nieuwsanalyse

Almaci begint aan groene voorzittersrace met voorsprong op Rzoska

Meyrem Almaci (links) en Björn Rzoska (midden) nemen het tegen elkaar op in de voorzittersverkiezingen van Groen. ©BELGA

Hoe groot is het ongenoegen bij de achterban over de historisch gemiste kans die de verkiezingen van 26 mei waren voor Groen? Dat moet blijken nu voorzitter Meyrem Almaci het in de voorzittersverkiezingen opneemt tegen uitdager Björn Rzoska.

Nadat Björn Rzoska zich al kandidaat had gesteld om voorzitter van Groen te worden, kondigde de huidige voorzitter Meyrem Almaci aan dat ze de strijd aangaat. Ze gaat voor een nieuwe termijn.

Een ledencongres beslist op zaterdag 19 oktober wie de winnaar is, maar het partijkader gaat ervan uit dat Almaci het zal halen. ‘Ze vertrekt met een voorsprong. Zij is de favoriet’, klinkt het. ‘En als de vechter in haar naar boven komt, dan kan het slechtste, maar ook het beste in haar naar boven komen’. Het is ook de reden waarom heel wat groene parlementsleden dezer dagen liever onder de radar blijven, want de verwachting is niet dat Almaci heeft afgedaan.

Er is ongenoegen over de aanpak van het koningsduo Almaci-Calvo, zowel over hun drammerige stijl als over de inhoudelijke aanpak. ©BELGA

Dat Groen het op 26 mei minder goed heeft gedaan dan verwacht, wordt niet zozeer de voorzitster aangewreven. Er wordt dan veeleer in de richting van Kristof Calvo gekeken. Het desastreuze studiogesprek in het duidingsprogramma 'De afspraak' over de afschaffing van de salariswagens blijft aan hem plakken. Vanaf toen ging de campagne helemaal fout. Volgens insiders is het ook de reden waarom Calvo zich nu op de achtergrond houdt, en zich zeker niet in de voorzittersrace gooit. ‘De 30 seconden uit 'De afspraak' zouden dan 3 maanden terugkomen’, luidt het.

Almaci is nog altijd goed geconnecteerd met de basis. Het overheersende gevoel is niet dat de voorzitster het fout heeft aangepakt, het was de boze buitenwereld - niet in het minst de media - die de groenen hard heeft aangepakt.

Ongenoegen

Toch kan moeilijk ontkend worden dat er ongenoegen is over de aanpak van het koningsduo Almaci-Calvo, zowel als het gaat over hun drammerige stijl als over de inhoudelijke aanpak. Daar zit voor Rzoska een kans om het te halen.

De kritiek is genoegzaam bekend: Almaci en Calvo waren zot van glorie en dachten al in de regering te zitten. Door hun overmoed hadden ze hun dekking veronachtzaamd en ontstond het beeld van Groen als een partij voor de happy few.

‘We waren een succesvolle oppositiepartij, met onze slogan: het kan anders’, beaamt een parlementslid. ‘Maar sommigen droomden al van een regeringsdeelname, waardoor we ons zijn gaan gedragen als een beleidspartij. Door concrete plannen uit te werken, zoals het klimaatplan, hebben we ons kwetsbaar gemaakt voor kritiek. Je moet eerst de harten van de mensen winnen. En we hebben genoeg goede ideeën, maar dat kwam er te weinig uit’.

Rzoska gelooft in zijn kansen, omdat hij ook echt steun vanuit de basis krijgt. Hij is even goed geconnecteerd met de achterban, want als ondervoorzitter van Wouter Van Besien, de vorige Groen-voorzitter, is hij langs zowat alle afdelingen geweest.

Door concrete plannen uit te werken, zoals het Klimaatplan, hebben we ons kwetsbaar gemaakt voor kritiek.
Parlementslid Groen

Het duo Koen Roman en Katrijn Conjaerts – twee nobele onbekenden uit het partijbestuur van Groen – hebben lang overwogen hun kandidatuur in te dienen uit onvrede met de aanpak van de partijtop, maar ze zagen daarvan af en schaarden zich achter Rzoska, toen die zich in de strijd had geworpen.

Rzoska is dan ook de uitdager van het partij-establishment, wat een niet voor de hand liggende casting is. Want Rzoska is zelf eigenlijk het establishment. Hij is al jaren de fractieleider in het Vlaams Parlement. Rzoska heeft als troef dat hij gezien wordt als een rustig, standvastig en bedaard man, de achterkant van de medaille is dat hij begeestering mist. En zijn grootste manco is misschien wel dat hij geen vernieuwend project heeft. Symptomatisch is dat ook hij op de steeds weerkerende vraag over de salariswagens geen antwoord heeft.

Project

Het wordt bij de groenen aangevoeld als het algemene manco waarmee de partij kampt. Er is geen duidelijk ideologisch project. De hoop is dat Almaci daar in deze campagne werk van maakt. ‘En misschien nog belangrijker is dat iedereen dan ook aan één zeel zou trekken’, zegt een partijtopper. ‘Het zijn hier allemaal aparte kmo’s die hun ding doen’.

Bovendien heerst er wantrouwen aan de top, zeker tussen Almaci en Calvo, ook al ontkennen die dat in alle toonaarden. Maar van een geoliede machine is bij Groen geen sprake, ook al zijn er inspanningen gedaan om het partijapparaat te professionaliseren.

Dat het scheef zit aan de top, werd vorige week woensdag nog pijnlijk duidelijk in het Egmontoverleg tussen alle partijvoorzitters, onder auspiciën van de informateurs Johan Vande Lanotte en Didier Reynders. Zoals te verwachten was, werden Almaci en Calvo er meteen zwaar aangepakt door Bart De Wever (N-VA). Wat kwam Groen doen zonder Ecolo, terwijl beide partijen aan elkaar zijn vastgeklonken?

Over die cruciale vraag bleken Almaci en Calvo onderling niet eerst te hebben overlegd. ‘Almaci wist niet hoe te reageren en begon onophoudelijk te praten, zonder nog iets te zeggen’, zegt een deelnemer aan het overleg. Zo werden de groenen op een pijnlijke manier aan de deur gezet.

Het ziet er dan wel naar uit dat Almaci het van Rzoska zal halen, maar ook de medestanders van Almaci beseffen dat de slechte score van 26 mei geen accident de parcours is. Het moet anders.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect