereen gaat ervan uit dat 50-plussers niet geïnteresseerd zijn in werk en dat ze zo snel mogelijk met pensioen willen.’

‘Je zult vandaag maar een 55-plusser zijn die werk zoekt. Wat hebben die mensen niet allemaal over zich heen gekregen? Ze werden neergezet als een bende losers die geen enkele kans meer hebben op de arbeidsmarkt. Quod non. Er zijn kansen, maar je moet ze wél zien. De regering moet dus gewoon doorgaan met haar hervormingen. Want als gevolg daarvan zullen bedrijven 50-plussers langer in dienst moeten houden. Ik hoor nu van onze mensen dat de kritische leeftijd om werk te vinden gestegen is van 50 naar 55. Ik ga ervan uit dat die leeftijd door de hervormingen voort stijgt.’

De crisis heeft tot enkele moeilijke jaren geleid, maar de uitzendsector boert opnieuw goed. De tijd van de dubbele groeicijfers ligt echter achter ons.

Van de regering-Michel moeten nieuwe bruggepensioneerden ‘aangepast beschikbaar’ blijven. Vooralsnog is enkel duidelijk dat het gaat om meer dan het louter aanvaarden van een aangeboden job. Wat vindt u daarvan?
Denys: ‘Tegen bruggepensioneerden zeggen dat ze helemaal niets moeten doen en enkel een job moeten aanvaarden is een fout signaal. Het is dus goed dat de regering die suggestie van de sociale partners naast zich neer heeft gelegd. Ik vind dat in die aangepaste beschikbaarheid een actief element moet zitten, maar het moet ook geen heksenjacht worden. Het heeft geen zin om bruggepensioneerden vijf sollicitaties per dag te laten doen. Die aangepaste beschikbaarheid moet dus een soort gulden middenweg worden.’

‘Al moeten er natuurlijk ook beschikbare jobs zijn. Daar moet de regering dan ook werk van maken. Arbeid zal goedkoper moeten worden en daarom is die taxshift zo’n belangrijk dossier. Uitzendarbeid kan trouwens ook een belangrijke rol spelen. Misschien lukt een voltijdse baan niet langer voor veel oudere werknemers, maar kunnen ze af en toe wel nog aan de slag via een uitzendbaan.’

Hoe gaat het eigenlijk met die uitzendsector?
Denys: ‘De crisis heeft tot enkele moeilijke jaren geleid, maar de sector boert opnieuw goed. De tijd van de dubbele groeicijfers ligt echter achter ons. We krijgen veel meer concurrentie. In de dienstensectoren wordt steeds vaker met freelancers gewerkt, terwijl de uitzendsector er niet altijd voet aan wal krijgt. We zullen daar een antwoord op moeten formuleren. Bovendien zal de steeds verdergaande digitalisering onze manier van werken veranderen. Al geloof ik niet dat uitzendbedrijven over tien jaar IT-bedrijven zijn die vacatures aan kandidaten linken, want het directe contact met de werkzoekende blijft belangrijk. Het sociale netwerk LinkedIn zal, in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt, de sector niet veranderen.’

Net door systemen als brugpensioen vinden 50-plussers geen werk.
Jan Denys
Arbeidsmarktexpert Randstad

Net zoals Uber opereerde de uitzendsector in de beginjaren in een juridisch vacuüm. Intussen zijn opeenvolgende dagcontracten zonder specifieke reden verboden en mogen uitzendwerknemers niet minder betaald worden. Is dat een goede zaak?
Denys: ‘De regulering heeft de uitzendsector in ons land niet tegengehouden om sneller te groeien dan gemiddeld in Europa. Dat komt omdat de meeste van onze regels slim zijn. Een mooi voorbeeld is de licentieverplichting voor uitzendbedrijven, want die beschermt de sector tegen malafide ondernemingen. In Nederland werd die verplichting geschrapt en daar zijn allerhande cowboys op de markt gekomen.’

‘Al zijn er ook domme regels, zoals het verbod op uitzendarbeid bij de overheid. De vakbonden toeteren dat dat niet nodig is. Ik ben dan ook blij dat VDAB-topman Fons Leroy en Frans Van Massenhove, de topman van de federale overheidsdienst Sociale Zaken, duidelijk hebben gezegd dat ze uitzendkrachten nodig hebben om goed werk te kunnen leveren.’

Toch krijgt de uitzendsector veel kritiek. In het zwartboek van de jeugdvereniging KAJ wordt gewezen op wantoestanden. Ziek worden staat gelijk aan ontslag, vakantie nemen kan niet.
Denys: ‘Ik heb de aanklachten uit het boek gelezen en kan enkel concluderen dat de KAJ niet kan aantonen dat er structurele misstanden zijn in de uitzendsector. Ik heb vooral veel frustratie vastgesteld bij jongeren die geen werk vinden. Ik snap dat ook, want ik ben zelf nog werkloos geweest en dat is niet leuk. Door de crisis zijn er minder banen en moeten we dus meer mensen teleurstellen. En natuurlijk kan het dat onze mensen in de uitzendkantoren onder meer door tijdsdruk geen half uur per werkzoekende kunnen uittrekken.’

‘Dat leidt ertoe dat de tevredenheid van de uitzendkrachten iets gedaald is, maar uit een onderzoek van de christelijke vakbond ACV blijkt dat ze hun baan nog steeds 7 op 10 geven. Toen ik naar school ging, was dat een onderscheiding. Trouwens, voor zo’n 60 procent van de uitzendwerknemers is de sector een opstap naar vast werk. Niemand kan ons wegzetten als harteloos.’

Dat betekent ook dat 40 procent geen vaste job vindt.
Denys: ‘Het is dan ook een illusie te denken dat iedereen een contract van onbepaalde duur kan hebben. Bedrijven hebben nood aan een zekere flexibiliteit, maar dat geldt ook voor werknemers. Een deel van hen is nu eenmaal niet sterk genoeg om een voltijdse, vaste baan te hebben. Zij kunnen een deel van het jaar meedraaien, een ander deel niet. Maar het is toch een goede zaak dat we hen een deel van het jaar aan het werk kunnen zetten? Wat is het alternatief? Dat die mensen het hele jaar van een werkloosheidsuitkering leven?’

Jan Denys - Uitzendwerk, 360° Handboek’ - Lannoo Campus, 24,99 euro

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud