analyse

Applaus voor Coens, leiband voor Geens

Koen Geens en Joachim Coens. ©Photo News

Koen Geens is in een mijnenveld gestapt. Van de koning moet hij alle wegen naar een regering bewandelen, van zijn partij slechts één: paars-geel.

Koen Geens (CD&V) is een man van vele talenten: eminent professor, briljant advocaat, gerespecteerd minister, puntig schrijver én kenner van het repertoire van Beethoven. Dat komt goed uit, want als hij één partituur de komende weken vooral niet moet opzetten, is het de 'Vier Seizoenen' van Vivaldi.

Voor zover CD&V-voorzitter Joachim Coens dat afgelopen weekend niet in vier tv-uitzendingen duidelijk maakte, gebeurde dat maandagochtend nog eens op het partijbureau. Daarvan luidt de samenvatting dat de partij Geens steunt in zijn missie, maar dat hij slechts één mandaat krijgt: paars-geel vormen. ‘Als het niet lukt om de N-VA en de PS te verenigen in een regering mét een Vlaamse meerderheid, dan moet hij zijn opdracht direct teruggeven aan de koning’, was de teneur.

Geens sloot zich daarbij aan, maar niet zonder aan te stippen dat de koning hem gevraagd heeft met tien partijen te spreken en alle formules te testen: paars-geel, paars-groen en de Vivaldi-coalitie (paars-groen plus CD&V). Zie daar een eerste moeilijkheid.

Kabinetschef

Dat CD&V gewrongen zit tussen haar eigen onverzettelijke opstelling en de missie die Geens vrijdagavond onverwacht kreeg, is een understatement. Toen PS-voorzitter Paul Magnette vorige week de gesprekken voor een paars-gele regering opblies, was het voor de CD&V-top al helder: Coens moest zo snel mogelijk van zijn warrige informatieopdracht verlost worden.

De tevredenheid over zijn communicatie is intern groot - op het partijbureau kreeg hij er zelfs een collectief applaus voor. Maar iedereen besefte dat de samenwerking met het ongeleid projectiel Georges-Louis Bouchez (MR), die voluit voor een Vivaldi-coalitie ging, negatief kon beginnen af te stralen.

Maar de koning zette CD&V twee keer een pad in de korf: eerst door Coens en Bouchez een derde zittijd te geven, zonder duidelijk plan. En vervolgens door het duo plots als schooljongens weg te sturen en in te ruilen voor de man die niemand had zien komen: Koen Geens. ‘Ik had mijn schoenen al opgeblonken om naar het paleis te vertrekken’, illustreerde ook N-VA-voorzitter Bart De Wever maandag zijn verbazing.

En effectief: er was vrijdag een akkoord tussen CD&V, de PS, de sp.a en de N-VA om De Wever in de wei te sturen, maar de koning vertrouwde het zaakje niet meer. In Le Soir was ’s morgens een artikel verschenen waarin -Franstalige?- bronnen aangaven dat De Wever alleen voor de show een rondje mocht lopen. Volgens intimi heeft de vorst het gehad met de lichtzinnigheid waarmee de partijen tegen elkaar te keer gaan en koos hij dus liever voor een man die hij wel vertrouwt. En kent. De kabinetschef van de koning, Vincent Houssiau, was tot 2017 de rechterhand van Geens.

Als er in mei geen uitzicht op een regering is, wordt de roep om verkiezingen heel luid.
Bart De Wever
N-VA-voorzitter

Maar net dat maakt Geens natuurlijk verdacht. De CD&V’er wordt een grote ambitie om premier te worden toegedicht en Houssiau is de man die de sprint aantrekt, zeggen kwatongen. De entourage van Geens ontkent dat met klem. De vicepremier was naar het schijnt zelf verrast toen hij vrijdagavond door het paleis opgebeld werd. ‘Soms is een opdracht in het algemeen belang aanvaarden moeilijker dan uit eigenbelang iets weigeren', zegt Geens.

Excuses

Dit had niet mogen gebeuren. CD&V heeft al haar nek uitgestoken. Straks is het nog onze schuld als die formatie helemaal mislukt.

Dat Coens pas ingelicht werd over de keuze voor Geens toen hij bij de koning zat, was moeilijk te vermijden, volgens de entourage van Geens. Maar Coens en andere toppers vonden dat allesbehalve prettig. Zondagavond kwam de CD&V-top - voorzitters, ministers, fractieleiders - bijeen om de missie van Geens af te lijnen. Geens excuseerde zich daar, voor het geval Coens zich onheus behandeld voelde. Een topper: ‘Dit had niet mogen gebeuren. CD&V heeft al haar nek uitgestoken, het was nu aan de twee grootsten - de PS en de N-VA - om hun verantwoordelijkheid te nemen. Straks is het nog onze schuld als die formatie helemaal mislukt.’

De signalen daarvoor zijn gemengd. Dat De Wever maandag duidelijker dan ooit verklaarde dat hij het confederalisme niet op tafel zal leggen omdat daar geen meerderheid voor is, mag als een steuntje voor de opdracht van Geens gezien worden. De houding van de N-VA is dubbel: de partij vermoedt dat Geens bereid is naar Vivaldi te switchen als hij zelf de Zestien kan grijpen, maar heeft tegelijk ontzag. De N-VA had de voorbije weken vaak het gevoel in een speeltuin te zijn aanbeland, met al die onervaren en onbeslagen voorzitters aan tafel.

Maar door heel inschikkelijk te communiceren, lijkt de N-VA zich ook al klaar te stomen voor het geval er verkiezingen komen. Daarvoor ziet De Wever een deadline in mei. ‘Als er een jaar na de verkiezingen geen uitzicht op een regering is, wordt de roep om verkiezingen heel luid.’ 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud